Η εποχή των εικόνων

Το 2000 είχαμε 170 νεκρούς, ανά εκατομμύριο Ελλήνων, στην άσφαλτο- το 2006 είχαμε 150 (πηγή Road accident statistics in , Europe- CARE and national data). Η Πορτογαλία, χώρα ανάλογων κοινωνικών χαρακτηριστικών και οικονομικών επιδόσεων με μας είχε 165 το 2000, και το 2006 μόλις 80. Ανάλογα και η Ισπανία. Στο 80 το 2006 από το 140 το 2000. Οι προηγμένες χώρες της ΕΕ πολύ χαληλότερα. Το 2006 η Ολλανδία και όλη η Σκανδιναβία ήταν στο 50, η Γερμανία στο 60.

Μόνο οι Βαλτικές χώρες συγκρίνονται με την Ελλάδα. Με όλη τη βαρβαρότητα, που ζήσανε για 45 χρόνια, βρίσκονται στο 150 με 200. Mε σαφείς τάσεις μείωσης. Η Λετονία μέσα στην περίοδο 2000- 2006 κατέβηκε απ΄ το 240 στο 165. Σχεδόν μας έφτασε. Παρά το φασισμό 45 χρόνων, παρά τα πακέτα της EE, που εκεί δεν εισρεύσανε.

Ας γυρίσουμε στην Πορτογαλία που μας μοιάζει πιο πολύ απ΄ όλους αυτούς. 80 αυτοί, 150 εμείς. Και η τάση σε βάρος μας. Πιο γρήγορα κατεβαίνουν οι Πορτογάλοι...

Ας πούμε λοιπόν ότι το 80 των Πορτογάλων είναι το ρίσκο του ατυχήματος, το σύμφυτο με την τεχνολογία, με την ταχύτητα. Το παραπάνω 70 το δικό μας τι είναι;

Το 70, για τα 11 εκατ. των Ελλήνων αντιστοιχεί σε 750 άτομα το χρόνο. Και αν κάνει κανείς το λογαριασμό στα τελευταία 30 χρόνια το 750 γίνεται 25.000. 25.000 Έλληνες που χάθηκαν στην άσφαλτο, όχι για το ρίσκο της τεχνολογίας- αυτό το έχουμε ήδη αφαιρέσει. Που χάθηκαν γιατί τα χρήματα της ΕΕ έγιναν διαφθορά των κρατικών εργοδοτών και μίζες- κακοτεχνίες των εργολάβων τους.

25.000 !! Μια Μυτιλήνη, 2 Ρέθυμνα, μισός Βόλος. Για σκεφθείτε λίγο. Τίποτα ξαδέρφια, φίλοι, θείοι; Ίσως και γονείς και παιδιά; Κάτι προσωπικό θα θυμίσει σε όλους μας το νούμερο...

Το κομματικό κράτος δε διέλυσε μόνο τη χώρα οικονομικά και κοινωνικά. Δολοφόνησε και 25.000 Έλληνες για να αυτοσυντηρήσει το διεφθαρμένο και πελατειακό του μοντέλο, στην άσφαλτο μονάχα. Γατί ασφαλώς υπάρχουν και άλλοι λογαριασμοί.

Ο Γκυ Ντεμπόρ, ο μεγάλος αναρχικός διανοητής που το 1967 έγραψε το συνταρακτικό βιβλίο “Η Κοινωνία του Θεάματος”, πρώτος περιέγραψε το κυρίαρχο μοντέλο της εποχής μας. Την κυριαρχία των media που έχουν επιβάλει την εικονική πραγματικότητα ως υπέρτατο θεό, ως μοντέλο ύπαρξης και κοινωνίας των ανθρώπων της. Η κοινωνία του θεάματος όπως λέει ο Ντεμπόρ ανάμεσα σε πολλά και διάφορα, καταστρέφει την κριτική σκέψη στο όνομα της ρηχής εικόνας. Το θέαμα δεν είναι απλά η κυριαρχία των εικόνων- είναι ο καθορισμός των ανθρώπινων σχέσεων, η παραγωγή συμπεριφοράς και απόψεων από τις εικόνες τις ίδιες, από την ανάγκη των εικόνων.

