Ψηφιακό χάσμα

Λεν διάφοροι σοσιαλιστές ότι το δίλημμα στο δημοψήφισμα στην Αγγλία ήταν ταξικό. Αυτό επαναλαμβάνουν και οι εθνο-λαϊκιστές τύπου Φαράντζ που βάλουν κατά του μεγάλου κεφάλαιου, που τάχα μου ηττήθηκε...

Προβάλουν ως απόδειξη τα προπύργια των εργατικών στις σχετικά φτωχές περιοχές της κεντρικής- βόρειας Αγγλία που ξεπέρασαν τις άψυχες υποδείξεις της αποσβολωμένης ηγεσίας των εργατικών και πήγαν όλα στην αγκαλιά του Brexit. Ενώ το χλιδάτο Λονδίνο ήταν από την άλλη μεριά.

Η μεγάλη εικόνα όμως είναι ότι εναντίον του Brexit δεν ψήφισαν οι πλούσιοι αλλά οι ΝΕΟΙ, σε ποσοστό 65-70%!!

Η ψήφος ασφαλώς λοιπόν δεν ήταν ταξική όπως πρεσβεύουν τα διάφορα αριστερό-δεξιά σκιάχτρα.

• Βrexit ψήφισαν όσοι δεν έχουν πρόσβαση στην πληροφορία, όσοι δεν έχουν γνώση για να επεξεργαστούν την πληροφορία. Όσοι ακούν για παγκοσμιοποίηση και τρέμουν.
• Bremain ψήφισαν όσοι ψάχνουν, μαθαίνουν κι έχουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους. Και αυτοί ιδεολογικά μπορεί να είναι οτιδήποτε, από συντηρητικοί μέχρι αναρχικοί.

Όπως γίνεται πάντα, υπήρξαν πολλά κριτήρια ψήφου. Όμως το ψηφιακό χάσμα / digital divide καθόρισε την ψήφο των Βρετανών περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Εκεί επενδύει πια ο απανταχού εθνο-σοσιαλιστικός λαϊκισμός, από το Φαράντζ, τη Λεπέν, τους Τσιπροκαμένους, τον Τράμπ, τα διάφορα κινήματα κατά της παγκοσμιοποίησης. Κι ο λαϊκισμός αυτός καλύπτει πια κι αυτός όλο το παραδοσιακό πολιτικό φάσμα από την άκρα δεξιά μέχρι την άκρα αριστερά.

Habeas Corpus- σαν σήμερα το 1679

Μεγάλη στιγμή στην ιστορία της Ελευθερίας. Τεράστιο βήμα της Βρετανίας, που συμπληρώθηκε απ' την Ένδοξη Επανάσταση (1688), και που από κοινού περιόρισαν τους βασιλιάδες, ρίζωσαν τη δημοκρατία και τους ανοικτούς θεσμούς και έβγαλαν την Αγγλία με ορμή, πρώτη και με διαφορά στα πελάγη.

Αιώνες πριν τη Γαλλία, που ζούσε με το δεσποτισμό του 'L'État, c'est moi', την Ισπανία, όπου αν κι ο στόλος ήταν μεγαλύτερος, το εμπόριο ήταν μονοπώλιο του Φερδινάνδου και της Ισαβέλας, την Αυστρουγγαρία που θα έτρεμε τους σιδηρόδρομους και την αποκέντρωση που θα έφερναν, τη Ρωσία και την απόλυτη τυρανία και βαρβαρότητα των τσάρων τους και την Οθωμανία που είχε την τυπογραφία του Gutenberg απαγορευμένη, μέχρι το 19ο αιώνα.

Τίποτα δεν είναι τυχαίο.

Μαύρος χρυσός και μαύρο χάλι

Οι δυο χώρες με τα μεγαλύτερα κοιτάσματα πετρελαίου στον πλανήτη, Σαουδική Αραβία και Βενεζουέλα ξεχειλίζουν από μαύρο χάλι περισσότερο παρά από μαύρο χρυσό. Φασιστικός μεσαίωνας η πρώτη ό,τι πιο βάρβαρο και σκοταδιστικό θα βρεις στον πλανήτη και εκκολαπτήριο ισλαμοφασιστών. Διεφθαρμένος και πορωμένος κρατισμός σταλινικού τύπου η άλλη ψωμο-λυσσάει απ΄ τη φτώχεια. Κοντά στα μετάλλια μαύρου χρυσού/ μαύρου χαλιού κι η Νιγηρία, άλλο τρισάθλιο παράδειγμα προς αποφυγή.

