Περί πυρηνικής ενέργειας (Books Journal, Αύγουστος 2022)

Aν διάβαζα το άρθρο του κου Χατζιμπίρου (Books Journal, Ιούλιος 2022) το '80 δε θα είχα πολλά να προσθέσω. Με εξαίρεση ίσως μια καχυποψία που έχω για κάθε τι το μεγάλο και το κεντροποιημένο, όπως ήταν- τότε- η πυρηνική ενέργεια.

Διάβολε, στο μεταξύ άλλαξαν πολλά! Τόσα πολλά που μέσα σε λίγους μήνες, η ΕΕ ονοματίζει τα πυρηνικά 'πράσινη ενέργεια', οι Πράσινοι της Γερμανίας επανεξετάζουν την καταστατική τους άποψη στο προκείμενο, ενώ τα 16 γερμανικά κρατίδια εν χορώ ζητάνε επανεξέταση της πολιτικής για τα πυρηνικά και ο υπουργός Οικονομικών Habeck λέει ότι όλα είναι πια στο τραπέζι. Και όλα αυτά πριν φτάσει ο χειμώνας και πριν ακόμη ξεδιπλωθούν οι εκβιασμοί του Πούτιν.

Στο μεταξύ η συνειδητοποίηση των επιπτώσεων της χρήσης του άνθρακα στο ενεργειακό σύστημα γίνεται όλο και πιο ανατριχιαστική. Είναι εξοργιστικό ότι το θέμα κυριαρχείται από την πλανητική θέρμανση και τις ενδεχόμενες καταστροφικές επιπτώσεις της, ενώ η απόλυτη, καταγεγραμμένη, πραγματική και όχι υποθετική απειλή της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, ιδιαίτερα των σωματιδίων, συντηρείται μόνο στο φόντο ως κάτι το δευτερεύον. Τη στιγμή που μελέτη του Harvard ανεβάζει τους θανάτους το 2018 από σωματίδια σε 8 εκ. το χρόνο! 

Τη ίδια στιγμή τα προβλήματα αποβλήτων των πυρηνικών έχουν αντιμετωπιστεί 100% το ίδιο και η ασφάλεια των αντιδραστήρων (Apocalypse Never: Why Environmental Alarmism Hurts Us All, Michael Shellenberger). Αλλά και η μεγάλη και 'αντιδημοκρατική' κλίμακα που με απασχολούσε πριν 40 χρόνια και αυτή δεν υφίσταται πια αφού η νέα γενιά των αντιδραστήρων της Hitachi BWRX-300 με 100% παθητική ασφάλεια και ισχύ 300MW (όταν μια τυπική ανεμογεννήτρια είναι στα 2 ΜW).

Τι μας έχει μείνει λοιπόν; Ο απόηχος του Τσέρνομπιλ, της απόλυτης δηλαδή αποτυχίας του κομμουνισμού και κυρίως, αλήθεια είναι αυτό, η βαριά παρακαταθήκη της Φουκουσίμα, όπου αν και οι θάνατοι από ραδιενέργεια ήταν μηδενικοί (οι θάνατοι ήταν όλοι, με μονοψήφιες εξαιρέσεις, από το τσουνάμι) ωστόσο μια τεχνολογική αποτυχία της Ιαπωνίας αφήνει πράγματι πολλά δικαιολογημένα ψυχολογικά κατάλοιπα.

Αυτή όμως είναι η δουλειά των επιστημόνων! Να μην αφήσουν την ψυχολογία να επισκιάσει τη βαριά αριθμητική του άνθρακα, να αναδείξουν τα πραγματικά διλήμματα, να σταματήσουν αυτή τη δαιμονοποίηση των πυρηνικών, που έχει δέσει τη Δύση στο ενεργειακό άρμα της Ρωσίας. Με την τιμητική εξαίρεση της Γαλλίας που διαχρονικά και διακομματικά δεν έπεσε ποτέ στην παγίδα αυτή και δεν την έχει σήμερα ο Πούτιν στην εκβιαστική του ευχέρεια.

Δε χρειάζεται να αντιπαλεύουμε το αυτονόητο. Όχι, η Ελλάδα (όπως και η Ιαπωνία) είναι σεισμογενής και δεν κάνει για πυρηνικά! Γιατί όμως η Γερμανία που δεν γνωρίζει τι σημαίνει σεισμός δεν κάνει; Πόσοι από τους 8 εκ. θανάτους από σωματίδια μόνο για το 2018 που αναφέρει το Harvard ήταν στη Γερμανία και πόσοι θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί; Δε μας τιμά καθόλου ο λογαριασμός, ούτε η κώφευση ούτε η ιδεοληψία που τον παρήγαν. Ούτε μας τιμά που μας εκβιάζουν οι ολιγάρχες ΚΒGιτες και προσπαθούν να κερδίσουν τη συγκατάθεσή μας για έναν ήσυχο σφαγιασμό της Ουκρανίας.

Να τελειώνει σιγά σιγά αυτή η αστειότητα με τα πυρηνικά! Το 2050 η ΕΕ θα έχει βγει από τον άνθρακα, μόνο όμως αν ανανεώσιμη και πυρηνική ενέργεια συνυπάρξουν. Το ακριβές σημείο συνύπαρξης είναι και το μόνο αληθινά ανοικτό θέμα για συζήτηση.