Το έγκλημα της ασφάλτου έγινε αθέατα και χάθηκε πίσω από άλλες εικόνες. Οι υπεύθυνοι εγκληματίες του κράτους και του ιδιωτικού τομέα δεν παρήγαν εικόνα. Μόνο στατιστική. Και η εικόνα σαρώνει τη στατιστική. Πέρασαν απαρατήρητοι. Ξεχάστηκαν ή μάλλον δεν ανακαλύφτηκαν ποτέ.

Εικόνα παρήγε ο μουρλός ο Κουφοντίνας, ο βλαμμένος και ανεκπαίδευτος Κορκονέας και τώρα τελευταία τα ωραία αυτά παιδιά της σέχτας, κ.λπ που στέλνανε βόμβες στη Χιλή! τη Βουλγαρία !! και δολοφονούσανε απόλυτα άγνωστους, ευρύτερα, δημοσιογράφους !!!

Χτίσανε την εικόνα του παλληκαρά και του λαϊκού αγωνιστή. Τι κι' αν δολοφονήσανε το Μπακογιάννη, που ήταν, κατά γενική ομολογία, απόλυτα αξιόλογο άτομο, ιδιαίτερα αν τον δει κανείς μέσα στην υπόλοιπη, επιεικώς ανεκδιήγητη, παρέα της ΝΔ. 'Εφτανε στον Κουφοντίνα να φτιάξει τη δική του εικόνα. Έτσι κι΄ οι μικροί. Σαστίζει ο νους προσπαθώντας να καταλάβει τι τους/ μας φταίει η Χιλή και η Boυλγαρία κι' ο κάθε άγνωστος δημοσιογράφος...

Στην ίδια κοινωνία κι΄ αυτοί. Τρέφονται απ΄ την εικόνα. Κι΄ η εικόνα όμως τρέφεται απ΄ αυτούς. Βαρύ το κόστος παιδιά. Ειλικρινά λυπάμαι. Ακόμα και για τον Κορκονέα λυπάμαι. Ο τεχνικός της Concorde, που δεν έκανε καλά τη δουλιά του και πήρε 200 άτομα στο κεφάλι του, έμεινε έξω απ΄ την εικόνα και τιμωρήθηκε με 15 χρόνια αναστολή. Με τίποτα δηλαδή. Ο Κορκονέας που απλά ήταν ανεκπαίδευτος, παρορμητικός και βλαξ, φόνευσε τον Γρηγορόπουλο και έφτιαξε στο άψε σβήσε μια εικόνα, που συσπείρωσε και εξέθρεψε όλη την αηδία και αγανάκτηση των εικοσάρηδων.

Άραγε τους άλλους, στα μεγάλα σαλόνια, σε απόμερα προάστεια, με πούρα και ωραίες κυρίες για παρέα, η εικόνα των 25.000 τους επισκέπτεται καμιά φορά;

Γιατί άλλος κανείς, δεν πρόκειται να τους επισκεφτεί. Ούτε ο εισαγγελέας, ούτε ο Κουφοντίνας ούτε ο Τσίπρας που έχει να επιλύσει το μέγιστο θέμα της οριοθέτησης του πανεπιστημιακού ασύλου και της υπεράσπισης του καταρρέοντος επιχειρηματικού κράτους.

Aphrodite and Gioconda

The visit to Louvre is a life experience. And among the many cultural treasures exhibited there, the Milos Aphrodite is among the most divine. Due to nationality perhaps we could not, with my wife, hold our tears. But it maybe more than that. I did my statistics and only the Gioconda had more spectators. But again, the people stunned by the Aphrodite remained, breathless, for a longer time. And I noticed few of them coming back again. And then, the Gioconda has had all this recent massive marketing. And Gioconda was conceived by that colossal mind, Leonardo da Vinci. Aphrodite was just of an unknown artist. Some unknown person it was, who just with the light of the Aegean and the scents of its sea and the sounds of its wind crafted this heavenly beauty. Some that will never be known. As if we may not deserve or it may not matter.

