IN GREECE

H αλητεία και η γλίτσα του νεοπλουτισμού -- Πέτρος Κωστόπουλος

2012-02-05T19:59:00.010+02:00

Το κείμενο που ακολουθεί ανέβηκε στο site της εκπομπής «Το κουτί της Πανδώρας» και σε μία ώρα κατέβηκε από τη λογοκρισία.

Το γνωστό blog prezatv.blogspot.com δημοσίευσε το λογοκριμένο κείμενο, όπως συνηθίζει να κάνει με όλα τα κείμενα που λογοκρίνονται και φιμώνονται, για διάφορα συμφέροντα. Το κείμενο αναφέρεται στο γνωστό Πέτρο Κωστόπουλο και στη συμπεριφορά του στους εργαζόμενους, τώρα που ο μεγαλοεπιχειρηματίας δηλώνει πτώχευση, δείχνοντας επιδεικτικά τα όργανά του.

Γίδια και αλήτες που γίνανε τηλεπερσόνες υπάρχουν παντού. Στην Ελλάδα όμως κυβερνήσανε τη χώρα. Να που η "κρίση" έχει και τα καλά της και μας γλυτώνει από αρκετά σιχάματα.

Ο εύστοχος όρος ¨γλίτσα" είναι συμβολή του φίλου Γιάννη Σιάτρα

=========================

ΠΩΣ Ο ΠΕΤΡΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ΠΕΡΑΣΕ ΑΠΟ ΤΟ 69 ΣΤΟ 99...
99... ένας αριθμός που έγινε μόδα. Ένας αριθμός που κάποιους τους φοβίζει και κάποιους άλλους τους κάνει να αισθάνονται ανακούφιση. Για τον Πέτρο της διπλανής πόρτας ή αλλιώς τον Πέτρο που έκανε το lifestyle της Μυκόνου τρόπο ζωής μάλλον είναι ανακούφιση αφού πατώντας πάνω στα καλοφτιαγμένα παραθυράκια του νόμου, δεν θα χρειαστεί να δώσει τις εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ που χρωστάει σε φωτογράφους, δημοσιογράφους, διαφημιστές...

Όλα ξεκίνησαν το 1987, τότε που ο μικρός Βολιώτης βρέθηκε στην Αθήνα και έχοντας γερές πλάτες έφτιαξε ένα ανατρεπτικό –για την εποχή- περιοδικό. Το ΚΛΙΚ. Για πρώτη φορά βρίσκεται στη θέση του διευθυντή, για πρώτη φορά συναντά την επιτυχία και ο μαγικός κόσμος των media άνοιξε τις αγκάλες του για εκείνον. Στο πλάι του βρισκόταν ο Άρης Τερζόπουλος. Μαζί απογείωσαν το «Κλικ» και ο Πέτρος έμαθε τι θα πει «καλή ζωή».

Λίγα χρόνια μετά στη ζωή του εμφανίστηκαν ο Πάνος Μαρινόπουλος και ο ιδιοκτήτης κατασκευαστικής, Δάκης Ιωάννου. Μαζί οι τρεις τους ίδρυσαν την ΙΜΑΚΟ το 1993 και από εκεί που ο Πέτρος ήταν απλά ένας εκδότης ενός επιτυχημένου περιοδικού, όπου έδειχνε κώλους και βυζιά, κατέληξε να είναι συνιδρυτής ενός από τους μεγαλύτερους εκδοτικούς οίκους με τίτλους περιοδικών που έκανα πάταγο. «Nitro», «Mirror», «Down Town» αλλά και ξένοι τίτλοι που αγοράστηκαν έναντι αδράς αμοιβής όπως το «Esquire» και το «ΟΚ!». Ο Κωστόπουλος αισθάνεται σαν τον Μήδα, το επίπεδο ζωής του αλλάζει και το high life γίνεται καθημερινότητα του. Ο κόσμος τον λατρεύει και τον θαυμάζει. Το απλό παιδί της ελληνικής επαρχίας από μια ταπεινή οικογένεια του μόχθου, η οποία δύσκολα τα έφερνε βόλτα έγινε ο μεγιστάνας του lifestyle που παίρνει μικρά ονόματα και τα αναγάγει στο talk of the town. Μεγάλα parties με δευτεροκλασάτες ψευτο-celebrities που δημιούργησε ο ίδιος μέσα από τα περιοδικά του, βόλτες στα πελάγη με τα πανάκριβα φουσκωτά του, εξώφυλλα αλά James Dean και τα πούρα αποτελούν πλέον τρόπο ζωής.

Μόλις η ΙΜΑΚΟ ανεβαίνει στην κορυφή, εξαγοράζει τις μετοχές του Μαρινόπουλου και του Ιωάννου και γίνεται ο απόλυτος εκδότης. Απλώνει τα πλοκάμια του στο ραδιόφωνο και στο ίντερνετ και πλασάρεται ως το «καλό και άνετο αφεντικό»...και στην αρχή τα καταφέρνει. Στελεχώνει την εταιρεία με δικά του άτομα, που αγαπάνε την δουλειά και παλεύουν να ανεβάσουν ακόμα πιο πολύ τις πωλήσεις της ΙΜΑΚΟ. Η εταιρεία εισάγεται στο Χρηματιστήριο, οι πωλήσεις των περιοδικών της εταιρείας καλπάζουν και ο Κωστόπουλος είναι και με τη βούλα μέχρι το 2002 ο βασιλιάς του lifestyle.

Δημιουργεί την ψευδαίσθηση στο αγοραστικό κοινό πως έχει ανάγκη να μάθει ποιος βγαίνει με ποιον, τι φοράει η κυρία του κυρίου, που πήγε ο τάδε τραγουδιστής διακοπές με την παράνομη σχέση του και ο κόσμος τσιμπάει. Φτιάχνει έναν κόσμο μέσα στην γκλαμουριά, τον περικλείει μέσα σε μία φούσκα ώστε να φαντάζει άπιαστος και γυαλιστερός και ωθεί τον κόσμο να αγοράζει με μανία τα περιοδικά του και αναμένει την επόμενη επιχειρηματική κίνηση του αυτοδημιούργητου Βολιώτη.
Ωστόσο, η «πτώση» δεν άργησε να έρθει. Ο Πέτρος έκανε μεγάλα ανοίγματα με γνώμονα την ματαιοδοξία του να μπορέσει να εξαπλωθεί στον χώρο και να μονοπωλήσει κατατροπώνοντας τους αντιπάλους. Η ακριβή ζωή σε συνδυασμό με τα υπέρογκα δάνεια που πήρε –με την βοήθεια και ανοχή των τραπεζικών ιδρυμάτων αλλά κυρίως των καλών γνωριμιών του-για να δώσει ανάσες στην IMAKO φαίνεται ότι ήταν το τίμημα της προηγούμενης επιτυχίας. Οι κυκλοφορίες των περιοδικών της IMAKO κατρακύλησαν, το ρευστό τελείωσε και η αίγλη ξεθώριασε. Αυλικοί που ήταν γύρω του, όταν άρχισαν να βλέπουν την κατρακύλα της εταιρίας λάκισαν και αποχώρησαν και όσοι έμεναν έσφιγγαν τα δόντια και περίμεναν πότε θα διορθωθεί η κατάσταση. Πλέον οι μόνιμοι συνεργάτες του μισθολογίου μειώθηκαν δραματικά και τις θέσεις τους πήραν τα «μπλοκάκια». Νέα, απαίδευτα παιδιά , χωρίς απαιτήσεις, χωρίς λόγο, που κατεβάζουν το κεφάλι και υπομένουν τις αντίξοες συνθήκες περιμένοντας να φτιάξει η κατάσταση. Μία κατάσταση η οποία πάει από το κακό στο χειρότερο.

Από το 2010 οι υπάλληλοι οι οποίοι περνάνε 10-11 ώρες την ημέρα στο σομόν κτήριο της Μαρίνου Αντύπα μένουν απλήρωτοι. Ο ίδιος τους διαβεβαιώνει πως θα κάνει τα αδύνατα δυνατά για να μπορέσει να τους πληρώσει. Ταυτόχρονα όμως αγοράζει το ένα σκάφος μετά το άλλο, απολαμβάνει τις διακοπές του σε ξενοδοχεία 5 αστέρων, τρώει και φωτογραφίζεται σε πανάκριβα εστιατόρια, λίγες ώρες αφού είχε κλαφτεί μπροστά στους εκατοντάδες εργαζόμενους του ότι βάζει χρήματα από την τσέπη του –τα οποία δεν του περισσεύουν- για να μπορέσει να στηρίξει την εταιρία.

Τον Σεπτέμβριο του 2011 ο ίδιος διαβεβαίωσε τους απελπισμένους πλέον εργαζόμενους του πως το πρόβλημα ρευστότητας φτάνει στο τέλος του. Ενώ μόλις τον Δεκέμβριο του 2011 ο ίδιος άνθρωπος δηλώνει πως χρήματα δεν υπάρχουν. Μετά από μία σειρά μειώσεων στους μισθούς -οι οποίοι όμως ούτως ή άλλως δεν έχουν καταβληθεί εδώ και μήνες- ο Πέτρος ανακοινώνει πως όποιος θέλει μπορεί να παραιτηθεί και να πάρει τα χρωστούμενα. Αρκεί αυτό να γίνει μέχρι και το τέλος του 2011 -για να μπορέσει να κλείσει τα βιβλία του. Δίνει εντολή στα διευθυντικά στελέχη του να παραιτηθούν ώστε να μην τους πάρει ο κατήφορος μαζί με την ΙΜΑΚΟ και αφήνει τα περιοδικά του στον αέρα. Η αλλοτινή αίγλη του Nitro και του Down Town θάφτηκε κάτω από τα χρέη και έμεινε στο τυπογραφείο. Το νέο του «παιδί», το People, που δεν μετράει πάνω από 2 χρόνια κυκλοφορίας μένει στο συρτάρι του υλατζή και δεν ανακοινώνεται το πότε θα ξανά κυκλοφορήσει. Το «In Style» ετοιμάζει τεύχος Μαρτίου και δεν θα κυκλοφορήσει Φεβρουάριο. Το ΟΚ! και το yupi.gr πουλήθηκαν στον Φιλιππόπουλο και φήμες θέλουν να ετοιμάζεται να πουλήσει και τους ραδιοφωνικούς σταθμούς του.