Θέλει πράγματι πολλά καντάρια βλακείας να ερμηνεύεις τον κόσμο σήμερα με όρους αποικιοκρατίας και ταξικής πάλης.

Μόνος δυνάστης των παραπάνω είναι η απουσία ανοικτών θεσμών ελευθερίας και δημοκρατίας, αποτέλεσμα κυρίως του αποχαυνωμένου ανορθολογικού μυαλού τους και των λογής λογής δεισιδαιμονιών τους, πάνω στα οποία ανθίζει μια ατελείωτη διαφθορά.

Και τους ανοικτούς θεσμούς μιας κοινωνίας δεν τους γεννά καμιά ιστορική ανάγκη. Μόνο οι ηγέτες της, αν υπάρξουν. Aπό ιδιοτροπία μάλλον παρά γρανάζια της ιστορίας. Όσο και να ψάξετε σε γρανάζια και σημαίες και θεωρίες και σύμβολα να βρείτε τη διαφορά ανάμεσα  στους Βιετναμέζους ηγέτες και στο κάθαρμα της Β. Κορέας και δε θα τη βρείτε παρά μόνο στη διαφορά του ηγέτη απ΄ τον καραγκιόζη.

Πόσο δυνατή μπορεί να είναι μια φιλία;

H Margarete Buber-Neumann ήταν Γερμανίδα κομμουνίστρια, σύζυγος Γερμανού κομμουνιστή ηγέτη, που εκτελέστηκε απ΄ τον Στάλιν το 1937 ενώ η ίδια εξορίστηκε στη Σιβηρία για δυο χρόνια. Με τη συνθήκη – συμφωνία που υπέγραψε ο Στάλιν με τους Ναζί, το 1939, για να μοιράσουν ο,τι προλάβουν, παραδόθηκε απ΄ τους κομμουνιστές στους Ναζί και μέσα σε μια νύχτα βρέθηκε απ΄ το Γκούλαγκ στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Ravensbrück όπου πέρασε άλλα 5 χρόνια, γλιτώνοντας από καθαρή τύχη τα αέρια και την εξάντληση απ΄ την εργασία.
 

Στο στρατόπεδο αυτό συνάντησε και συνδεθηκε με στενή φιλία με την Τσέχα Milena, που ειχε παλιοτερα μια σύντομη και παθιασμένη σχέση με τον Kafka. Η Milena δεν ήταν όμως το ίδιο ανθεκτική, πέθανε από εξάντληση στο Ravensbrück

Όταν αποφυλακίστηκε η Margarete έγραψε για τη φιλία της αυτή με τη Milena στο ναζιστικό στρατόπεδο- κρεματόριο. Και μέσα στα γραφτά της αυτά είπε ότι

"Ευγνωμονώ την τύχη που με έστειλε στο Ravensbrück και συνάντησα και γνώρισα τη Milena."

Τόσο λοιπόν δυνατή μπορεί να είναι μια φιλία.

====
Το βιβλίο κυκλοφορεί και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Κίχλη. H Margarete αφιέρωσε τη ζωή της, μετά τα στρατόπεδα, στον αγώνα κατά του ολοκληρωτισμού. Πέθανε το 1989.

Ρουμανία

Βρέθηκα στη Ρουμανία το 1995, προσκεκλημένος, όπως διαπίστωσα εκεί, κάποιων αλητών, τέως κομμουνιστών, που προσπαθούσαν να βάλουν στο χέρι κρατική περιουσία μετά την κατάρρευση του σταλινοφασισμού.

Απ΄ τα χειρότερα ταξίδια μου, έφυγα χωρίς να θέλω ποτέ να ξαναπατήσω. Έχω και μια προσωπική τραγική εμπειρία με τη χώρα αυτή που με βαραίνει... Σήμερα, οι αγαπημένοι μου φίλοι και συγγενείς Νανά Λυρώνη και Γιώργος Τσικανδυλάκης μου ανακοίνωσαν ότι σκέφτονται να μεταφέρουν την εταιρεία τους, από την Κρήτη, εκεί. Είναι απλά ενθουσιασμένοι με όλα όσα συνάντησαν εκεί.