If this name will not be known, if we can not bow and worship him next to Praxiteles and Phedias, how much can it matter if Aphrodite is at the Louvre, or in an Athens museum?

Were you right after all Melina? Is there, on earth, anyone, really deserving the privilege to permanently host the Aphrodite?

Who was prime minister in...?

1945, Papandreou

1955, Karamanlis

1965, Papandreou

1975, Karamanlis

1985, Papandreou

1995, Papandreou

2005, Karamanlis

Do IMF funds differ from debt restructuring?

The Greece occupation army (*) has devastated and discredited in the last thirty years the country and has led it recently to the IMF doors in search of a last survival opportunity.

==

(*) a term invented by Mr. Marinos, top Greek journalist and former member of the EU parliament, comprises the following four tiers:

• ruling politicians

• corrupt managers of elite public "companies"

• high ranking trade unionists

• private sector companies doing exclusive "business" with any of the above

==

There are, in theory three ways to put the country on track.

====

The first is to structurally reform the archaic institutions and soviet inspired practices (left so because, in this way, they best secure the interests of the occupation army), to attract investments and capitalise on the capable human resources of the country.

For any being in touch with the country this is an utterly impossible prospect!

Two recent experience based examples:

To change the official address of a company in Greece, with no other changes (types of activity, shareholders, capital, etc.) you require to knock on at least 15 doors, waste several thousand of EUROS and wait for at least 12 months. Can there be any remote hope that such an environment may stir investment activity?

Recently the Greek state, seeing money rapidly flowing out of the country, decided to block all transfers abroad. A business transfer of a greek company to a polish subcontractor, of around 2 thousand Euros, was blocked by the bank. It requested that the company first goes to the tax authority to explain what this transfer is really about (!). The people there after finding out on the map where Poland was (!!) had to figure out what the English written contract was about and then what the polish written invoice was about. Herculean tasks! That was apparently too much for them. They requested official translations (this means another 20 days, queues and money) and suggested that most probably the polish company would be taxed (!!!) for some unknown and totally ridiculous reason. It would have been completely impossible to explain this to a foreign company, so the greek company decided to transfer, hand by hand, the money to Poland, like Mafia dealers, and next time to channel the contracts via a subsidiary company abroad. Net result: The state looses taxes, the state employees loose an opportunity to train in geography, the polish company saves its money and the greek company preserves its credibility.

Stories that would have seemed unbelieavable even by soviet leaders. So lets drop the joke: There is just no chance to see any top down, triggered by politicians, real, structural reform in Greece.

=====

The second option is to succeed in collecting taxes. Black economy is, according to published data THE SHADOW ECONOMY AND CORRUPTION, IN GREECE, STAVROS KATSIOS Ionian University - http://www.asecu.gr/Seeje/issue06/katsios.pdf) something like 50 billion Euros. If you put all this on paper you can expect something like 8- 10 billion Euros. A significant amount that would perhaps reduce deficits around 4- 6% yearly. Would that however be enough to completely stop the downfall? Absolutely not. Now, to completely eliminate the black activity is of course beyond the means of the Greece occupation army and partially beyond its will because it, itself, is a big part of it. Just recall ex minister Voulgarakis offshore activities, which resulted to massive tax evasion that he explained in huge smiles on the TV, considering it morally and legally perfect. The guy is going around free, smiling all the time, and may soon appear again to ask for the vote of Greeks.

===

The third option is to reduce expenses, and this is the only one there is some action. Selectively, of course, because there are self interests to maintain. The delegates in the Parliament are 300 when we would be much better and cheaper off with just 200. The Netherlands has 150 delegates and is 50% larger and 1000% more effective than Greece. The ministers are always increasing in numbers, so are their servants here and there in Parliament and beyond.

Unfortunately, there is no fourth option.