===

Νίκος Σακκάς, Δρ. Μηχανικός

Καθηγητής Ενέργειας

ΕΛ.ΜΕ.ΠΑ & Παν/ μιο Χαλ 

Η μάχη του Αλικιανού

Μας αρέσει να μνημονεύουμε τις καταστροφές, μιλάμε για την Άλωση της Πόλης και τη σφαγή στο Διστόμο περισσότερο απ΄ ότι μιλάμε για τις επιτυχίες.  Μας αρέσει να ονειροπολούμε, φαντασιωνόμαστε την Παναγιά να κατεβαίνει στα τείχη και υπερβάλλουμε τη σημασία της “φωτιάς στο Γοργοπόταμο”, αποσιωπώντας συχνά ότι Εγγλέζοι ήταν που κρατούσαν το τσακμάκι.

Κι έτσι οι αληθινά μεγάλες στιγμές χάνονται μες στην αχλή του μύθου και του όνειρου.

Αληθινά μεγάλη στιγμή ήταν η μάχη του Αλικιανού στα Χανιά, τέτοιες μέρες του 1941, όπου ο Αντ/ χης Κάρκουλας με ένα σύνταγμα νεοσυλλέκτων (!) και με αντάρτες κρητικούς, κράτησε τη θέση του στο Αλικιανό για 3- 4 μέρες απέναντι σε λυσσώδεις επιθέσεις αλεξιπτωτιστών και μηχανοκίνητων συνταγμάτων των Γερμανών. Το αποτέλεσμα ήταν πολλές χιλιάδες πολεμιστές- σύμμαχοι και Έλληνες- να προλάβουν να φτάσουν στα Σφακιά και να εκκενωθούν στη Μ. Ανατολή αποφεύγοντας την αιχμαλωσία.

Η μάχη μνημονεύεται με θαυμασμό σε βιβλία πρωταγωνιστών της μάχης της Κρήτης, Εγγλέζων, Αυστραλών και Νεοζηλανδών. Στο Greece and Crete του Buckley, στο Operation Mercury του Simson, στο The fall of Crete του Clark, υψηλόβαθμου Βρετανού. Ο Clark αναφέρει ότι οι Γερμανοί ήταν με την εντύπωση ότι είχαν απέναντί τους ισχυρές δυνάμεις των Εγγλέζων.

Φωτογραφία του Κάρκουλα δεν φαίνεται να υπάρχει στο δίκτυο- κρίμα σε μας.

Yπάρχει όμως των συμπολεμιστών του.

Αθάνατοι!

Βιβλίο μου για την Έρευνα και την Καινοτομία στην ΕΕ

Εκδόθηκε βιβλίο μου (αγγλικά) σχετικά με την Έρευνα και την Καινοτομία στην ΕΕ. Το βιβλίο υπάρχει στην Amazon και ως pdf στο www.artdrop.net.

Η χαμένη ευκαιρία

Θα μπορούσαμε να έχουμε 300 χιλιάδες ξένους φοιτητές στη χώρα (22.000 έχει η Κύπρος...).  Έχουμε αρκετές δεκάδες χιλιάδες, τους καλύτερους δικούς μας, μετανάστες και εδώ πετάμε σωρηδόν κοινωνικούς πόρους για να "μορφώσουμε" τα 4-άρια και τα 6-άρια και τα 10-άρια.

Θα μπορούσαμε να είμαστε παγκόσμιο κέντρο φιλοσοφίας και ανθρωπιστικών σπουδών. Αν όχι εμείς, τότε ποιος; Είμαστε παγκόσμιο κέντρο μπαχαλάκηδων, ψυχάκηδων και τζάμπα επαναστατών της πορδής με τα λεφτά του μπαμπά.

Θα μπορούσε να βασιλεύει η αριστεία- προτιμάμε τη συναλλαγή, τις εξυπηρετήσεις και την κολακεία του κάθε άχρηστου.

Θα μπορούσε η εκπαίδευση να είναι υπέροχος μηχανισμός κοινωνικής μίξης- αναθέσαμε το ρόλο στα reality και στα lotto.

Ακολουθεί μακροσκελές κείμενο -απάντηση που είχε την καλοσύνη να δημοσιεύσει το books journal.

http://artdrop.net/nikos_sakkas.pdf

O δρόμος για τη σκλαβιά | Cretalive

O δρόμος για τη σκλαβιά | Cretalive:

Για κείνη τη λύπη που μου φέρνει το Game of Thrones | Cretalive

Για κείνη τη λύπη που μου φέρνει το Game of Thrones | Cretalive:

Πού βρίσκει αίμα ο λαϊκισμός στην Ευρώπη;

Πού βρίσκει αίμα ο λαϊκισμός στην Ευρώπη;

Creta Live

TEI και Πανεπιστήμια - Αποστάσεις ψεύτικες κι αληθινές

Δημοσίευσή μου στην Cretalive

https://www.cretalive.gr/opinions/tei-kai-panepisthmia-apostaseis-pseytikes-ki-alhthines-888905

Aνάμνηση ενός Ηγέτη

Πώς καταφέραμε αλήθεια και βολτάρουμε σήμερα στο Λευκό Πύργο αντί να λιάζονται εκεί οι Βούλγαροι; Ποιος λαός, ποιο κόμμα, ποιο σωματείο αγωνιστικό, ποια οργάνωση ή άλλη ομάδα, τι ήταν επιτέλους αυτό που το κατάφερε αυτό;

Κανένας λαός και καμιά ομάδα δεν ήταν. Ένα άτομο ήταν. Όχι δύο ή τρία. Ένα.

Ελευθέριος Βενιζέλος. 