Όλα αυτά συμβαίνουν και ο Κωστόπουλος όχι μόνο σφυρίζει αδιάφορα αλλά αδιαφορεί πλήρως για την κατάσταση ανακοινώνοντας με υπεροπτικό ύφος ότι δεν ενδιαφέρεται για το τι ζουν τα παιδάκια που του κάνουν τη δουλειά: «Στα αρχίδια μου που είστε απλήρωτοι, στα αρχίδια μου όσοι κάνουν επίσχεση, μου έχετε γίνει τσιμπούρια, στ' αρχίδια μου αν δεν μπορείτε να ζήσετε. Στα αρχίδια μου τι χρωστάτε- να μην ψωνίζατε» δηλώνει αγανακτισμένος. Ασφαλιστικά μέτρα, αγωγές, απειλές και εξώδικα είναι πλέον καθημερινότητα για την ΙΜΑΚΟ καθώς οι εκατοντάδες απλήρωτοι εργαζόμενοι –οι οποίοι στην πλειοψηφία τους έχουν σταματήσει να πηγαίνουν στο Νέο Ηράκλειο να εργαστούν- παλεύουν με δικηγόρους να διεκδικήσουν τα χρωστούμενα πριν ανακοινώσει ότι η ΙΜΑΚΟ υπάγεται στο διάσημο άρθρο 99 του πτωχευτικού κώδικα.
Το άλλοτε cool αφεντικό έβγαλε την μάσκα, πήρε το πούρο του ανά χείρας και άρχισε να δείχνει τις ανασφάλειες του, τον εγωισμό του και την ανευθυνότητα του κάνοντας την ύστατη προσπάθεια να ξεφύγει από τα χρέη της εταιρίας του και γιατί όχι να διαφύγει στο εξωτερικό τώρα που ο κλοιός σφίγγει και «τσιμπάει» και τους «celebrities».
http://www.koutipandoras.gr/?p=14798
Εύα Μανωλαράκη
ΠΡΕΖΑ TV
31-1-2012

Σημείωση Newstrap: Ως επαγγελματίες Δημοσιογράφοι πιστεύουμε πώς η «σχολή» που δημιούργησε ο Πέτρος Κωστόπουλος υπήρξε ένα τεράστιο έγκλημα κατά του λαού και μέρος ένος συστήματος πού θέλει τους ¨Ελληνες αποχαυνωμένους.....Και βέβαια κάθε προσπάθεια λογοκρισίας...μας χαλάει.Γι αυτόν και την βιομηχανία «celebrities»που δημιούργησε, αλλά και τον ρόλο πού έπαιξε, θα επανέλθουμε...
Θα επανέλθουμε

Russian advice

2011-12-29T20:09:00.010+02:00

Mr. Putin, after his shining career as a high ranking KGB official is now, for good, ruler of Russia.His country is still as impoverished, as it used to be under the rule of the communist thugs, most of whom have comfortably adapted to the new post communist era. Russia is also as impoverished as it used to be under the Tzar tyranny. And so on.

Why such a country of unbelievable natural resources and spiritual gifts (Dostoyevsky, Tolstoy, etc.) needs be impoverished ?

In my view Russia represents the second big failure of the Orthodox version of Christianity. The first one was the Byzantine empire, whose numerous monks did everything possible towards its eventual destruction. Then they glorified God who sent the Turks for them to save their soul. When the Balkan countries revolted and kicked out the Turks, they again glorified Gods providence. And so on. God has been behind everything, so it doesn't really make any sense to try for this or that. Just sit and wait and pray. This is the essence of Eastern Orthodoxy. No surprise that eastern Orthodoxy has been the most adamant opponent of the ancient Greek civilisation and its investigative and free spirit. Its monks openly despised all the major Greek philosophers (Plato, Aristotle, etc.) and destroyed any manuscript, piece of art, etc. of that period that they put their hands on. All the barbarians together did far less damage to this unique human heritage than the Orthodox monks. Because of them, and their empty heads, we have now just a very limited view on that unique period.

Similarly, Russians never experienced any liberating message, for example like that of Luther, in the West. They developed this unique sense of eternal patience, passive watchers of God' s will unfolding through the centuries.

Now Mr. Putin and his Patriarch in Russia express their open solidarity to a corrupt Greek business-monk Mr. Efrem, a typical thug, hidden for efficiency behind his black clothing. Mr. Efrem, conducted a lot of hot business transactions recently that led to significant financial losses and damage of the Greek state. He was provisionally put behind bars, just as any other citizen would have been dealt with.

Mr. Putin and his Patriarch issue advice to the Greek state, on the name of the human rights (!!), who they think are violated in the case of this bastard. A few months ago they even took him through Russia for their people to worship a (one-out-of-a-lot) "Holy belt", essentially a business asset of Mr. Efrem's gang!

Mr. Putin has enough in his country about human rights to worry about, so he can better spare us his advice. Alternatively he can consider the imprisonment of his mentor as one more manifestation of God's grace and wisdom.

In the meanwhile the rest of us can only feel deep sorrow for the ordeals of this wonderful people and its unique, Russian, heart.

Panagiotis Kondylis

2011-11-20T12:19:00.015+02:00

We have now in Greece a special brand of crisis experts. Books are continuously coming out, with all sorts of crisis theories, explanations, suggestions, predictions.

The same on the TV channels. A brand new breed of experts has set out to make us understand what is going on.

Hardly any of them, however, even remotely predicted anything close to what is now and for the last two years going on.

But can there really be prediction in dramatic changes as those unfolding in Greece? Who predicted the one night collapse of the Soviet Union? Who predicted the real estate bubble of 2008?

The Black Swan: The Impact of the Highly Improbable is a superb and inspirational book, authored by Nicholas Nassim Taleb. Taleb presents numerous examples, of important events, that nobody even closely predicted. He goes one step further. He lays down a complete theory, with a mathematical back up, to explain why disruptive and non evolutionary patterns cannot be predicted by any statistical method.

Is Greece's fate one of there unpredictable patterns that Taleb so meticulously deciphers and analyzes in his reference book? Were it for all our newbie experts really impossible to have spoken about all these before they happened?

A great, philosopher and political thinker of Greece, Panagiotis Kondylis, wrote in year 1991 a book titled “Reasons of Decay of Modern Greece”. Here are a few lines from this (page 64, Greek edition)

Clientelism in Greece is continuously selling off the country (it refers to sharply rising sovereign debt that period) and is now reaching a point where, in order to avoid its total collapse, it will have to somehow self restrain its spending habits (year: 1991)

Greece is not a case study for Taleb's new statistics. Greece is not about the improbable but about the predictable. As Kondylis excellently shows there has been nothing really unpredictable about Greece. Only condition was to stay clear in your mind, alert in your soul and away from the payroll of the Greek ruling political parties and idiocy of their non ruling peers.

Only perhaps the notion that the client state will show self restraint, only this, was not confirmed, as the political rogues will just-not-let-go whatever the cost.

Kondylis left us in year 1998, at the early age of 56, fortunate only not to see his country leaders redefining corruption, greed and power sickness.

Μη βιάζεστε Κύριε Σαμαρά

2011-11-09T11:50:00.014+02:00

Θέλει να μην ακουμπήσει για να μη λερωθεί.
Προτιμά πρωθυπουργό ¨φούφουτο” όπως είπε ο βλαξ αρχισυνδικαλιστής του κόμματός του (Μανώλης), προκειμένου να διεκπεραιώσει όπως όπως κάποια διαδικαστικά ζητήματα για νάρθει μετά αυτός να μας ξανα"σώσει".
Παριστάνει τον παλληκαρά στις Βρυξέλλες και τον τάχα μου αξιοπρεπή. Λες και η αξιοπρέπεια είναι αν θα υπογράψει ο Σαμαράς και όχι αν θα έχουμε ως έθνος την χείρα τεταμένη, λόγω των πολιτικών των τελευταίων 30 χρόνων με κορωνίδα τον προκάτοχό του και επανιδρυτή του (πελατειακού) κράτους μας.

Είναι ποτέ δυνατόν να αναλάβουν άτομα παγκόσμιου κύρους, σαν τον Παπαδήμο, να διαχειριστούν τη χώρα εν μέσω τέτοιας αφασίας;

Τα ποσοστά σας Κύριε Σαμαρά θα τα δείτε να στενάζουν. Ιδιαίτερα τώρα που δε θάχετε χρήματα να ταϊζετε τους στρατούς σας. Γι΄ αυτό μη βιάζεστε!

Who wish to return to the Drachma?

2011-11-03T10:42:00.005+02:00

Some polls (www.in.gr) in Greece show that 30-35 % prefer to exit the Eurozone.

Who are these people?

1. The usual baseline of nationalist and phobic people that exist in every country; these constantly see conspiracies coming from all sorts of directions. The Jews, the Pope, the West, the East. Any can do as long as adrenalin goes up and fantasy is carried away. This segment is is something like 3-5%.

2. People of essentially a similar psychological background which however have a strong inner drive, although little practical evidence, to believe that they care more about their fellow citizens and society in general. So they feel compelled to fight against capitalism, imperialism and further nonsense. Communists in Greece, although difficult to match in stalinist approaches and mentalities and utter disrespect to the democratic procedures (they always remind us openly that they don't care about constitutions and have their own agenda ending up to the dictatorship of the proletariat...). Rotating around them a number of other leftist groups coming and going now and then. This is a relatively strong segment, maybe 10- 15%.

3. Angered and uninformed people who have the capacity to understand what is at stake here but prefer to vent their anger in any possible way, something they will most certainly repent later. These, in the current circumstances can easily summon up something like 10- 15%.