====

The point I try to make is that the key strategy in managing the dramatic Greek debt will be that of a dramatic and selective public expense reduction. This strategy is the only one that is currently unfolding (all the rest about Green development are just follies no-one takes seriously) and the only one that will carry on in a more fierce way in the next years.

As the IMF will continue to financially support Greece the selective reduction of the living standards of the population will continue and will increase. People may start changing cars at 15 and not every three years as currently the case. And so on.

Those with no connection to the client state and its ruling rogues will suffer the most. The more you hear from official lips about the poor, the pensions, the social fiber we need to preserve, etc. the more concerned one should be.

Will this dramatic consumption reduction be enough to further reduce the deficits?

Few people think so, given especially the social unrest that will result.

What is however interesting is that maybe reaching this rapid degradation of living standards will motivate people again. A cousin of mine paid for doing nothing (as she herself told me) in some mountainous municipality and now seeing her work position threatened (she is, alas!, not part of the core client state) has started to react in a very creative way. She is considering getting onto some cheese business and making preliminary inquiries in this direction. In the mid term this guarantees a much more interesting life than rotting useless on some municipality chair.

It is sad; to wait for utter disintegration in order to unleash creativity in people. This dormant creativity, in Greek people is huge. Look at the diaspora, look at the maritime business. Look at everything living out of the jurisdiction of the occupation army. This creativity is something one can really hope on.

Conclusion: Getting poor appears pretty inevitable and also a certain way for a bottom up mindset change on Greece, rediscovering and re- establishing creativity in place of massive consumption with lenders money, silently and irresponsibly shifting the huge bill to future generations.

The only question is:

If this is correct, why to we need to waste all this time with the IMF and not restructure every debt we have and enter immediately into the state of an impoverished state and poor citizens in the hope that, as in many occasions in the past, this will trigger the best in Greeks, and will result to their reclaiming and liberating their counry?

===

Casino849

Για μήνες τώρα έχει κατακλυσθεί η χώρα και ιδιαίτερα η Αθήνα απ΄ τις διαφημίσεις του casino848.com. Με το περίφημο σλόγκαν "Παίξε όπως είσαι" που περισσότερο ειλικρινά θα μπορούσε να είναι "Φέρτα όποιος και νάσαι" και με διακοσμητικές φωτογραφίες ενός μαφιόζου, μιας κυρίας με ρολό, ενός τύπου μισοσφαγμένου, μιας ξανθιάς, ενός τρελαμμένου απ΄ τη χαρά των κερδών κ.ο.κ, για να προβάλλεται η ευρύτητα του κοινού, στο οποίο απευθύνεται το μήνυμα. Από το Ελ. Βενιζέλος μέχρι το Σύνταγμα θα δει κανείς χιλιάδες τεράστιες επιγραφές σε δρόμους, περίπτερα, ταράτσες. Καμπάνια πάρα πολλών εκατομμυρίων.

Και όλ΄ αυτά σε μια χώρα που ο ΟΠΑΠ χτυπιέται με την Εθνική Τράπεζα και την 3Ε για τον τίτλο της μεγαλύτερης επιχείρησης της χώρας και όπου η περί τον τζόγο Ιntralot του Κου. Κόκκαλη έχει περίπου 8 φορές τη χρηματιστηριακή αξία της περί την τεχνολογία Intracom.

Ο δημόσιος χώρος, όταν δεν καταλαμβάνεται από παράνομα ιδιωτικά συμφέροντα (παραλίες, πλατείες, πεζοδρόμια) ή κομματικούς ηλίθιους όλων των αποχρώσεων του ουράνιου τόξου (αφισοκολλήσεις σε πανεπιστήμια) μονοπωλείται απ΄ όποιον έχει χρήματα να τον αγοράσει. Έτσι απλά και αδιαμαρτύρητα. Εργολάβοι της υπεράσπισης του δημόσιου χώρου έχουν αναγορευτεί, απ΄ το κομματικό κατεστημένο, ο Κος Φωτόπουλος της ΔΕΗ, οι αντίστοιχοι του ΟΣΕ και ποικίλοι άλλοι που αξιοποιούν το τέχνασμα του δημόσιου συμφέροντος για τα κρύψουν τα ιδιοτελή τους συμφέροντα και μόνο.