Αυτός ήταν που γρύλισε σκαιά στον ανόητο άνακτα να αφήσει το Μοναστήριο στην ησυχία του και να στρίψει για Θεσσαλονίκη. Αυτός ήταν που διαχειρίστηκε με απίστευτη μαεστρία και επιτυχία απίστευτα λεπτές και δύσκολες ισορροπίες σε μια περιοχή που ο παλιός κόσμος κατέρρεε. Αυτός ήταν που με τεράστιο πόνο καρδίας εμπόδισε τους κρητικούς να μπουκάρουν και να πάρουν θέση στην ελληνική βουλή πριν την ώρα τους.

Ήρθε από το πουθενά, ξεχώρισε πάνω από το παρασιτικό και αυτιστικό πολιτικό κατεστημένο της εποχής, το έβαλε στο χέρι και το πέταξε στα σκουπίδια.

Διπλασίασε τη χώρα. Έκανε και λάθη, ναι. Όπως και ο Περικλής και ο Θεμιστοκλής έκανε και λάθη.

Ένα άτομο ήταν, ούτε 2 ούτε 3.

Όχι, κολλεκτιβιστές της συμφοράς και δημοκράτες της πλάκας, δεν ήταν ο λαός όπως σας βολεύει η ψυχοθεραπεία σας να λέτε!!

Το είπε εξαιρετικά ο Εγγλέζος αρμοστής της εποχής στην Πόλη.

“Πρόκειται για ένα φαινόμενο. Δεν διαθέτει διάδοχο του δικού του διαμετρήματος, Με άλλα λόγια δεν είναι η Ελλάδα!”

Όχι, δεν ήταν η Ελλάδα. Κι έτσι μόλις έφυγε και μείναμε με τον άνακτα να πορεύεται πάλι άσχετα όπως το συνήθιζε, συρρικνώθηκε πάλι η Ελλάδα.

Όμως κάτι έμεινε.

Ήταν ένας και ήταν μέγας.

Πέθανε τέτοιο μήνα, το 1936, στο Παρίσι.

Για δες ρε κάτι πράγματα!

40 χρόνια σοσιαλισμός και πορείες και διαδηλώσεις και η κοινωνική δικαιοσύνη στη χώρα στην εσχατιά της λίστας, πίσω από όλο το νεο- φιλελευθεριάτο, πίσω και από τη Βουλγαρία. Από τη Βουλγαρία ρε! Του υπαρκτού!!

Τι έγινε ρε σύντροφε; Πότε θα δικαιωθεί εκείνος ο ρημάδης ο αγώνας;

Γελάς μαγκάκο μου ε; Και δίκιο έχεις. Γιατί ο αγώνας ήταν βέβαια για την τσέπη σου. Και έχει βέβαια δικαιωθεί προ πολλού, από τότε που πήρες εκείνη τη σύνταξη στα 55.

Τέτοιος τσόγλανος ήσουν.

Μόνο που στο μεταξύ έχασες το παιδί σου στην ανεργία ή στην υποχρεωτική μετανάστευση. Για να΄χεις να φωνάζεις για τη Μέρκελ και τον καπιταλισμό. 

Τέτοιος βλάκας είσαι.

Παρουσίαση λευκώματος στην εκδήλωση της 8ης Ιουνίου του Τμ. Μηχανολόγων

Την Παρασκευή 8 Ιουνίου ο Φοιτητής μας Γ. Στασινούλας θα παρουσιάσει εκ μέρους της ομάδας τριών φοιτητών (Γρηγόριος Στασινούλας, Παύλος Μάργαρης, Κωνσταντίνος Μαρινάκης) στην ειδική εκδήλωση που θα γίνει στο κέντρο της πόλης (και για την οποία θα ενημερωθείτε) την Πτυχιακή Εργασία- Λεύκωμα με τίτλο 

Η αποβιομηχάνιση της Αττικής

το ανάξιο όνειρό μας για μια κατανάλωση χωρίς δημιουργία

Το λεύκωμα 110 σελίδων λόγω υψηλού κόστους παραγωγής θα διανεμηθεί στην εκδήλωση αλλά σε λίγα μόνο αντίτυπα. Υπάρχουν λίγες σελίδες online στη θέση www.artdrop.net/nomanu.pdf

Σύντομα θα διατίθεται από την Amazon.

Βιβλίο μου περί δημοκρατίας

Κυκλοφορεί από την Amazon (εδώ) το βιβλίο μου ως ηλεκτρονική έκδοση (kindle) και σύντομα και ως φυσική έκδοση (280 σελίδες).  Μπορείτε να διαβάσετε την Εισαγωγή (14 σελίδες, και πίνακας περιεχομένων).

Το βιβλίο αφιερώνεται στη μνήμη του δημοκράτη Κώστα Περρίκου, που την παραμονή της εκτέλεσής του από τους Ναζί και στο τελευταίο του γράμμα στη γυναίκα του, οραματίστηκε τη συνεργασία των λαών της Ευρώπης. 

==

About the Author (in kindle)

I am an Engineering Professor in Greek (TEI of Crete) and UK (Univ. of Hull) universities while also participating in global high tech companies in Informatics and Electronics.    

Democracy again! is a cross fertilization of thoughts, knowledge and experiences accumulated in interaction with and inspiration from people all over Europe and beyond. I am confident that its method and conclusions reach well beyond the Greek crisis and are of a more broader relevance, especially with regard to the EU convergence process.  

Despite being inspired by the recent misfortunes of Greece, I confess that it was mainly the EU present and future that I predominantly had in mind when compiling this book. I remain with the hope that readers will also see and appreciate the relevance. 

Μνήμη Αλμπέρ Καμύ

Ο Καμύ με έμαθε να μην κουράζομαι να κάνω κάποια πράγματα ξανά και ξανά. Γιατί τα σπουδαία πράγματα δεν είναι ποτέ ίδια, δεν μπορείς ποτέ να τα ρουφήξεις με μιας και να τα βάλεις μετά στο αρχείο.