4. Failed/ corrupt entrepreneurs, a large part of the client system meticulously built by the politicians for 30 years. These see the return to the drachma as an opportunity to remain in the game. Their hope is that things will start again and they hope, this time, to be better positioned. Most of them have already taken their EUROs abroad and will return powerfully back with shiploads of drachmas. Most of these are crippled by a long term sexual relationship with the fat and largely useless Greek public sector and are therefore impotent, incompetent and under-confident for any more natural approach to the issue. They know they will never succeed in doing business in the normal world. Not very big in size, but perhaps the most sinister and powerful of all. 2-3% of rotten businessmen and their puppets here and there

5. Arrogant, corrupt and illiterate trade unionists and their followers, the other side and complement to the Greek client system. All these well understand that their natural position, based on merit, is very very different from their current status and that their privileges are only built on the destruction of the country and the future generations. "Better first among the foxes than last among the lions" as the Chinese proverb, reversely, goes. Thats their motto! This can be up to 20% but it is unlikely that anything above the 3-5% of the leading people here (of the like of Photopoulos, the general, self appointed, manager of the electric company) would go for the drachma. They have children and grand children to think about and some tiny little privileges are worth the sacrifice

All and all the referendum could be very risky indeed, especially as the unbelievable Panandreou decided on this at a moment when segment (3) is growing and can prove decisive.

It seems there will be no referendum. There is also indication that there is some mobility for return to rationalism. Two such initiatives are currently unfolding at http://www.koinonikossyndesmos.org/ (GREEK) and http://www.dimiourgiaxana.gr/ (GREEK)

Mr. Papandreou against the world of rational species

2011-11-02T16:23:00.004+02:00

Its more and more difficult to come in terms with our Greek reality.

G. Papandreou ambassador of the problems of Greece and seeking an urgent and huge financing for the Greek debt problem (created by him and his predecessors for 30 years) mobilized all the EU and beyond for a significant period of time in search of this solution. A process that makes the headlines for several months now and which seemed to converge last week to a tedious, early dawn solution. A few days after that G.P raised the referendum issue to the greatest astonishment of the world politicians, the global community, the press and the financial institutions, stock markets included. Rage and laughter has resulted at an unprecedented, massive, scale.

There is no way to debate politically all this. The initiative just-does-not-make-sense for any ordinary person of this world. It just shows infinite disregard for the efforts of so many prestigious leaders of the EU and beyond. It shows zero respect to the money of poor countries like Slovakia who were pressed to support the bailout plan. It exceeds any known level of arrogance and self catastrophic ignorance.

The idea that all this was made in the name of democracy is utterly laughable. Uninformed and angry citizens have no reason to make any right decision. That's not what democracy is about

There is only room to stay speechless, disgraced and wondering if this unending nightmare will ever end.

To Mr. Samaras, candidate for ruling Greece

2011-10-17T17:17:00.014+02:00

Mr. Samaras,

you are aware of the problem with Skopje; they want to build their own myth and you did your best in the 90s to make them as intransigent as they could possibly be; a more wise management would have rather bought them off. You preferred to challenge as if they were the most vicious enemy of Greece. A compromise could have been reached, some north Macedonia or something similar.

"Tell me who you choose as your opponent and I tell you who you are". You chose the Skopjans as your opponent. You can therefore only be an insignificant politician. Like those US conservatives who want to combat socialism and refer to Greece (!) and its abundant communists (!!). But they stay silent about Sweden.

you are aware of the problem with Greece; your party did its best along with PASOK to ruin the country. Now, however, there are some voices in ruling PASOK calling for rational behavior. Instead, you go around Europe and preach a gospel nobody will understand. Arn' t you fed up to be looked at as a strange being speaking incomprehensible jargon? Is the whole of Europe confused? Why nobody can' t understand you? Why are you the only who has seen the "Truth"?

Mr Samaras, you have seen no truth. You just want to get hold of power; it is so simple. In such a critical moment there are just a handful of patriots in the ruling PASOK. You know this; and you know their names:

Mosialos, Diampantopoulou, Floridis, Loverdos, and a few more.

A great lot in PASOK and, alas!, almost all of your ridiculous stock in your absurd, pseudo- liberal party are selfish idiots, that built a client state to serve their interests and are now siding with every criminal and fascist trade unionist who does not give a damn for public health (see the garbage collection issue) or continuously insists to take action on our behalf (see the idiot / fascist Photopoulos, manager of the electric company) to save us from the EU, and beyond, evil forces that exist in their greedy, or sick, or sick because of greed, minds.

You know Mrs. Delta. Mr. Samaras, or not? Of course you do! Mrs. Delta shot a bullet through her head because she could not watch the Nazis marching in her country.

Is it so difficult for you at this last moment to side with the few patriot forces? Mr. Papandreou will be forgiven for his ugly lies like the famous "There is a lot of money".

You will NOT and NEVER be forgiven!

NB: I saw, on the TV, your consultant, Mr. Lazaridis. What a waste, what a pity. I remember Chrissanthos from our young, revolt days, when he was a most inspirational figure of Rigas Ferraios, B' Panelladiki. His texts, those days, where full of passion and radical ideas.

I felt very sad in the first 10 minutes and fell asleep out of boredom.

About my friend Thakis

2011-10-14T16:48:00.005+02:00

Thakis is a friend, a skilful engineer and an innovative, investigative and alert and not sleepy academic. I could easily place him among the most exceptional people I' ve ever met. Incidentally, I have great respect for his father, who also followed an exceptional career.

Thakis is a person that in any western society would be considered a unique human asset.In Greece however, he recently told me he is considering immigrating to Australia. It broke my spirit; I reflected on it several times later in the most depressive mood.

All sorts of colourful idiots parade day and night on streets and TV channels, speaking nonsense, breaking our nerves and making our lives miserable. But Thakis, with all these exceptional capacities, recently married with a new born in hands, needs consider immigrating to Australia. This is Greece, in year 2011.

I don't think the country can go much far Thakis. But, as an exception to my style, I' ll issue a small piece of advice, indirectly, via my personal paradigm.

I will go nowhere Thakis! Τα καράβια μου καίω! I will stay here to reclaim the country from its occupation army and use any tiny little opportunity to push it out of the irrational spiral it has been pushed into.

Η νομιμοποίηση του τίποτα

2011-09-22T23:39:00.013+02:00

Σαλαγιάννης, Τζελέπης, Διαμαντίδης, Μερεντίτη.Τους έχετε ποτέ ακούσει; Μόνο αν ανήκετε στο πελατειακό τους δίκτυο. Βιογραφικά απόλυτων μετριοτήτων. Διαχρονικοί βουλευτές των Ελλήνων.

Αγανάκτησαν οι κύριοι και οι κυρίες και επιτέθηκαν στον Η. Μόσιαλο που αναφέρθηκε σε προνόμια βουλευτών. Το βιογραφικό του Η. Μόσιαλου ζυγίζει 1000 φορές όσο και των 4 σας μαζί. Τον Κο Μόσιαλο τον γνωρίζει η Ευρώπη. Εσάς σας γνωρίζουν οι πελάτες σας. Έχετε βέβαια δημοκρατική νομιμοποίηση και αυτό σας επιτρέπει, έτσι νομίζετε, να ξεχωρίζετε απ΄ τους κηπουρούς, τύπου Μόσιαλου. Μη στενοχωριέστε. Κανείς δεν θα σας την αμφισβητήσει, με την εξαίρεση ίσως ατόμων ηλιθίων όπως παλαιότερα ο Παττακός και σήμερα ο Φωτόπουλος.

Τη δημοκρατική σας νομιμοποίηση τη χρησιμοποιήσατε όμως για να καταστρέψετε τη χώρα! Την εξαγοράσατε με δανεικά χρήματα τρέχοντας από φιέστα σε φιέστα, απο διορισμό σε διορισμό. Υποβιβάσατε τη χώρα, διώξατε ό, τι καλύτερο έχει στα πέρατα της οικουμένης, για να μείνετε μόνοι σας στο γήπεδο. Όπως οι οχετοί των Αθηναίων διώξανε απ΄ το Σαρωνικό τη δεκαετία του 70 τις τσιπούρες και τις συναγρίδες και αφήσανε πίσω τους παχιές, λιπαρές σαρδέλες. Γιατί αν η χώρα ήταν εκεί που θα μπορούσε να είναι εσείς θα ήσασταν σπίτι σας. Ούτε καν στον πάγκο. Το επιχείρημά σας περί νομιμοποίησης είναι έωλο, ανερμάτιστο.

Όπως ο Charberlain, αντί να κοιτάει απορημένος και εκστατικός το Χίτλερ να θεριεύει, παραιτήθηκε απ΄ τη νομιμοποίησή του και άνοιξε το δρόμο στον Churchill, έτσι και εσείς αντί να παριστάνετε τους θιγμένους και να γκρινιάζετε, καλοπληρωμένοι, στους διαδρόμους της Βουλής για το μνημόνιο και το ΔΝΤ θα έπρεπε να κρύβεστε, παίρνοντας παράδειγμα απ΄ τους απόλυτα επιτυχώς εξαφανισμένους, τους τάχα αντιπάλους σας, το Βούδα της Ραφήνας και τη δική του, ανεκδιήγητη κι΄ αυτή, παρέα.

Total Eclipse

2011-09-12T17:18:00.010+02:00

In Greece, the trust relationship between citizens and government, so fundamental for democracy, is now defunct. The clientelism policies of the last 30 years have alienated the majority of the society and ruined any sense of a common goal. The outrageous, wasteful and eventually catastrophic policies benefited, of course, a significant part of the society. Most of it, however, did not. In either case, there is no trust any more. A vast part of society behaves as if it were under foreign occupation. Resisting in all possible way to pay taxes or yield any territory to the occupation army (the term in fact was first introduced some 10 years ago by EU delegate, G. Marinos). Knowing that any penny paid in, will just sustain hundreds of thousands of useless regime officers and soldiers.