Τελικό αποτέλεσμα. Δημόσιος χώρος να υπάρχει μόνο τυχαία και περιστασιακά.

Κι΄ όμως παρά το παραλήρημα του τζόγου μέσα στο οποίο ζει η Ελληνική κοινωνία φαίνεται υπάρχει κι΄ άλλη ζήτηση του συγκεκριμένου προϊόντος. Για ακόμη ένα casino849. Εμφανίστηκαν εμίρηδες απ΄ το Κατάρ, γνώστες καλοί της δεινής θέσης της χώρας και ρωτάνε τον πρωθυπουργό "πόσο κάνει να μας το δώσεις όλο;" Για το Ελληνικό ο λόγος, την παραλία της Αττικής που ακόμη και ο Κος Εμίρης αντιλαμβάνεται ότι είναι το φιλέτο της Μεσογείου ολάκερης. Και το οποίο προσδοκά να μετατρέψει σε, τι λέτε άραγε; Σε πολιτισμικό κέντρο; Σε εκπαιδευτικό κέντρο; Σε κέντρο για την πράσινη ανάπτυξη; Ασφαλώς όχι. Σε περιφερειακό κέντρο τζόγου και όλων των συνοδευτικών υπηρεσιών (πορνεία, κ.λπ) που ο Αλλάχ απαγορεύει στις ευλογημένες χώρες της αραπιάς αλλά όχι και στη γη των απίστων.

Εκεί φτάσαμε. Εμίρηδες, που, χωρίς το πετρέλαιο, θα βόσκανε καμήλες στην έρημο, τα θέλουν όλα και τα θέλουν τώρα.

Και μετά μας στεναχωρεί η προοπτική να πουλήσουμε και δυο νησιά ή να ενοικιάσουμε την Ακρόπολη σε κανένα fund; Η καταστροφή της Αττικής από εμίρηδες, που όπως και να τα κάνουμε, δεν τόχουν το άλμα οι άνθρωποι, μόνο χρήματα έχουν, δε συγκρίνεται ως προοπτική με το να ελέγχουν οικονομικά 2-3 νησιά οι Γερμανοί, που ξέρουν και από όπερες και από τέχνες και επιστήμες.

Φοβάμαι τέτοια ερωτήματα αργά και σταθερά θα τεθούν. Αφού η ηγεσία της χώρας είναι ανίκανη να παράγει ανάπτυξη θα αρχίσει να πουλά και να εκχωρεί. Όχι μόνο το ψευτοδημόσιο μαγαζί του Κου Φωτόπουλου (ΔΕΗ) αλλά πραγματικό δημόσιο χώρο. Ας αφήσει τους λεονταρισμούς και ας προσέξει ποιον θα συνεταιριστεί. Χειρότερη παρέα απ΄ τον Κο. Εμίρη μάλλον δεν υπάρχει.

Tροχόπουλοι και Φωτόπουλοι

Ο Κος Τροχόπουλος ζει στη Βεροια. 'Εκανε πρόσφατα κάτι σημαντικό. Δημιούργησε μια δημοτική βιβλιοθήκη -υπόδειγμα. Χώρος δημιουργίας μάλλον, παρά απλής ανάγνωσης βιβλίων. Με πάρα πολλές δραστηριότητες. Μέχρι και 700 άτομα τη μέρα επισκέπτονται το καινοτομικό αυτό δημιούργημα του Κου Τροχόπουλου. Μια πολιτισμική άνοιξη για την πόλη της Βέροιας. Τον Κο Τροχόπουλο δεν το ανακάλυψε, ούτε καν τον πληροφορηθηκε, το ελληνικό κράτος. Τον ανακάλυψε όμως ο Κος Bill Gates και ένα από τα πολλά κοινωφελή ιδρύματα που δημιούργησε, ο φιλοσοφημένος αυτός βαθύπλουτος Αμερικανός, που έχει μπει για τα καλά στη ζωή όλων μας. Ένα εκατομμύριο Ευρώ βραβείο ο Κος Τροχόπουλος απ΄ τον Bill Gates. Λέτε να κατέβει για δήμαρχος στη Βέροια ο Bill Gates; Δε νομίζω. Mάλλον κάτι πραγματικά σοβαρό έκανε ο Κος Τροχόπουλος.