Ξαναγυρνάω λοιπόν για στα βιβλία του, ξανά και ξανά, κάτι θα βρεθεί να ματώσει. Κι έχω επεκτείνει τη συνήθεια και σε άλλους και σ΄ άλλες τέχνες.

“Να αυτοκτονήσω ή να κάνω καφέ;”

Τόσο απέχει το μηδέν απ΄ το άπειρο. Τόσο απέχει η ζωή απ΄ το θάνατο. Εκείνη τη μέρα πριν από 57 χρόνια, σα σήμερα, σε ένα διπλά παράλογο δυστύχημα, αφού τυχαία μπήκε στο αυτοκίνητο και δεν πήρε το τρένο, κι ένα αστείο τρακάρισμα τον πήρε απ΄ τον κόσμο. 47 χρονών

Επαναστάτης- “Ελεύθερος είναι εκείνος που μπορεί να ζει χωρίς να λέει ψέματα”

Αμφισβητίας- “Η ανάγκη να έχεις πάντα δίκιο, σφραγίδα ενός χυδαίου πνεύματος”

Εξεγερμένος “Μα φθονούμε κάτι που δεν έχουμε, ενώ ο εξεγερμένος υπερασπίζεται αυτό που είναι”

Πατριώτης “ Αγαπώ υπερβολικά τη χώρα μου για να είμαι εθνικιστής”

Λέξεις που τις ύψωσε, τους έδωσε βιωματικό νόημα και τις έκανε τέχνη. Πριν τις αλώσει και τις αλέσει το τίποτα των καιρών

Στέφανος Ροζάνης, ένας βλαμμένος άνθρωπος!

Διανοούμενος – Φιλόσοφος του Σύριζα; Nαι υπάρχει και αυτό! Ανθολογώ.

"Ζούμε σε έναν κόσμο όπου ο άνθρωπος, δηλαδή το ανθρώπινο υποκείμενο της φιλοσοφικής μας γλώσσας, έχει πλήρως αποξηρανθεί ψυχικά, συναισθηματικά, ιδεολογικά και κοινωνικά ..."

Θαυμάστε σαφήνεια! Έχουμε αποξηρανθεί σήμερα!! Σήμερα, που η ζωή είναι παντού στον πλανήτη απείρως μεγαλύτερη και καλύτερη από κάθε άλλη εποχή, οι πόλεμοι ασύγκριτα λιγότεροι κι οι άνθρωποι (άρα κι οι συγκρούσεις) ασύγκριτα περρισσότεροι, σήμερα λοιπόν που η επιστημονική και καλλιτεχνική παραγωγή είναι ογκωδέστατη όσο ποτέ, εμείς, ωστόσο, έχουμε αποξηρανθεί!! Τώρα πόσο ακριβώς έπεσε η υγρασία μας, δεν ξέρουμε. Ούτε και χρειάζεται να μάθουμε. Φτάνει που μας το διαπιστώνει ο Ροζάνης.
===

"Ο Διαφωτισμός δεν έκανε τίποτε άλλο παρά να ακυρώσει αυτήν την καταγωγική περιοχή της ηθικής και να παραδώσει το ανθρώπινο υποκείμενο στις γνωστικές του διαδικασίες και δυνατότητες, αφαιρώντας ουσιαστικά τον ίδιο τον πυρήνα της ηθικής."

Ο διαφωτισμός αφαίρεσε λοιπόν τον πυρήνα της ηθικής απ΄ τον άνθρωπο!!! O Λοκ, Ο Καντ, ο Ρουσσώ όλοι αυτοί συνωμότησαν και του αφαίρεσαν τον πυρήνα της ηθικής. Και ποιος λέτε να τον ανακάλυψε ξανά, τον πυρήνα της ηθικής; Σωστά το μαντέψατε! Μα ο Μαρξ ασφαλώς! 'Όπως μας προτρέπει λίγο πιο κάτω ο διανοούμενος

“ ο κόσμος να μην είναι πλέον άκαρδος, κατά τη διατύπωση του Καρλ Μαρξ”

Και εγένοντο βέβαια γκούλαγκ, αμέτρητα.....

===
"Αυτό το οποίο έχει «κατορθώσει» το νεοφιλελεύθερο πρόταγμα είναι να οδηγήσει τον σύγχρονο ευρωπαϊκό πολιτισμό σε αυτό που ο Μάρτιν Χάιντεγκερ ονόμαζε «υπολογιστική σκέψη»."

Έτσι, για να μην ξεχνάμε τον ομφάλιο λώρο....ο Χάιντεγκερ, που είχε προβλέψει το νεοφιλελεύθερο πρόταγμα, ήταν κορυφαίο στέλεχος του ναζιστικού κόμματος και σύμβουλος του Χίτλερ σε θέματα παιδείας....
===
Λίγο πιο κάτω, ξανά ύμνος στο ίδιο κορυφαίο στέλεχος των Ναζί που είδε δει κι αυτό την αποξήρανση που θα μας επέβαλε η τεχνολογία.