The political system needs to get going. It is incompetent, corrupt and old. New people need to enter the scene, speaking less big words and looking into the tedious day to day tasks rather than adopting absurd and failed ideologies, such as a soviet type socialism under a thin layer of democratic administration that has been the lethal, in Greece, mix. Such people exist. A good example is the current government spokesman, Mr. Mosialos, who left his well paid and cozy London job and came to help his country making clear that this is just a temporary job and not a means to build a shop and get rich. That is the kind of people needed. Having in mind to offer to the country and not to themselves. First condition of course in order to offer is to be of some value; this is where the 90% of the government and 100% of the other major and totally crippled by incompetence, "liberal" Greek party, fully disqualify.

The public sector needs to be slashed, to reach the percentage of other advanced western societies. Starting from the biggest joke ever; the, so called, entrepreneurial public sector! This is far less than useless. This occupies vital space, creates a thick corruption substrate and actively intoxicates any attempt to create wealth, to produce, to develop. No surpise that only the maritime sector, far from its death touch, has escaped this total eclipse and thrives globally.

Unless this project unfolds, unless trust is rebuilt, Greeks reclaim their country and restore confidence to their elected governments, all attempts and bailouts to manage debt and deficits will be futile. And sheer, ridiculous idiots like the self appointed electric company general manager, Mr. trade unionist, Mr. Photopoulos, will pop up as saviours on our behalf, a bleak reminder of the, similarly proactive, junta idiots, 45 years ago.

Μια μαϊμού που τη λένε ΔΕΘ

2011-09-11T16:01:00.027+02:00

H Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης είναι η σημαία της κρατικοδίαιτης επιχειρηματικότητας, ενός δηλαδή απ΄ τους πυλώνες της σημερινής διάλυσης. Εκθέτες τα ΚΕΠ, ο ΕΟΜΜΕΧ, και άλλα τέτοια διεθνή θηρία με ακριβώς μηδενική σχέση με την οποιαδήποτε επιχειρηματικότητα. Επιπλέον, αποτελεί:

Πρόφαση για πανάκριβες φιέστες σύσσωμου του ηλιοκαμένου πελατειακού κράτους, με σοβιετικού τύπου παράτες κομματαρχών, μητροπολιτών, δημαρχαίων, εργατοπατέρων, στρατιωτικών, εθνικών προμηθευτών, λοιπών κρατικοδίαιτων ψευδο - επιχειρηματιών, κ.λπ. Αν συρράψει κανείς ανυποψίαστος, και διαβάσει όλες μαζί τις βλακείες (για τους γνωρίζοντες) που λέγονται κάθε Σεπτέμβρη στη Θεσσαλονίκη, πριν δώσουν τη θέση τους στο λαίμαργο κροτάλισμα χιλιάδων κουταλο-πηρουνιών, θα νομίσει ότι βρίσκεται σε τόπο αναπτυγμένο και φιλόδοξο.

Ευκαιρία για να τα σπάσουν και να τα κάψουν, αγανακτισμένοι, αριστεριστές, χρυσαυγίτες, ταξιτζήδες, "αναρχικοί", και κάθε λογής, συνήθως αδικαιολόγητα, πικραμένοι αφού οι δικαιολογημένα πικραμένοι-- άνεργοι και μετανάστες-- έχουν μάλλον έλειμμα από ευρώ και αδρεναλίνη για να συρρέουν στη Μακεδονία.

Ευκαιρία και για σουβλατζήδες, ξενοδόχους, περιπτεράδες, καφετζήδες, εστιάτορες, βενζινάδες που θα σερβίρουνε, αδιακρίτως, επισήμους και μη. Γι' αυτό και ο Δήμαρχος Μπουτάρης, στα όρια του εγκεφαλικού απ΄ την αγανάκτηση δεν τολμά να αρθρώσει αυτό που πραγματικά χρειάζεται "Να τελειώνουμε με τη μαϊμού".

Κόστος για όλους. 7.000 αστυνομικοί είναι κάμποσα εκατομμύρια εκτός έδρας, επιδόματα κινδύνου, υπερωρίες, κ.λπ. Κι΄ όλα αυτά γιατί; Για να μας πει ο Γιώργος τα ίδια και τα ίδια.

Επιχειρηματικές εκθέσεις γίνονται στη Θεσσαλονίκη και στην Ελλάδα, πολλές και πραγματικά διεθνείς και πολύ καλές. Η μαϊμού της ΔΕΘ μας περισσεύει, καλύτερα να μπει στο κλουβί της και να σταλεί στην Αφρική ή σε όποιον άλλο αγύριστο προορισμό.

Beware Mrs. Diamantopoulou! Frankenstein is now loose

2011-09-01T12:37:00.003+02:00

Education Minister, Mrs. Diamantopoulou, is making an effort to control the Frankenstein University system, the political parties created in Greece in order to foster their client based society that ruined every single social value and devastated the economy.

University leaders, are, most of them, side by side with Frankenstein if not a vital part of it. Some of them admit that whatever they say or believe, students wont allow this to happen!! So ambitiously they see their role as a mentor of the new generation.

The unbelievable Narcissus and of rather low intelligence spokesman of the Greek party of the Center- Right Mr. Spiliotopoulos reminded us in the Parliament that when they come back to power (hopefully never) they will restore some of the students' votes for the election of the deans, rectors, etc. Instead of closing down their shops in the universities, the "conservatives" threaten to create even more when they return (almost certainly never).

It is ironic that Mrs Diamantopoulou became a minister by climbing up the ladder of the same Frankenstein system, she now wishes to dismantle.

Still, her adamant position against the beast is very positive. She has truly engineered, in a very low but also firm tone, severe blows against the beast. She tried to hypnotize it, to combat it in the middle of the summer, when it is more sleepy and relaxed.

Chances are however low, as the beast has now broken free and is now out of control.

To Mr. Assad, Syria

2011-08-22T20:13:00.007+02:00

Mr. Assad,

I visited Syria in year 2000, on an invitation of your government, to make a presentation on some technical issue.

Syria has been, ever since, the most precious tourist memory I have. And I have a lot.

The amazingly genuine hospitality of your people, your great civilization, everywhere present, your unique cuisine. I also realised that Syrian society had achieved something unique; co-existence with no discrimination of all religious parties of the society, including a lot of Orthodox and Catholic Christians as well as Jews(!!) next to the Muslim majority. I met a lot of Greek Orthodox Syrians that fully confirmed this, long tradition of tolerance, as they said. The same time in Europe, Bosnia it was hell.

I knew, of course, that you have political prisoners in your country; this made me very uncomfortable indeed. I have declined invitations to visit Syria again. For the simple reason that your people does not experience freedom nor democracy, these non-negotiable, ultimate values.

Your country has suffered under Ottoman rule, Mr. Assad; like mine, Greece.I really wonder how you have allowed yourself this utter humiliation, to be preached about democracy from Turkish politicians !! Of course, I wonder even more, how on earth you accept to have your wonderful people under such a totalitarian rule.

Mr. Assad, we are not in the 80s. The “anti-imperialist” nonsense you utter will not convince not one single, sane, human.

Better get going Mr. Assad. You have a wonderful people and you deprive him from his freedom. Better get going or prepare to share the fate of the Libyan bastard, who will soon be prey to the nasty and unforgiving Med fish.

Why should Germany invest also in research and education infrastructure in Greece

2011-08-06T11:56:00.013+02:00

Recently the EU and especially its de facto leader, Germany, decided to bailout Greece, for a second time. A year ago another 110 billion EUROs, largely on Germany's initiative was poured in the country to save it from default and from imperiling the whole of the EU project.

For sure this move will burden the German and EU taxpayer; the bailout can only be justified in a long term perspective. Long term perspectives are obviously never a top priority of the struggling taxpayer, of any taxpayer. A new world is however emerging with pronounced roles for China, India, etc. If the EU does not stick together, does not integrate in a sole political and economic power then it is very likely to exit the historical scene it has dominated for so many centuries.

So goes the argument. History will only, eventually, judge whether these bailouts (and those to, most probably, follow in Greece and elsewhere) will really eventually contribute to this noble goal. Just as history only post-justified Roosevelt when he entered the WWII and did not just seek to avoid to burden the US taxpayer. Or Lincoln, when he decided to integrate, at such a great human life, and not just economic, cost, a backward and old fashioned US South. Contrary, the vision of Mr. Lenin for Russia and the world was, in retrospect again, nowhere to be validated and ended up strongly condemned and utterly rejected.

At this moment in time one can only celebrate the long term perspective and vision of Mrs. Merkel and the rest of the EU leaders.

Strategy aside, there are also some short term implications. Now that Greece has been twice bailed out it would only be a complete shatter for the EU policy to let it, now, fail and default. Or, alternatively, to keep on endlessly bailing it out. Some 200 billion already shoveled in, it must be sure the Greek problem will be solved.

Thus, it is almost certain that Germany and the EU will take action. It has already been advertised that a task force will settle in Greece to monitor measure progress and provide, a much needed, technical assistance. It is statistically certain to assume that without this task force nothing will ever change in Greece; the same, incompetent and populist policies will continue and once and a while the country will painfully emerge and call out for further demonstrations of EU solidarity and several accompanying billions to cover its endless deficits. To an increasing irritation of the citizens of the EU north.

It is also well agreed that unless investments take place there is no chance to avoid default and collapse, no matter what this “task force” does in terms of slashing piles of unnecessary and socially useless expenses and increasing tax revenues. As Stiglitz, excellently, put it in a press interview (Kathimerini, 31 July), the debt haircut that will be eventually required is related to the GDP development that Greece will achieve. If Greece is let on its own dynamics, it has just zero chances to go significantly well above a zero GDP rise; it is only investments that can provide for some solution to this situation and justify all the effort and the money.

From this point of view and taking for granted that Germany will not just comfortably trust Greek promises nor will it write off the 200 billion that it has allowed to flow to the country, let alone be trapped in endless and fruitless bailouts, one is mathematically certain:

Germany will invest in Greece and will invest heavily.