Ο Κος Φωτόπουλος ζει στην Αθήνα. Δεν έκανε ποτέ του τίποτα το σημαντικό. Είναι αρχισυνδικαλιστής της ΔΕΗ, θεματοφύλακας δηλαδή του περιεχόμενου της τσέπης των υπαλλήλων της ΔΕΗ. Ούτε ο Bill Gates ούτε κανένας άλλος άνθρωπος, που έχει κάνει κάτι στη ζωή του, ασχολήθηκε ποτέ με τον Κο Φωτόπουλο. Ασχολήθηκαν όμως τα ελληνικά ΜΜΕ. Ασχολήθηκαν γιατί ο Κος Φωτόπουλος άρχισε να γρυλλίζει ότι θα κατεβάσει διακόπτες και διάφορα άλλα κοινωνικά "επωφελή". Για να μην πουληθεί η ΔΕΗ, λέει, στους ιδιώτες. Τα έχει σπουδάσει όλα αυτά ο Κος Φωτόπουλος. Είναι και "παληκάρι" και νοιάζεται για όλους εμάς τους άλλους. Έχει και “λαό” πίσω του. Φάτσα κάρτα στα κανάλια, ο Κος Φωτόπουλος. Γνωρίζει καλά ότι έχει μηδενικές πιθανότητες να διασφαλίσει τα συμφέροντα της παρέας του. Έχει χοντρύνει το παιγνίδι, κάποιοι ποντάρανε πρόσφατα και επιπλέον 110 δις, και οι Φωτόπουλοι είναι πια είδη αναλώσιμα στις μέρες μας. Το ξέρει αυτό ο Κος Φωτόπουλος. Τόσο βλαξ δεν είναι. Αλλά αυτό ακριβώς είναι το παιγνίδι του. Θα “πέσει” “μαχόμενος” ο Κος Φωτόπουλος. Στις Θερμοπύλες της τσέπης του. Η παρέα του δε θα δει καλό και τα "μονοπώλια" θα αλώσουν τελικά την Ενέργεια. Αλλά η “πτώση” η δικιά του μπορεί και να τον φέρει κέντρο, άντε και λίγο αριστερά, στη Βουλή. Τον Κο Φωτόπουλο.

Ότι η Ελλάδα μπορεί το ξέρουμε.

Αυτό που είναι δυστυχώς αβέβαιο είναι αν θα ασχοληθεί κανείς με τον Κο Τροχόπουλο. Για το καλό της χώρας. Να τον βάλει να διαμηνύσει σε όλη τη χώρα τι σημαίνει βιβλιοθήκη τον 21ο αιώνα. Που το γνωρίζει καλά. Όπως το απέδειξε πέραν κάθε αμφιβολίας. Κι΄ όμως. Αν δείτε τον Κο Τροχόπουλο σε κανάλια, τροχίστε μου τη μύτη. Σε λίγες βδομάδες κανένας δε θα τον θυμάται.

Κι΄ αν σταματήσετε να βλέπετε τον Κο Φωτόπουλο στα κανάλια, να υποθέσετε με σιγουριά ότι από τη ΓΕΝΟΠ βρέθηκε πια ... στη Βουλή για να αγωνίζεται από καλύτερα μετερίζια ενάντια στα "μονοπώλια".