"Η υψηλή τεχνολογία δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να κατατάσσει και να ταξινομεί ψυχρά γνωστικά πεδία και έτσι να επιβεβαιώνει πλήρως τη ρήση του Χάιντεγκερ: «Ποτέ ο άνθρωπος δεν είχε συσσωρεύσει τόσες πολλές γνώσεις όσο σήμερα. Ποτέ ο άνθρωπος δεν μπορούσε να διαδώσει αυτές τις γνώσεις με τόση ταχύτητα όσο σήμερα. Και ποτέ ο άνθρωπος δεν ήταν τόσο μεγάλο πρόβλημα για τον εαυτό του όσο είναι σήμερα». "
====

Αλλά ναι, απ΄ το διαφωτισμό ξεκινά βέβαια και το κακό Πανεπιστήμιο!! Το αποξηραμένο Χάρβαρντ, η έρημος του Κέιμπριτζ. Αντίθετα με αυτό που προσπαθεί γενναία να φτιάξει σήμερα ο σταλινικός Γαβρόγλου, όπως παλιότερα ο ναζιστής Χάιντεγκερ.

"Κατά τη γνώμη μου, η ρίζα του κακού μέσα στο Πανεπιστήμιο έχει τις απαρχές της στο Διαφωτιστικό Πανεπιστήμιο. Το Πανεπιστήμιο, από χώρος διακίνησης ιδεών, απόψεων, πολιτικών προταγμάτων, κριτικής σκέψης και κοινωνικής δραστηριότητας, έχει καταστεί ένας αποστεωμένος θεσμός, ο οποίος κατακλύζεται από τη σύγχρονη τεχνολογική αντίληψη για τον άνθρωπο και την πολιτική του ανθρώπου."
======

Ένας άχρηστος, στα όρια του βλαμμένου, που δεν μπορεί να αρθρώσει δυο προτάσεις χωρίς την ασυναρτησία, την αυθαιρεσία και την κλαψούρα για το κακό που μας έχει βρει λόγω διαφωτισμού και νεοφιλελευθερισμού έχει το απίστευτο θράσος και την αβυσσαλέα άγνοια να ορθώνει το σπιθαμιαίο του ανάστημα και να διδάσκει ηθική στον Λοκ, τον Καντ, τον Ρουσσώ. 

Όμως ο ίδιος αυτός ο γελοίος, όταν η τεχνολογία που τόσο μισεί γιατί τον αποξήρανε, κατασκευάσει τη μηχανή του χρόνου και του δώσει τη δυνατότητα να διακτινιστεί σε χρόνο παλαιότερο, σε χώρο περισσότερο υγρό και χλοερό, θα είναι ο τελευταίος βέβαια που θα το επιλέξει. Αντί να δροσιστεί λιπαίνοντας κανένα κανόνι, θα προτιμήσει βέβαια να συνεχίσει να κλαυθμηρίζει, να βιοπορίζεται παρασιτικά και να επαγγέλλεται την “επαναμύθευση του κόσμου”.

Το παραμύθιασμα δηλαδή, όπως το λεν στα νέα ελληνικά.
====
Τα κείμενα του Ροζάνη είναι από συνέντευξη στην Αυγή στις 24 Νοεμβρίου 2013.

H εκπαιδευτική επανάσταση έχει αρχίσει

Όταν ο καθηγητής του Στάνφορντ, Σεμπάστιαν Θροντ, προσέφερε ένα δωρεάν σεμινάριο για την τεχνητή νοημοσύνη (AI) online το 2011, προέβλεψε ότι μόνο λίγες χιλιάδες θα εγγραφούν. Αλλά από την εποχή που ξεκίνησε, 160.000 μαθητές από όλες τις χώρες του κόσμου κάθισαν μπροστά στους υπολογιστές τους στη μεγαλύτερη αίθουσα διδασκαλίας που υπήρξε ποτέ για ένα μόνο μάθημα. 23.000 έχουν ήδη αποφοιτήσει από το μάθημα αυτό (2013)

Μέχρι το Φεβρουάριο του 2013, η Coursera σε συνεργασία με 10 πανεπιστήμια των ΗΠΑ είχε παράγει εκπαιδευτικό υλικό υψηλότατου επιπέδου, που είχε διδαχθεί σε  2,7 εκατομμύρια φοιτητές. Το κόστος πρόσβασης είναι αστείο, $60 δολάρια ο κάθε φοιτητής για κάθε πιστοποιημένο μάθημα / course!

Όλη η διαφορά πλέον βρίσκεται στα ονόματα που θα παραδώσουν το τζάμπα αυτό υλικό.  Καταξιωμένα άτομα καθηγητές που παραδίδουν μαθήματα της Coursera είναι αυτά που κάνουν τη διαφορά. Σε ένα περιβάλλον που η καλύτερη εκπαίδευση στον κόσμο προσφέρεται με μηδενικό κόστος το κριτήριο επιλογής θα είναι η αξιοσύνη του ατόμου- εκπαιδευτή. Και μόνο αυτό.

Στην Ελλάδα τώρα, με το εξαιρετικό ακαδημαϊκό δυναμικό στη διεθνή κοινότητα, με το άριστο υλικό να προσφέρεται τζάμπα, χτίζουμε κτίρια, κρατάμε τα προγράμματα σπουδών απαράδεκτα μακροχρόνια (4/ 5 αντί για 3) και οργανώνουμε, στα πλαίσια του υποκριτικού φετίχ της δωρεάν παιδείας μεταπτυχιακά με 3- 5kΕ δωρεάν συμμετοχή των φοιτητών

Η μεγαλύτερη επανάσταση στην εκπαίδευση έχει ξεκινήσει. Αλλά δε φωνάζει, δεν κολλάει αφίσες, δε λέει μεγάλα λόγια.

Άρα, στην Ελλάδα, δεν υπάρχει.

TRUMP – Ένας σύγχρονος λουδίτης

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι κοσμογονικές αλλαγές προκαλούν δέος και φόβο. Στη βιομηχανική επανάσταση εκδηλώθηκε το κίνημα των Λουδιτών. Οι Λουδίτες για δεκαετίες κατέστρεφαν τις μηχανές και σκότωναν όσους τις κατείχαν ή και τις λειτουργούσαν.