Να που μετά 20 χρόνια εκείνη η μετακομμουνιστική βρωμιά κι η αθλιότητα που συνάντησα εγώ έγινε ελκυστικό περιβάλλον! Και κερασάκι στην τούρτα είναι το γεγονός ότι η Ρουμανία έχει 9 στις 15 πρώτες πόλεις με το ταχύτερο παγκοσμίως internet!!! στα 80 και στα 90 Mbps τρέχει η Ρουμανία σήμερα...

http://www.romania-insider.com/broadband-internet-romania/147305/

Εργατική εξουσία στην ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΑΕ τώρα!

Γιατί ποτέ δεν ζήτησαν κάτι τέτοιο οι διάφοροι σταλινικοί; Ούτε κατά διάνοια δεν τους περνάει από το μυαλό ένα τέτοιο αίτημα. Ενώ στις δικές τους εταιρείες είναι οι στυγνότεροι εργοδότες, μακράν κάθε εργατικής και αυτοδιαχειριστικής εξουσίας.

Ίσως φταίει ότι τα δικά τους αιτήματα αφορούν μόνο έναν "άλλο κόσμο" που υπάρχει αυστηρά μες στο υστερόβουλο και/ ή ηλίθιο μυαλό τους και όχι στην πραγματικότητα. Κάθε ιδέα ότι θα μπορούσαν να δοκιμάσουν, κάτι, σήμερα, τώρα, λογίζεται ως μάταια. Κι έτσι μέχρι και στην "εναλλακτική" βίλα Αμαλίας βρωμούσαν τα σκουπίδια από χιλιόμετρα...

Δε υπάρχει τίποτα πιο χαρακτηριστικό της καθυστέρησης της ελληνικής κοινωνίας από το τόσο μεγάλο μέρος του πληθυσμού που σιτίζεται με παραμύθια για έναν "άλλο κόσμο". Από τα παραμύθια των σταλινικών μέχρι εκείνα της κυρίας Λουκά. Το ίδιο είναι.

Κίνα

Πόσο αλήθεια ανυποψίαστα τυχεροί είμαστε με την Κίνα! Τι μπελάς μεγάλος θα ήταν να άρχιζε να μετράει κεφάλια η Κίνα, κοιτώντας τους χάρτες. Η στατιστική του ανθρώπου θα επέβαλε μια ανερχόμενη χώρα τέτοιας δύναμης να είναι πηγή ασταμάτητων επιθετικών ενεργειών. Θύμα του βάρβαρου ιαπωνικού μιλιταρισμού και των εγγλέζικων ραδιουργιών θα μπορούσε να ξεκινήσει ιερό και εκδικητικό/ διεκδικητικό πόλεμο. Θα είχαν μπλέξει τότε άσχημα οι Ιάπωνες και μαζί κι όλοι οι άλλοι οι παραδίπλα, όλος ο κόσμος δηλαδή. 

Αντί για επιθετικούς πολέμους η Κίνα πέρασε δεκαετίες κόκκινης τρομοκρατίας σε βάρος των δικών της πολιτών με δεκάδες εκατομμύρια δολοφονημένους. Κι η τύχη η δική μας έγκειται στο ότι όταν βγήκε απ΄ τη φάση αυτή δε θεώρησε απαραίτητο να ανακαλέσει όλη την ιστορία της αποικιοκρατίας και να εκδηλώσει επιθετικότητα προς τα έξω. Προτίμησε το δύσκολο κι αληθινά επαναστατικό δρόμο της καταπολέμησης της φτώχειας.

Αυτή η τόσο διαφορετική τροχιά των Κινέζων σε σχέση με τους ισλαμοφασίστες δεν είναι φυσικά ρατσιστικού υποστρώματος. Οφείλεται στις ισχυρές επιρροές και αναφορές που έχουν οι Κινέζοι στο ιδιαίτερα αξιόλογο φιλοσοφικό σύστημα σκέψης του Κομφούκιου. Αντίθετα με τις εγκληματικές φασιστικές κορώνες του κορανίου.

Η θεωρία έχει μεγάλη σημασία. Αν μπλέξεις με ηλιθιότητες, δεν ξεφεύγεις εύκολα...