Under this plausible, key, assumption, follow below some thoughts on why an investment in research and education would be a wise decision, as part of a broader investment plan of Germany in Greece.

1. A German speaking, German standard University in the East Med

Have no doubt about the demand for and success of such an institute. Greeks migrate in thousands to the West, in search of quality university education. They are the largest, by far, student community in western countries. In proportion of course with population. These are facts, that may be most easily confirmed. Equally easy you may confirm that the numbers of Greeks in command of some acceptable level of German (lets say level B2 according to the existing classification of language level) are again difficult to match in numbers.

The driver here for Germany would be to increase its political and cultural influence in the broader region. Because Greeks are in extremely good relationships with the nearby Arabs. History has engineered many encounters between Greece and the Arab world. Some may have been on the battlefield yet it is a fact that there is deep intimacy and respect between the two civilizations. Do not be misled by what you may read in the press about a growing affection between Arabs and Turks. Truly, Erdogan is a great leader, one of the few of our times, by global standards and not just when compared to his incompetent Greek peers, of the last 30 years. Erdogan has advanced a lot Turkey' s position in the Arab world, to the extent that even Syrians, Turkey's deadly foe in the past, often look at him as a liberator from the Assad family tyrants. And he has, alone, openly and courageously challenged Israelis for attacking civilian boats, bringing humanitarian aid to Gaza.

No matter how capable and world class leader Erdogan may be, he still has a lot to do to destroy a deeply anti Turkish sentiment running widely among the educated masses in the Arab world. Despite religion, Arabs will massively and certainly opt for studying in Greece rather than Turkey (or even the UK). Provided of course the quality of the educational service is high and is worth the pain, there is no doubt that the Arab elite would opt for Greece for its studies. This it did already in the 70s when there were a lot of Arab students in Greek universities. A trend that completely collapsed together with any sense of quality of the Greek University level education in the 80s and beyond.

Germany can transfer in Greece its quality University system and can benefit from the deep cultural ties of the nation with the Arabs and from the unique climate and natural beauty of the country. This will result to a totally unique educational setting, by EU standards.

Also, there is no reason to run the venture in English. It should be to the interest of Germany to expand its cultural influence. There is no doubt the venture would be highly successful even if set up in the German language. If Germany is to be the powerhouse of the EU its language needs gradually at least match the proliferation of that of the British.

The potential in Greece for top quality educational services is unlimited, if the right, German inspired, setup is secured. The opportunity is important for both Germans and Greeks. Public sector educational policy in Greece has not been driven by any true educational mandate but rather by political reproduction purposes, along with some regional development objectives; and the private sector initiatives considered that just because the quality bar is so low in Education they can offer an attractive alternative solution in just a couple of rooms with a secretary to answer the phone, with badly paid and desperate professors and with some logo from some pretty unknown English or US University on the wall.

The void to fill is huge.

Investment in education will pay back in political influence. The US example clearly mandates that the best possible University setup of our times is that of a private, not for profit institute (Note: In Greece few people would really understand the term as it seems just unbelievable that there can be something private and also not for profit...)

In short, good Universities are not for making money; they are for building human capital and increasing political influence.

Applied research, however, is primarily about making money.

2. Top quality, industry linked applied research in selected areas

As said, from the very beginning, everything laid out here is based on the assumption that Germany will invest in Greece. If this does not happen the >200 billion EUROs invested in saving Greece and the EU will just sink. Markets are shut off for good; Greece will once again, in about a year from now, present several billions a year as deficit asking for new help. So on, so forth.

If this scenario is to be avoided, then Germany needs invest in Greece; in areas where this truly makes sense. Which are these? Energy/ renewable technology, environment, tourism, food and humanities. That is all what Greece may be competitive about. That's where German investment will focus. (Shipping is also an extremely competitive activity in Greece; however Greeks lead the world in this business and there is no true opportunity gap for Germany or anybody else to tap into in this area.)

Investing, also, in serious research capacities in exactly these areas would be wise. Why? For a number of reasons.

Greece has an excellent research human capital. In Greece as well as abroad. I often here from people in the EU/ US that all Greeks that have some value, that are risk takers and not comfortable with sipping coffees and waiting the EU money to fall down, all these have just left the country.

This is just a very wrong work hypothesis.

Truly, in the immigration waves in the early and mid twenty century, the most dynamic and risk taking part of the society, left. This is not any more the case. Now life is quite better in Greece as compared to those days. Greeks still eagerly seek a serious education abroad, as there is little on offer locally. Yet, a good majority gets back to Greece. The recent crisis is truly making things worse; more and more capable people are leaving or looking forward to do so. Difficult to say right now if this trend will carry on or will stop. In any case the idea often raised that all capable and risk taking people have left Greece is just totally wrong.

Capable people are here; very capable people. In big numbers. What is not here is a serious context that will allow them to deliver. This is not so much about the ridiculous educational and research policies of the last 30 years. It goes much deeper. The real issue is that Greece lacks the real life, the business and the industry stimulus to guide its huge potential. With the exception of the very successful shipping sector that is globalized and is most keen to stay as far as possible from the death touch of the Greek state, there is hardly any other economy sector that has had some remarkable success.

If business does not drive applied research, if business has just trivial and no state of the art problems to tackle, how can this huge research potential ever really develop?

Answer: it will never develop

An example. I was once in a research evaluation exercise n Brussels. There were a lot of multi million research proposals presented by Greek institutes. In my evaluation panel there was a senior, a very experienced British guy. He had run projects all over the world in the scale of several billions. It was a learning and social pleasure for me working with Dave for that week. He was really baffled by the Greek proposals. He found them extremely well laid out but also extremely unrealistic. He knew the topics very well. There were some that only giants like BP had any practical experience upon. And yet, here it was! An excellent, technically laid out, Greek proposal in front of him, claiming that it would develop some extraordinary technology in some remote Greek village in Macedonia, for the Greek electric company having its main facilities up there. By the way, the Greek Electric Company is notorious for its utter backwardness and its literal control from trade unionists who have secured a wealth of privileges for themselves, have hardly any education at all, and do not give a damn to challenge BP or anybody else not directly threatening their privileges !

This epitomizes the drama of the research community in Greece.

Real industry problems lacking, it has to invent them!

Here is where the link with the assumed investment activity would be catalytic. The research units set next to real investments would not only be staffed by extremely well educated researchers, but they would be targeted, not exotic, aiming at practical results not just fancy methods and paper/ art work.

Linking research with results would increase further the efficiency of the researchers by an order of magnitude. This link, is now totally lacking and only results to frustration among the capable, active and not “depreciated” Greek research community. Because, currently, good or bad, active or sleepy all are considered the same in terms of reward. Productivity is a cursed word in Greece.

The only problem I see in such a radically new and investment/ industry driven research setup is that it may turn out to be so attractive that it would result to a return wave from the EU, Germany, etc., to Greece...

The synergy between the educational and research activity is obvious and needs no further commenting.

Last and most important:

Let education shine and you will witness a rapid dissemination of a new paradigm throughout society. The now powerful, within the Hellenic education society, phobic and reactionary ideologies and their painful jargon will be, in a blink, wiped out together with their many current bearers and sponsors.

Not only will this SOON result to the most healthy cell within the Hellenic society; it will also provide you, Germany and the EU, with more competent, local, interlocutors.

Conclusion

Under other circumstances you may have justly asked “Why should we engage in this costly transformation process of the Greeks?”. You would only be right.

Under the current circumstances, however, you are already engaged in it. And on the assumption that with no EU investment in Greece, prospects are very very bleak, then, the above, research/ education lines of action are just a drop in a large pool of money already invested and planned for investment by Germany and the EU in the country, for the sake of the EU, monetary and beyond, cohesion project.

A drop that can be pervasive, extremely value adding, with multiple benefits, strategic and economic.

For the benefit of Greece and Germany. For the benefit of the whole of the EU.

Πανεπιστημιακοί - Υπουργείο Παιδείας 0 - 0 = 0

2011-07-05T09:12:00.022+02:00

Με αφορμή την πρόσφατη ανακοίνωση του Υπ. Παιδείας για τα ΑΕΙ και την αντίδραση των πρυτάνεων, κ.λπ, επιβεβαιώνεται και από τις δυο πλευρές ότι η μυθολογία καλά κρατεί και κανείς από τους δύο πόλους δεν έχει όρεξη να κινηθεί με όρους 21 αιώνα, αλλά προτιμά συνθήματα από ποικίλες, ηρωϊκές, εποχές του παρελθόντος που δεν έχουν καμιά σχέση με το σήμερα και αξίζει να ζούνε μόνο ως ιστορική μνήμη και τίποτα παραπάνω.

Η ευρύτερη μυθολογία της συζήτησης για την παιδεία έχει τους εξής μυθικούς ήρωες:

το πανεπιστημιακό άσυλο, πρώτο θέμα συζήτησης και πιθανή γραμμή σύγκρουσης μεταξύ υπουργείου και πανεπιστημιακών συνδικαλιστών. Η προστασία, λέει, της διακίνησης των ιδεών, λες και αυτή δεν είναι κατοχυρωμένη στην πράξη ακόμη και στις φυλακές, λες και δεν μπορεί ο οποιοσδήποτε να διακινεί την οποιαδήποτε ιδέα οπουδήποτε, λες και υπάρχει πρόβλημα δημοκρατίας στη χώρα. Το μόνο δηλαδή που δεν υπάρχει !!! Μια φαντασιακή θέσμιση όπως θάλεγε ο Καστοριάδης, την ίδια στιγμή που βασιλεύει η αγραμματοσύνη και η μόνη διακίνηση που γίνεται είναι άθλιων και ανεγκέφαλων κομματικών φυλλαδίων και αφισών και προσκλήσεων για εκδρομές στη Μύκονο, για ξενύχτια και τσιμπούσια καθώς και διακίνηση χρωμάτων με τα οποία εξευτελίζονται και βρωμίζονται οι τοίχοι με τους γλωσσικούς και χρωματικούς εμετούς των "πολιτικών" "νεολαιών".