Τις μηχανές που απελευθέρωσαν τους σκλάβους, που άλλαξαν το κόσμο, που ανέβασαν τον πληθυσμό της γης από 1 σε 7 δις, που διπλασίασαν το προσδόκιμο της ζωής.

Τέτοια φοβία, τέτοια βλακεία.

Ποιος όμως μιλάει για Λουδίτες σήμερα;

Αυτή θα είναι και η μοίρα των Trump, Lepen, Farange, κάθε λογής Τσιπροκαμμένων, νεοναζιστών, ku klux klan, ισλαμοφασιστών, νεο-σταλινικών και όλων των άλλων εχθρών της παγκοσμιοποίησης.

Διότι αυτοί κάνουν θόρυβο και ακούγονται και νομίζει κανείς ότι είναι πολλοί. Οι πολλοί όμως δεν είναι αυτοί, είναι οι άλλοι. Είναι οι φτωχοί της Ασίας που βγαίνουν αθόρυβα από τη φτώχεια, οι πολλοί είναι οι κάτοικοι όλου του πλανήτη που απολαμβάνουν προϊόντα και δυνατότητες σε κόστος αδιανόητα χαμηλό.

Όπως η δουλεία νικήθηκε από το ατμό έτσι και ο φοβικός εθνικισμός θα νικηθεί από τις επικοινωνίες και τις τηλεπικοινωνίες που είναι το βάθρο της παγκοσμιοποίησης.

Κι έτσι η παγκοσμιοποίηση θα ολοκληρώσει τη δουλειά που πρώτος οραματίστηκε ο Μ. Αλέξανδρος. Την υπέρβαση του εθνικισμού. Με τους γάμους 10.000 Ελλήνων και Περσών στα Σούσα, με το περίφημο εκείνο χωνευτήρι πολιτισμών που θεμελίωσε, την Αλεξάνδρεια, τη μητρόπολη της τέχνης, της επιστήμης και του πολιτισμού για αιώνες.

Όπως και οι μηχανές ολοκλήρωσαν αυτό που οραματίστηκε ο Σπάρτακος, πολεμώντας και πεθαίνοντας για τη μόνη μη ψευδεπίγραφη αξία.

Την ελευθερία.

Σκέψεις με αφορμή το -εκτός χρόνου- αντικομμουνιστικό ξέσπασμα του Α. Γεωργιάδη

Η Su είναι Κινέζα επιχειρηματίας και μέλος της κεντρικής επιτροπής του ΚΚ Κίνας. Γνωριστήκαμε πριν 10 χρόνια στις Βρυξέλλες σε μια έκθεση. Συναντηθήκαμε δυο φορές ακόμη. Σήμερα έχουμε επικοινωνία με mail. Έχω και μια ανοικτή πρόσκληση για Κίνα, για “να δω μερικά πράγματα” όπως ευγενικά μου διαμήνυσε.

Κάναμε και πολιτικές κουβέντες. Ενδιαφέρουσες κουβέντες γιατί άκουγα την άποψη ενός ατόμου από άλλο πολιτισμό, από την άλλη μεριά του κόσμου. Κι ενός ατόμου δημιουργικού και παθιασμένου, όσο κι αν ο πολιτισμός εκεί δεν επιτρέπει ακρότητες στην έκφραση συναισθημάτων.

Μου άφησε μια πικρή γεύση η γνωριμία μου με τη Su. Ένιωσα ότι η προσπάθειά μου να αποδείξω ότι η Κίνα δεν είναι πραγματικά κομμουνιστική ήταν απόλυτα αλαζονική. Μιλούσα με ιδεολογήματα, για πράγματα που δε γνώριζα στ΄ αλήθεια, που τα έβλεπα μέσα από φίλτρα ευρωπαϊκά κι άρα περιορισμένης ισχύος.

Τη δεύτερη φορά που συναντηθήκαμε είχε μαζί της ένα λεύκωμα. Με κόκκινο εξώφυλλο, ένα τεράστιο σφυροδρέπανο και κάτι ιδεογράμματα που έγραφαν, όπως μου εξήγησε, “Πολεμώντας τη φτώχεια”. Το ξεφύλλισα σιωπηλά. Αργότερα, της ζήτησα συγνώμη. For my western arrogance....

Στο εξής στις κουβέντες μας, το γύρισα σε άμυνα, άκουγα παρά μίλαγα. Ασφαλώς δε συμφωνούσα με κεντρικά σημεία της μαρξιστικής ανάλυσης της Su. Ότι δηλαδή η Κίνα δεν εκδηλώνει στρατιωτική επιθετικότητα όπως (εμφατικά μου τόνιζε) έκαναν όλες οι δυτικές δημοκρατίες, γιατί .... δεν υπάρχει πια εκεί ταξική πάλη που φέρνει τον ιμπεριαλισμό. Κι απ΄ την άλλη δεν ήξερα τι να απαντήσω όταν μου θύμιζε την κεντρική μαρξιστική θέση περί ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων που είναι ακριβώς αυτό που κάνουν στην Κίνα. Ούτε μπορούσα βέβαια να αρνηθώ ότι και στα δικά μου μάτια η σημερινή Κίνα είναι πιο ελκυστικό παράδειγμα από τη σημερινή Ινδία.

Δεν ήξερα τι να απαντήσω και δεν είχε και τόσο σημασία. Πολύ περισσότερη σημασία είχε ότι είχα απέναντί μου ένα υπερ-δραστήριο άτομο που έκανε πράγματα, δεν έλεγε απλές κουβέντες. Ένα άτομο που είχε πρώτιστα βιωματική και δημιουργική σχέση με τον κόσμο.