Προνομιούχοι και μη προνομιούχοι την εποχή της επιστασίας

Σκέψεις κατά την ανάγνωση του άρθρου "Τα ελέω κράτους μονοπώλια" του Πάσχου Μανδραβέλη, Καθημερινή 01.08.2010, με θέμα τις ιστορικές ρίζες των κλειστών επαγγελμάτων στη χώρα.

===
Είναι πια γνωστό, σε κάθε καλοπροαίρετο άνθρωπο, ότι κύρια αιτία όλων των δεινών της χώρας, με κορωνίδα τα απέραντα οικονομκά της χρέη, είναι η πελατειακή της δόμηση, όπου το μόνο που (συνεχίζει να) μετράει είναι οι υποχρεώσεις του πολιτικού κατεστημένου προς τον ιδιο του τον εαυτό και δευτερευόντως προς τους υποψήφιους ψηφοφόρους του. Οι υποχρεώσεις προς τη χώρα, τους κοινωνικά αδύναμους, τους νέους, τους γέρους, τις μελλοντικές γενιές υπήρξαν πάντα προφάσεις εν αμαρτίαις, θέματα για τα οποία κανείς πραγματικά δε νοιάστηκε τα τελευταία τριάντα χρόνια. Ίσως γι΄ αυτό και περισέψανε οι κορώνες για όλα αυτά.

Θέριεψαν έτσι απ΄ τη μια ποικίλες και απόλυτα ιδιοτελείς, συντεχνίες, της ΔΕΗ, του ΟΣΕ, της Ολυμπιακής, των φορτηγατζήδων, των λιμενεργατών, και απ΄ την άλλη “επιχειρηματίες” που “επιχειρούσαν” γύρω από τον κρατικό ΟΤΕ, τον κρατικό ΟΠΑΠ, ποδοσφαιρικές ομάδες και που δεν είχαν παρά ασήμαντες επιδόσεις, οπουδήποτε αλλού. Τελειωμός δεν υπάρχει. Θέριεψαν όλοι αυτοί με κοινοτικά χρήματα και με δάνεια, που μέχρι πριν από λίγο εύκολα και απερίσκεπτα συνάπτονταν. Όσο περισσότερη διαπραγματευτική και εκβιαστική πίεση μπορούσε κανεις να ασκεί στην πολιτική εξουσία, όσο περισσότερα αντισταθμιστικά ωφέλη μπορούσε να προσφέρει, τόσο περισσότερα “κεκτημένα” αποκτούσε.

Την ίδια στιγμή, επιχειρηματικότητα, ανταγωνιστικότητα, αξιολόγηση και γενικά οτιδήποτε υπονοούσε ότι “δεν είμαστε όλοι ίδιοι” εξορίστηκαν, ως έννοιες άχρηστες, που διατάρασσαν, χωρίς κανένα λόγο, το νιρβάνα του 'Ελληνα μετά το '80 και τον άκρατο καταναλωτισμό του. Τι τις θέλαμε τέτοιες αναχρονιστικές και καπιταλιστικές μιζέριες, αφού όλοι μπορούσαμε να περνάμε καλά, ανέξοδα και αυτονόητα.

Κάπως έτσι διαλύθηκε η χώρα.

Ιδιαίτερο όμως ενδιαφέρον έχει η κατάσταση σήμερα, συγκυρία όπου τίθεται, απ΄ τους δανειστές μας, έμμεσα ή άμεσα το θέμα του ξεθεμελιώματος του πελατειακού κράτους. Ευτυχής εξέλιξη, αφού τίποτα δεν πείθει ότι υπάρχει ικανότητα αυτοδιοίκησης στη χώρα. Nομίζω ότι το ξεθεμέλιωμα, ως ιστορική φάση, έχει περισσότερο ενδιαφέρον, γιατί είναι διεργασία σε εξέλιξη και όχι απλή ιστορία.