το φοιτητικό κίνημα που κάνει εκλογές αλλά έχει ξεχάσει να κάνει πρόσθεση και οι παρατάξεις του βγάζουν πάντα άλλα αποτελέσματα. Και βγαίνουν οι πολιτικοί και κολακεύουν και αφιονίζουν και εποπτεύουν τα κομματικά τους μαντριά, και βγαίνουν οι πρυτάνεις και συνδιαλέγονται μαζί με τον κάθε ντενεκέ γιατί διαφορετικά δεν υπάρχει περίπτωση ποτέ να εκλεγούν. Και βρωμίζονται οι τοίχοι και βρωμίζονται τα προαύλια και δε βρίσκεται ένας, ξαναλέω ένας, πολιτικός ή πρύτανης να πει "παιδιά, τους ζυγούς λύσατε, το κίνημα εσχόλασε και τσακιστείτε τώρα στα μαθήματά σας γιατί σε λίγο θα δουλεύετε για τους Αλβανούς"

η δημόσια εκπαίδευση που για να μη μακρηγορώ ας μείνω μόνο στο λογικό σφάλμα του αιτήματος αφού όταν στην εκπαίδευση είσαι πάτος τι σημασία έχει το δημόσια ή το ιδιωτική. Είναι σαν να είσαι υπέρ του αξιόμαχου του στρατού και να μην υπάρχει στρατός καθόλου. Τόχει αυτό η μυθολογία. Τα επίθετα αποκτούν προτεραιότητα σε σχέση με τα ουσιαστικά, που έτσι κι αλλιώς είναι μύθοι και δεν απασχολούν κανέναν. Το χειρότερο είναι ότι η βλακεία και η ψευτιά περί δημόσιας και δωρεάν παιδείας έχει πνίξει τελείως αυτό που θα μπορούσε να είναι το μεγάλο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα της χώρας. Αυτό της παροχής υψηλότατου επιπέδου εκπαιδευτικών υπηρεσιών στην ευρύτερη περιοχή (Αραβία, κ.λπ.) σε περιβάλλον μοναδικού φυσικού κάλλους. Αντ΄ αυτού ο μύθος έχει εγκλωβίσει την κοινωνία και το πανεπιστήμιο σε φτώχεια, βρώμα και αγραμματοσύνη. Δημόσια όλ΄ αυτά βέβαια. Άντε να πεις στην Ελλάδα ότι θα προωθήσεις τις υψηλού επιπέδου εκπαιδευτικές υπηρεσίες ως στρατηγικό μοχλό οικονομικής και πολιτισμικής ανάπτυξης να δεις τι θα πάθεις.

η παιδεία για όλους, που ισχυρίζεται ότι όλοι πρέπει να έχουν πρόσβαση στο πανεπιστήμιο και αργότερα... στην ανεργία. Οι πλούσιοι γελάνε με αυτές τις σαχλαμάρες και επισκέπτονται τα ιδρύματα του εξωτερικού όπου και μορφώνονται, ενώ οι φτωχοί με εξαιρέσεις όσα τμήματα έχουν μια τοπική και διεθνή αναγνωρισιμότητα τώρα που καταρρέει το πελατειακό - σοβιετικό κράτος, βάζουν πλώρη να γίνουν ακόμη πιο φτωχοί. Η εκπαίδευση, μ΄ όλα τα πολλά στραβά και τους απαράδεκτους, πραγματικούς και όχι φαντασιακούς, ταξικούς αποκλεισμούς των δεκαετιών 50- 60- 70 (αυτούς που γέννησαν το πραγματικό και όχι φαντασιακό φοιτητικό κίνημα της εποχής του 114), είχε και στοιχεία ενός δημοκρατικού μοχλού κοινωνικής ανάμιξης με πρακτικό αποτέλεσμα πάρα πολλά άτομα, που ξέφευγαν από τους αποκλεισμούς, να μετακινηθούν τελικά κοινωνικά λόγω των σπουδών τους. Σήμερα έχει γίνει καταθλιπτικός μοχλός διεύρυνσης των κοινωνικών ανισοτήτων. Για όλους φυσικά!

Μεγάλα συνθήματα κάποτε, μεγάλοι μύθοι σήμερα. Ο χρόνος είναι αδυσώπητος. Ο μαξιμαλισμός, η ανοησία και η μυθολογία εγγυώνται την υπανάπτυξη, εξαθλιώνουν την καθημερινότητα και το χειρότερα, δεν αφήνουν να αναδειχθούν τα μείζονα σύγχρονα προβλήματα. Για παράδειγμα και μόνο:

το βιοτικό επίπεδο στην Ελλάδα θα υποβαθμιστεί ραγδαία τα επόμενα χρόνια και χωρίς συγκεκριμένη ημερομηνία λήξης. Σύντομα θα υπάρξουν πολλά παιδιά, πολύ ικανά αλλά και πολύ φτωχά για να μπορέσουν να χρηματοδοτήσουν 3-5 χρόνια στο πανεπιστήμιο. Αυτό, μαζί με τη φυγή στο εξωτερικό αυτών που έχουν οικονομική δυνατότητα θα αποδυναμώσει ραγδαία το ανθρώπινο δυναμικό της χώρας. Η πρώτη προτεραιότητα χρηματοδότησης θα ήταν να δημιουργηθούν μηχανισμοί ανίχνευσης και στήριξης αυτών των, σύντομα χιλιάδων, φτωχών αλλά και ικανών, παιδιών.

Είπατε τίποτα Κε πρύτανη; Aπ' τα άσυλα, όπου συχνάζετε, μέχρι την πραγματικότητα που αποφεύγετε, υπάρχει απόσταση μεγάλη, υπάρχει φύλακας που κρατάει κλειδωμένα τα κορμιά και ψυχίατρος που κρατάει κλειδωμένα τα μυαλά...

Οι πανεπιστημιακοί είναι οι τρίτοι στη σκάλα των ευθυνών για τη σημερινή διάλυση της χώρας, μετά τους πολιτικούς, τους πρωτομάστορες δηλαδή του λαϊκισμού και του πελατειακού- άχρηστου για την κοινωνία και χρήσιμου μόνο για τους ίδιους και τους πελάτες τους- κράτους και τους επιχειρηματίες που βολεύτηκαν στον παρασιτισμό, στον ανατολιτισμό και στη συναλλαγή με το τεράστιο κράτος που δημιούργησαν οι πολιτικοί.

Αυτά είναι τα τρία μετάλια της κατάρρευσης της χώρας.

Οι πανεπιστημιακοί, ως πνευματικά άτομα, είχαν ευθύνη, αντί να προάγουν τη μυθολογία να γίνουν μοχλοί κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης. Όταν ήμουν φοιτητής στο Πολυτεχνείο και πηγαίναμε επισκέψεις στη βιομηχανία οι μηχανικοί των εταιριών υποδέχονταν με πραγματικό δέος τον καθηγητή που μας συνόδευε (Παπαδανιήλ) που τον ήξερε για δεκαετίες όλη η ελληνική κατασκευαστική βιομηχανία και είχε σημαδέψει με τις γνώσεις και την εμπειρία του την οικονομική ανάπτυξη της εποχής του.

Αυτός είναι ο δρόμος για τους πανεπιστημιακούς. Αντί να ψευτοτσακώνονται με το υπουργείο και να συνδιαλέγονται με εικοσάρηδες εκκολαπτόμενους κομματάρχες.

Γεώργιοι Παπανδρέου

2011-06-15T15:29:00.017+02:00

O Γ. Παπανδρέου ο νεότερος ακόμη έχει στο γήπεδο τον παχύ στο κορμί και στην ψυχή Πάγκαλο, ακόμη έχει στον πάγκο το Φλωρίδη και τον Παπαδόπουλο, πραγματικούς πατριώτες που μιλάνε και δε σε πιάνει ο ύπνος και δε σε πλημμυρίζει η αηδία. Aκόμη δε λέει την πλέρια αλήθεια στον κόσμο. Στον κόσμο, που λόγω μηδενικής πληροφόρησης, μέσα στην δικαιολογημένη του αγανάκτηση, μπερδεύει το αρχαίο μεγαλείο του “Μολών, Λαβέ” με τη σημερινή ξεφτίλα του “Μολών, Δώσε”.

Η μόνη πραγματική πρόκληση για το Γ. Παπανδρέου είναι να μη χρεοκοπήσει η χώρα και να διαψεύσει όλον τον Πλανήτη. Όπως λέει ο Στ. Μάνος "Δεν θα αφήσουμε να χρεοκοπήσει η Ελλάδα. Θα διαψεύσουμε όλες τις προβλέψεις. Θα τους τις τρίψουμε στη μούρη!" Όλα τα άλλα (δεν πληρώνουμε...) είναι ο εύκολος δρόμος του ψετοπαλληκαρά, του απατεώνα και του μικρού παιδιού που του κόψαν το κουλούρι και θύμωσε και λέει σαχλαμάρες.

Οι εσωκομματικοί του αντίπαλοι, μηδενικά και εντελώς ασήμαντοι. Βασικοί φταίχτες για την κατάσταση, πλειοδοτούνε σε ανοησίες και ψευτοπαλληκαριές για να θολώσουν τα νερά.

Ο Σαμαράς, εντελώς άκαπνος και ανίκανος, άτομο που κατάφερε το ακατόρθωτο. Να δημιουργήσει θέμα απ΄ το τίποτα (= Σκόπια). Χωρίς ποτέ να του περάσει απ΄ το μυαλό να ζητήσει συγνώμη. Αντί να κρύβεται στο ιδιο υπόγειο μαζί με τον προκάτοχό του, από υστεροβουλία και βλακεία, κομπάζει, ο ανόητος, ότι έχει τη μαγική λύση. Κι΄ ας τον χτυπάει συγκαταβατικά στην πλατη όλη η κεντροδεξιά στην Ευρώπη.