Θεωρώ την ιδεολογία του κομμουνισμού αντιεπιστημονική και μεταφυσική. Μια θρησκεία δηλαδή. Έχει ακριβώς την ίδια τροχιά με τις άλλες μεγάλες θρησκείες των Εβραίων και του Χριστού. Και οι τρεις πέρασαν από την εποχή της αρένας και του μαρτυρίου (υποδούλωση των Εβραίων, διώξεις πρώτων χριστιανών, διώξεις κομμουνιστών) μετά ήρθε η εποχή του αίματος (τα απίστευτα εγκλήματα των Μωυσή/ Ιησού του Ναυή, κ.λπ, οι φωτιές του Μεσαίωνα των Χριστιανών, τα γκούλαγκ των κομμουνιστών) και τέλος η εποχή της μετάνοιας που γυρίζει την πλάτη της, πλήρως, στο προηγούμενο εγκληματικό αφήγημα (σημερινό Ισραήλ, σημερινή Δύση, σημερινή Κίνα/ Βιετνάμ).

Είναι μάταιο να αναζητήσεις εσωτερική συνέπεια και ορθολογισμό σε θρησκείες. Το μόνο κριτήριο είναι αν στην εκάστοτε εκδοχή τους προωθούν τον πολιτισμό ή τον αντιστρατεύονται. Η δική μου απάντηση είναι θετική για το σήμερα και των τριών μεγάλων θρησκειών, ιουδαισμού, χριστιανισμού και κομμουνισμού.

Αρκεί μόνο να μετρήσουμε κορμιά και να αποδεχθούμε ότι οι τσιπρομαϊληδες δεν έχουν κανένα δικαίωμα να ομιλούν σήμερα περί κομμουνισμού. Κίνα και Βιετνάμ αθροίζουν μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια συχνά μπαρουτακαπνισμένων κομμουνιστών και δε βλέπω γιατί να μη δεχθούμε τη δικιά τους version ως την επίσημη εκδοχή του κομμουνισμού σήμερα, με τους τσιπρομαϊληδες να περιορίζονται σε αυτό που τους αναλογεί.

Σε κάτι δηλαδή σαν την Κου Κλουξ Κλαν των σημερινών χριστιανών.

Και κυρίως σε κάτι απόλυτα αγράμματο και δομικά ηλίθιο και άχρηστο και άρα τρομερά επικίνδυνο για οτιδήποτε άλλο περαν ονειρώξεων μετά φραπέ στα Εξάρχεια.

Εθνική ύπνωση

Δεκαετίες ιδεολογικής ηγεμονίας της αριστεράς έχει εμπεδώσει τη γνωστή ανόητη και μεταφυσική αντίληψη με βάση την οποία πίσω από τα πάντα βρίσκονται οι Αμερικάνοι.Όμως πίσω από την εμπλοκή των Τούρκων στη μάχη της Μοσούλης δε βρίσκεται κανένας Αμερικάνος αλλά ο νέτος σκέτος και 100% αυτόνομος επεκτατισμός μιας τρισβάρβαρης χώρας.

Σύντομα θα έρθει ο Οbama και θα μοιράσει χαμόγελα και συμπάθεια. Και οι ανόητοι που κυβερνούν θα εφησυχάσουν και θα βγουν μετά για την ανεκδιήγητη και ψυχοθεραπευτική τους βόλτα μέχρι την Αμερικάνικη πρεσβεία. Ιονέσκο...

Η Τουρκία είναι όμως απειλή, είτε άμεσα είτε υποδαυλίζοντας διάφορα ρετάλια της περιοχής (Σκοπιανοί, Τσάμηδες). Και ο Ερντογάν, μαζί με τον Σόιμπλε, είναι οι δύο κάτοικοι αυτής της γης που έχουν την καθαρότερη εικόνα για το τι απίστευτοι καραγκιόζηδες διοικούν την Ελλάδα...

Μια άμεση απειλή τέτοιας κλίμακας αντιμετωπίζεται μόνο με παραδείγματα όπως αυτά του Ισραήλ. Που όμως η αριστερή παραμυθολογία έχει δαιμονοποιήσει ακολουθώντας πιστά και διευρύνοντας κι άλλο μια μακρά και άθλια παράδοση δαιμονοποίησης των Εβραίων.

Η στρατιωτική βιομηχανία ήταν κάποτε σημαντική στη χώρα και θα όφειλε να είναι εθνική προτεραιότητα, όπως είναι για το Ισραήλ και τη σοσιαλιστική Σουηδία που συνορεύει με τη ...Νορβηγία. Η ΕΑΒ διέθετε κυριολεκτικά μοναδική τεχνογνωσία- έχω προσωπική εμπειρία έχοντας εργαστεί εκεί ως εξωτερικός συνεργάτης. Διέθετε όμως και άπειρα κοπρόσκυλα γραφείου και σφραγίδας, που διόρισε εκεί η πασοκονουδού και που βούλιαξαν την εταιρεία μέσα στα χρέη και στις μίζες. Μέγιστο εθνικό έγκλημα. Και δεν ήταν μόνο η ΕΑΒ....

Ας κάνουμε πώς δεν καταλαβαίνουμε και ας δίνουμε ηλίθιες μάχες με ανύπαρκτα φαντάσματα. Κι ας ετοιμαζόμαστε για νέο ανάθεμα των Αμερικάνων- Γερμανών, κλ.π. Αλλά και για εκτύπωση νέων χαρτών. Δε θα χρειαστεί να γλύψουμε κανέναν Πούτιν αυτή τη φορά. Θα τα καταφέρουμε μόνοι μας.