Ενοοώ τούτο. Το πελατειακό κράτος, στη σημερινή φάση, της αναγκαστικής του συρρίκνωσης, και με περιορισμένες πια τις επεκτατικές και διαπραγματευτικές του δυνατότητες, συνεχίζει να ενδιαφέρεται για την αυτοσυντήρησή του και μόνο. Η νέα αθλιότητα, που εξελίσσεται ήδη μπροστά στα μάτια μας, είναι η επιλεκτική τιμωρία των λιγότερο δυνατών συντεχνιών, με τις οποίες έχει, ιστορικά, τις χαλαρότερες σχέσεις διαπλοκής.

Οι συνταξιούχοι, απόμαχοι και χωρίς αντιπροσώπευση στους δαιδαλώδεις διαδρόμους της ελληνικής πολιτικής σκηνής, εισπράττουν το λογαριασμό τους χωρίς κανένα έλεος. Οι φορτηγατζήδες, επίσης, δε φαίνονται να έχουν ιδιαίτερα ισχυρούς δεσμούς με το πελατοκεντρικό κράτος. Γι΄ αυτό και ο δικός τους λογαριασμός είναι επίσης χωρίς εκπτώσεις. Από μια άποψη μου είναι συμπαθείς οι φορτηγατζήδες γιατί στις νέες συνθήκες, είναι ανάμεσα στους απροστάτευτους απέναντι στη μανία αυτοσυντήρησης του κατεστημένου.

Περιπτώσεις όπως ο ΟΣΕ πρέπει να αντιπροσωπεύουν μια μέση κατάσταση. Οι περισσότεροι, φαίνεται, θα μεταταγούν σε κάποιο οικονομικά μίζερο οργανισμό του δημοσίου όπου θα παίρνουν 2 και 3 φορές περισσότερα χρήματα απ΄ το συνάδελφο του διπλανού τραπεζιού, χωρίς να κάνουν τίποτα. 'Ετσι απλά, γιατί ξέρανε και ξέρουνε να “αγωνίζονται”. Κάτι τέτοιο έγινε και στην Ολυμπιακή, όπου οι υπεράριθμοι πιλότοι και τεχνικοί απορροφήθηκαν στην ΥΠΑ με μισθούς 3-4 φορές μεγαλύτερους από αυτούς της ΥΠΑ (Καθημερινή, 01.08.2010)

Ακραία περίπτωση πιθανόν θα είναι η ΓΕΝΟΠ/ ΔΕΗ, ο πυλώνας αυτός του ιδιοτελούς συντεχιασμού στη χώρα. Ήδη ο Κος πρόεδρος με look αριστεριστή της δεκαετίας του '70 και με αντίστοιχο γλωσσικό ιδίωμα, μας διαλαλεί, ως νέος Λεωνίδας, ότι προτιμά να πεθά... συγνώμη, να κατεβάσει το διακόπτη, παρά να προδώσει τον ελληνικό λαό.

Όσο το σκέφτομαι, μου είναι πραγματικά συμπαθείς οι φορτηγατζήδες. Περνάνε ώρες αμέτρητες μέσα σε μια καμπίνα με απέραντη μοναξιά και παρέα τον Καζαντζίδη και φωτογραφίες από ημίγυμνες δεσποινίδες. Και τουλάχιστον, όσο και να λειτουργήσανε πρόσφατα σε βάρος του κοινωνικού συνόλου, οι εκπρόσωποί τους είχαν κάτι το γνήσιο λαϊκό, ποτέ δε μας υποχρέωσαν να ακούσουμε εθνοσωτήριες ανοησίες.

Οι κύριοι της ΓΕΝΟΠ έχουν περισσότερες “ευαισθησίες”. Αν και πιθανότατα μετρίας ή καμίας μόρφωσης, έχουν αυτό το μοναδικό “εθνικό” ένστικτο που θα μας “προστατεύσει” απ΄ την παράδοση στα συμφέροντα των μονοπωλίων που καραδοκούν. Κυρίως όμως έχουν τους πανίσχυρους, τους χαλύβδινους, δεσμούς μέσα στο πελατειακό σύστημα, για να μπορέσουν να διαπραγματευτούν σκληρά τις ιδοτελείς σαχλαμάρες που διακηρύσσουν.