Η “αριστερά” φωνασκεί από το διάστημα, όπου το Μπαγκλαντές φαίνεται τόσο όμορφο όσο και η Σουηδία.

Ο παππούς του, ο Γέρος της Δημοκρατίας, την κρίσιμη στιγμή έφραξε το δρόμο στη σκευωρία των οπαδών του Ζαχαριάδη που θα είχαν μετατρέψει τη χώρα σε Βόρεια Κορέα, όπως λένε κορυφαίοι αριστεροί του σήμερα (Λεωνίδας Κύρκος - “Ευτυχώς που νικηθήκαμε”).

Στη δική του κρίσιμη στιγμή ο Γ. Παπανδρέου ο νεότερος θα φράξει άραγε το δρόμο σε όλους τους ανόητους, αντιευρωπαϊστές νοσταλγούς της μικρής και ανάδελφης Ελλάδας, σε όλους τους υστερόβουλους και αποτυχημένους "επιχειρηματίες" που προσδοκούν την αναμπουμπούλα της δραχμής και της χρεωκοπίας μπας και ξαναμπούνε στο παιγνίδι;

Safety nets (Part 1)

2011-05-28T15:19:00.009+02:00

No matter what US conservatives would like to believe, the US is the proven best world producer of safety nets. They are suited, however, for corporates rather than individuals. In 2009, in defiance of the cornerstone capitalist dogma "let those who fail go down" the US bailed out the banking and finance sector with hundreds of billions of dollars. For many decades, mostly under conservative administrations, it has been consistent in bailing out and protecting (tariffs, handouts, etc.) all sorts of corporations and badly performing industries; cotton, steel, automotive, mining, etc.

In terms of government handouts nobody can really match the generous, corporate safety net industry of the US.

Recently, the EU has invented a new type of a safety net; one used for state rescuing. Greece, Portugal, Ireland are among the first to have their costly safety nets installed; "woven" by many specialists from the IMF the ECB, the EC. Although the EU is not staying clear from corporate safety nets (if you have ever visited Italy, just ask yourself why are there so few Japanese cars on the roads), still state safety nets is the area where the EU is bound to develop its special skills in safety-net building. Of course in the EU, US-like hard-line conservatism is not so widespread; safety nets have already been around at the citizen level, as a part of the broader EU culture. In this way, it is not as ridiculous and laughable as it was in the US, when the Bush capitalist hard-liners bailed out AIG and the like, all failed corporates that Adam Smith would have rather saluted with an "Off you go guys" instead of billions of taxpayers' money.

Safety nets appear now in three distinct types; for citizens, for states and for corporates.

A question is: can there be a common approach to all these safety nets that would allow to approve of disapprove some or all of them, in a consistent way that is not subject to selfish, narrow and case dependent interests ?

(to be continued...)

The new big trick: capitalism at no risk

2011-04-17T11:25:00.008+02:00

The Greek debt is gradually moving from the private to the public domain. Private banks, funds, etc, after giving out money for so many years to a series of incredible Greek administrations, will, at the end, suffer no cost at all for these very wrong and risky decisions. EU, IMF, etc. are making sure their trash paper (Greek bonds, etc.) is bought by the EU and, to a lesser extent, the US citizen.

Just as the big guys in the US were bailed out by the government there a few years ago, shielding them from the losses of their greedy and ultra wrong decisions in the realty business and violating the very basic rule of capitalism, just the same is happening in the case of the lenders of Greece. Instead of penalising them for the huge risk they have been taking by handing out huge amounts of money to crippled administrations in Greece in the last 30 years, they have been granted both time and instruments to offload their now rapidly deteriorating in value papers.

The private sector (banks, etc.) is bailed out by the EU taxpayer. The status quo is preserved and the clear losers are the EU taxpayer and the small part of the Greek economy that fights to be competitive and is not glued on a huge, corrupt, profligate and incompetent “entrepreneurial” public sector. This part is almost illegal all these years and still remains so. With the grand exception of the maritime business that is global No. 1 exactly because it has been globalised since many years and can fortunately not be reached by the death touch of the Greek administrations.

Is all this to save Greece, Portugal, etc.. and with them the pride of the Eurozone and all that goes with it? That's the official scenario. A noble one indeed. However, for such a goal more than money is required. Just giving money to those who created the problem, will never solve it. A different mindset is required and different people, carriers of this new mindset. Not the case unfortunately for Greece. Not 1% has changed in terms of mindset or people.

As a net result, everything is again working for the interests of the greedy investors of our times. Huge profits when they do right, no loss when they do wrong. Few well known people shout at this ugly practice; Joseph Stiglitz, for example, in his excellent book “Freefall”. But there is a way to go to really throw the lights on these bandits, especially as they enjoy the support of their administrations, who should have public interest as their priority instead of constantly shielding these guys from the results of their own greed.

Its over Muammar

2011-03-19T21:07:00.015+02:00

Mr. Quadafi is obviously preparing to encounter Mr. Hussein. And its a pleasant surprise that the French are handing him over the transfer ticket!

What a guy! Living atop a sea of oil he just managed to have a few well paid ladies surrounding him and all his people against him! Of course some 5- 10%, bribed heavily throughout the years, will fight for him, along several hundreds of criminals from all over Africa, paid by the heads they bring in! Some psycho-pathetics may also speak in his favour, as they do for any possible criminal attacked by the west. Not much to expect from that side Muammar, now that the bombs are closing in!

Game is over Muammar! Have a good trip across, you and your sons. The billions you stole from your people won't do you much good !!

Κάνει λάθος ο Κος Πάγκαλος;

2011-03-01T16:55:00.022+02:00

Η βασική διαπίστωση του Κου Πάγκαλου είναι λογικά πλήρης, δεν έχει κάποιο λογικό σφάλμα. Είναι βέβαια άκομψη ως έκφραση, "όλοι μαζί τα φάγαμε" όπως άκομψος είναι και ο ίδιος, γενικότερα.

Αφήνοντας την αισθητική κατά μέρος, αυτό που λέγει ο Κος Πάγκαλος είναι ότι η κακοδιαχείριση, η σπατάλη και η κραιπάλη “ωφέλησε” μαζικά την ελληνική κοινωνία με κάποιες, ενδεχόμενα, ασήμαντες εξαιρέσεις. Σε διαφόρετικό φυσικά βαθμό. Άλλος ωφελήθηκε στο επίπεδο των εκατομμυρίων και άλλος σ΄ αυτό των χιλιάδων. Άλλος ενεργητικά (πίεση για διορισμούς, φοροδιαφυγή), άλλος παθητικά (αυξήσεις χωρίς κανένα λόγο, συντάξεις στα 40). “Ώφελος” που δεν προήλθε από παραγωγή, αλλά από δανεισμό σε βάρος των επόμενων γενεών και από κοινοτικές εισροές, που ώφειλαν να παράγουν ανάπτυξη και κοινωνική συνοχή αλλά παρήγαν διαφθορά, σπατάλη και μαζική κατανάλωση.

Η άποψη του Κου Πάγκαλου είναι λογικά σωστή, επαληθεύεται πλήρως από τα ξέφρενα γλέντια του Νεοέλληνα την τελευταία 30ετία και το υψηλό του βιοτικό επίπεδο, σε πλήρη αναντιστοιχία με την ανύπαρκτη παραγωγική του ικανότητα, με εξαίρεση το εφοπλιστικό κεφάλαιο και τον τουρισμό.

Η ίδια όμως άποψη εκτός από σωστή είναι και άχρηστη. Άχρηστη σε συλλογικό, κοινωνικό επίπεδο. Ενδεχόμενα σε προσωπικό επίπεδο να είναι αφορμή για προβληματισμούς και επαναθεωρήσεις αλλά σε κοινωνικό επίπεδο είναι άχρηστη και μόνον άχρηστη. Διότι τι πρέπει να κάνουμε τώρα που πραγματικά διαπιστώσαμε ότι “όλοι τα φάγαμε"; Tι μπορούμε να κάνουμε; Τι προτείνει ο Κος Πάγκαλος ως συνέπεια και συνέχεια της ορθής του διαπίστωσης; Πολιτιστική επανασταση; Συλλογικό αυτομαστίγωμα;

Νομίζω τίποτα δεν μπορει να προτείνει.

Ό,τι ακριβώς δηλαδή μπορούσε να προτείνει και η παγκόσμια κοινότητα στο Γερμανικό λαό όταν αυτός ενοχικά διαπίστωνε οτι ο Φύρερ του, που μαζικά εδόξαζε, ήταν ένας μουρλός δολοφόνος.

Απολύτως τίποτα!

Για την ιστορία, ο Φύρερ ήταν και ο μόνος που πραγματικά είχε σχέδιο για το λαό (των Εβραίων) που "έφταιγε". Σχέδιο με φούρνους και στρατόπεδα.

Η πρόταση “έφταιξε ο Γερμανικό λαός για το Χίτλερ” ήταν και αυτή λογικά σωστή αλλά και πλήρως άχρηστη, σε κοινωνικό επίπεδο. Ούτε να μαστιγώσουμε ούτε να εκτελέσουμε ούτε να βάλουμε σε καραντίνα ένα λαό μπορούμε. Ούτε απολύτως τίποτα άλλο. Eκτός και αν έχουμε τελείως τρελαθεί...

Αντίθετα, η πρόταση “φταίει η εξουσία” είναι όχι μόνο λογικά άρτια αλλά και πάρα πολύ πρακτική και χρήσιμη.

Γιατί παράγει δράση.

Στην περίπτωση του γερμανικού λαού στήθηκαν αγχόνες για τους ναζήδες ηγέτες του. Κατακλύστηκε η Γερμανία από αμερικάνικα και σοβιετικά στρατεύματα και ελεγχόμενους ηγέτες και θεσμούς μέχρι να ξεκαθαρίσει ότι η περίπτωση να ξαναχτυπήσει η τρέλα την τοπική πολιτική ηγεσία είχε πια εκλείψει. Και πολλά άλλα.