Το νεράκι του θεού και του βόθρου

Η συζήτηση για την ιδιωτικοποίηση του νερού και τους ανάλγητους ιδιώτες είναι μεγάλη ευκαιρία για τις κουρούνες του λαϊκισμού.Θα ακούμε τώρα για καιρό το γνωστό μοτίβο για “Το νεράκι του θεού και του λαού” και άλλες συναφείς κουταμάρες.

Κουβέντα καμιά για το θέμα του κόστους. Ακόμη περισσότερο, κουβέντα καμιά για την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών. Αυτή είναι που δε μπαίνει ποτέ στη συζήτηση.

Ας θυμηθούμε λοιπόν ότι όλη η Ανατολική Αττική κάθεται και κοιμάται σήμερα πάνω σε βόθρους. Όποτε το λέω στο εξωτερικό με κοιτάνε παράξενα, νομίζουν ότι τους κάνω πλάκα. Δεν έχουν καν την παράσταση ή το άκουσμα της λέξης "βόθρος". Το ίδιο συμβαίνει όταν τους λέω ότι μεγάλο μέρος της πόλης του Ηρακλείου έχει διακοπτόμενη παροχή πόσιμου νερού.

Αυτές είναι οι υπηρεσίες του κρατικού νερού που θα χάσουμε. Εφάμιλλες με αυτές της Ινδίας.

Προσωπικά πιστεύω ότι η τιμή του μη κρατικού νερού θα ανέβει. Θα ανέβει γιατί υπάρχουν πάρα πολλές κοινοτικές οδηγίες για τις οποίες το κράτος μπορεί να αδιαφορεί και να μετακυλίει πρόστιμα δεξιά αριστερά και κυρίως στις μελοντικές γενεές, αλλά ο ιδιώτης δε θα μπορεί να αδιαφορεί. Αυτό θα οδηγήσει σε αύξηση τιμής και αύξηση της ποιότητας υπηρεσιών και... της σοβαρότητας της χώρας.

Πριν από 15 χρόνια συμμετείχα σε ένα έργο στην ΕΥΔΑΠ. Αξιολογήσαμε το ενδεχόμενο να βάλει η ΕΥΔΑΠ φίλτρα ενεργού άνθρακα για να δεσμεύει τα καρκινογόνα ΤΗΜs. Διαπιστώσαμε τότε ότι η ποιότητα του νερού της ΕΥΔΑΠ όσον αφορά τα ΤΗΜs ήταν καλύτερη από αυτή του επεξεργασμένου με ενεργό άνθρακα νερού εγκαταστάσεων επεξεργασίας των ΗΠΑ....

Έτσι υπάρχουμε. Απ΄ την εύνοια των θεών.

Περι ισλαμικού τεμένους

Το Κοράνι είναι ένα εγκληματικό βιβλίο όπως είναι και η Παλαιά Διαθήκη. Και τα δυο δοξολογούν και προτρέπουν σε ασταμάτητη και φρικαλέα βία.

Οι πιστοί της Π. Διαθήκης έχουν βρει τον τρόπο τους και συνυπάρχουν με το εγκληματικό τους αφήγημα χωρίς να παίρνουν κατά κυριολεξία τις επιταγές του. Τι κι αν σταμάτησε ο Γιαχβέ τον ήλιο για να προλάβει ο Ιησούς του Ναυή να κατακρεουργήσει όλον τον πληθυσμό της Μακηδά, και να προτρέπει μετά σε ανάλογες "ανδραγαθίες"; Δεκάρα δε δίνουν πια οι πιστοί Εβραίοι για αυτές τις μπούρδες. Παρανοϊκό; Πιθανά! Αλλά ποιος είπε ότι οι θρησκείες άπτονται της λογικής.

Οι πιστοί του Κορανίου δεν τον έχουν βρει τον τρόπο τους. Πολλοί το έχουν πάρει σοβαρά, κατά γράμμα. Και σίγουρα δεν τον έχουν βρει τον τρόπο οι ηγεσίες του (Σ. Αραβία, κ.λπ) πράγμα που καθιστά το πρόβλημα ακόμη πιο δυσεπίλυτο σε σύντομο ορίζοντα.

Τι γίνεται λοιπόν με τους δικούς μας; Σε ποια κατηγορία ανήκουν; Κυρίως, τι λέει ηγεσία τους, όποια και αν είναι αυτή. Αποκηρύσσει τη βία ή την έχει στο μυαλό της;

Ιδού λοιπόν ένα τεστ!

Να πάρουν πρωτοβουλία, σε συνεργασία με το ελληνικό κράτος, για την εξαφάνιση της κλειτοριδεκτομής από τη χώρα, ως πράξης τρισβάρβαρης. Μόλις ανακοινώσουν αποτελέσματα σε αυτό το επίπεδο πάμε και στην εκτόπιση της Σαρίας από το δημόσιο χώρο, ως ασύμβατης με κάθε έννοια δικαίου. Μόλις έχουμε επιτυχία και εδώ, κατασκευάζουμε το τέμενος και δοξολογούμε παρέα τον Αλλάχ. Μεταξύ των δυο φάσεων φτιάχνουμε τα σχέδια.

Αν κάνουν πώς δεν καταλαβαίνουν... στο υπόγειο. Μαζί με την Κόζα Νόστρα και τους κυριολεκτικούς- αλλά ευτυχώς μάλλον ανύπαρκτους πια- οπαδούς του Ιησού του Ναυή.