Το γονιδίωμα ασφαλώς δεν αλλάζει και είναι τελικά ανόητο να το κατηγορούμε. Αυτό που αλλάζει είναι η ικανότητα των ηγετών να παράγουν πρόοδο ή καταστροφή.

Ας το γνωρίζουν λοιπόν αυτό οι κύριοι της εξουσίας. Όπως στους μεγάλους ηγέτες αρμόζει η δόξα και η ιστορική καταγραφή, ας συμφιλιωθούν και οι ελάσσονες με την κατακραυγή, τη διαπόμπευση και την ξεφτίλα. Σαν αυτή που βιώνει ο Κύριος Πάγκαλος στα αμφιθέατρα της Ευρώπης και που αφελώς προσπαθεί να φορτώσει σε ξένες πλάτες.

Vacational training

2011-02-14T00:12:00.018+02:00

A big myth and fertile ground for wasting several billions of Euros in the last 20 years has been the financing of “entrepreneurs” to set-up vocational training activities and train, train and re-train, whoever and whatever they came across.

The concept was picked up from economically advanced, western societies which, as of the 80s, experienced a major shift in the working skills, required by their economies. As more and more manufacturing jobs were moving to Asia and more and more jobs were created in services, finance, etc. there was a great and real need to retrain the workforce so that it would adapt and upgrade its skills to effectively serve the new development model and needs.

Alas, in Greece there has never been any real new development of this type. We had very insignificant manufacturing moving to Asia and no thriving and emerging sectors of the economy, requiring new skills. Society has been, more or less, living happily on debt and EU funds. The reasoning behind “workforce skill adaptation” was, if not non-existing, completely marginal.

However, huge amounts have been “invested” in this direction. Several well connected and rising "training entrepreneurs", well connected to the governments of these twenty years, fast and swiftly set up a few offices, put a ramp in front of their entrance (to be accessible to disabled...), hired a few unemployed PhDs and a secretary and... off they went, to retrain the Greek society.

Once I asked one of these guys, that was doing really well from training the Greek society. I asked him whether he really believed that all this training really made any sense and whether it would have any impact on economic development in the country.

He laughed at me and said something wise, that really epitomised the utter nonsense behind these pseudo entrepreneurial training ventures: “All our business has just zero impact on employment. The only impact it has is that, in several cases, people getting our training are better positioned to find a job”.

A truly bold and extremely accurate statement.

In fact, what my, already rich friend, confessed, was what in management is called a “zero sum game”. I get a job. You loose it. Net result: a sheer zero for society! And a very expensive game indeed: Profit margins were well above 30%, while a lot had to be paid out for briberies, and other necessary business. There were cases where a million Euros were handed out for the full “re- training” of a company employees, which never, however, really took place. Company and trainer just split the money and set up a couple of training mock ups to cheat the auditor of the Ministry.

Sad to say, the reaction of the official Greek educational institutions to this hysteria was just none. To some extent, strange too. Because all these newcomers with the two three rooms and the ramp, were, in effect, offering competitive services to the educational institutions. They were handed out several billion Euros and it would have only come as natural this to create some reaction from universities of the like “Hey you guys! Its also us here in this training business; who exactly are you and what exactly is going on here?”

This was not the case. Literally no reaction. Academics were mostly happy if allowed so set up their own vocational training centre, in their own academic fiefdoms. They had no fundamental objection to see real and valuable education shadowed by and confused with such crap activities.

Employment and development have few secrets. Its about launching new products, penetrating new markets and fending off competition and imports in your own house.

All this massive training in Greece just made some pseudo entrepreneurs rich, gave some easy money to companies to participate to training mock ups and produced, at the very best, a zero sum game. And kept a lot of unemployed busy and hoping...

Now minister Katseli is ready to launch a new round of money for this large scale and expensive joke. No matter how nice may “training” sound to her ears, all this crap will not curb even the second decimal digit of unemployment in the country. So its far better and democratic to give it off as an unemployment benefit to young unemployed or support for pensioners, instead of putting, the most of it, in pseudo "entrepreneurs" pockets, corrupt company and government officials and for funding of trainee, classroom, vacations.

Who will benefit and who will loose from a return to the drachma?

2010-12-22T16:04:00.018+02:00

(+) = positive impact, (-) = negative impact, (+/ -) = mixed impact, (?) = unknown impact

The economic and social elite (+): Has already a good deal of its accounts abroad. This will, at least, shield it from the adverse devaluation impacts, if not outright benefit it, as it will be able to use hard currency to buy drachma devalued internal goods.

The export oriented activity (+): Companies competing abroad will benefit as they will sell in Europe, Asia, etc., and buy (labor, etc.) in devalued drachmas. Export activity, that is now marginal, will increase significantly, which, at the end, is a benefit for all. This, in fact, is the only socially positive impact. Able people, competing globally and not hugging on the state, will have now far more and better chances.

Local business (+/ -): Per case dependent; no obvious reason for any trend to dominate.

Tourism(+): Part of the export oriented economy, will, more than anyone else, share the benefits of all the export economy.

Construction sector (-): Fatally wounded, will remain so for the mid term. Though it embodies a large part of domestically produced value (not affected by the devaluation) there is no reason for it to get any better. At the same time, the increased export activity will create employment opportunities for immigrants, which may make access to cheap labour for the construction sector even worse.

Unemployed(+): Jobs will be created as a result of the increased, outward economic activity. Badly paid, of course; this, for someone getting back on board in society is a minor issue, and will go by unattended. Unemployed will be, generally, much better off.

Immigrants (+/ -): They will benefit, although they will have to migrate from construction to tourism and more industrial and export oriented sectors. Rather small problem. Those who are interested in sending money to their home countries will find it now however inceasingly difficult.

Agriculture(-): Unfortunately it has made zero progress to develop any serious export potential; beyond, for example, massively selling in containers top class olive oil, at ridiculous prices, to Italians and the like. Misery will continue and will sky-rocket when the EU subsidy policies soon end.

Public employees (-): Will suffer the most. Though the price of vegetables, milk, newspapers will not change dramatically, everything brought from abroad will be 50 -200% more expensive. Cars, TVs, computers, trips to Paris, etc. will be sharply reduced.

Private employees (-): Bad news. Same as their public peers. Even if workers of a multinational or export oriented company, the dramatic lowering of effective salaries will affect them also. Wages are set by opportunity cost considerations and not any profit sharing mentality of entrepreneurs.

Education (+/ -): The flux of capable people abroad will be reduced; unfortunately, not because of any local change (education will be the very- very last to change in Greece), but because of the now huge subsistence and tuition expenses abroad.

Innovation (+): Addressing global markets is the best way to keep you awake and explorative. A significant increase of innovative and creative mentalities will, most likely, result.

Politicians (+/ -): Not really concerned about macroeconomic issues, or anything that does not directly touch upon their relationship to their clientèle or excite the mental diseases that haunt few of them; as a result, words of sympathy, wild and cost free protests against our many "enemies" (EU, US, IMF, etc.) will be loudly voiced. Being part of the elite, most of them, they will not miss to benefit economically; however, hardships to walk on the streets may increase, taking a good deal of the benefits and the pride away (increased security costs, need for bodyguards, feeling of threat, etc.)

Banks (?): This is the really big issue for which all predictions are uncertain. Perhaps the main reason for serious concerns, as regards the return to the drachma.

Hear well out if you have a (-) !

It will only happen when everybody fiercely denounces it !!

Η εποχή των εικόνων

2010-12-08T00:17:00.018+02:00

Το 2000 είχαμε 170 νεκρούς, ανά εκατομμύριο Ελλήνων, στην άσφαλτο- το 2006 είχαμε 150 (πηγή Road accident statistics in , Europe- CARE and national data). Η Πορτογαλία, χώρα ανάλογων κοινωνικών χαρακτηριστικών και οικονομικών επιδόσεων με μας είχε 165 το 2000, και το 2006 μόλις 80. Ανάλογα και η Ισπανία. Στο 80 το 2006 από το 140 το 2000. Οι προηγμένες χώρες της ΕΕ πολύ χαληλότερα. Το 2006 η Ολλανδία και όλη η Σκανδιναβία ήταν στο 50, η Γερμανία στο 60.

Μόνο οι Βαλτικές χώρες συγκρίνονται με την Ελλάδα. Με όλη τη βαρβαρότητα, που ζήσανε για 45 χρόνια, βρίσκονται στο 150 με 200. Mε σαφείς τάσεις μείωσης. Η Λετονία μέσα στην περίοδο 2000- 2006 κατέβηκε απ΄ το 240 στο 165. Σχεδόν μας έφτασε. Παρά το φασισμό 45 χρόνων, παρά τα πακέτα της EE, που εκεί δεν εισρεύσανε.

Ας γυρίσουμε στην Πορτογαλία που μας μοιάζει πιο πολύ απ΄ όλους αυτούς. 80 αυτοί, 150 εμείς. Και η τάση σε βάρος μας. Πιο γρήγορα κατεβαίνουν οι Πορτογάλοι...

Ας πούμε λοιπόν ότι το 80 των Πορτογάλων είναι το ρίσκο του ατυχήματος, το σύμφυτο με την τεχνολογία, με την ταχύτητα. Το παραπάνω 70 το δικό μας τι είναι;

Το 70, για τα 11 εκατ. των Ελλήνων αντιστοιχεί σε 750 άτομα το χρόνο. Και αν κάνει κανείς το λογαριασμό στα τελευταία 30 χρόνια το 750 γίνεται 25.000. 25.000 Έλληνες που χάθηκαν στην άσφαλτο, όχι για το ρίσκο της τεχνολογίας- αυτό το έχουμε ήδη αφαιρέσει. Που χάθηκαν γιατί τα χρήματα της ΕΕ έγιναν διαφθορά των κρατικών εργοδοτών και μίζες- κακοτεχνίες των εργολάβων τους.

25.000 !! Μια Μυτιλήνη, 2 Ρέθυμνα, μισός Βόλος. Για σκεφθείτε λίγο. Τίποτα ξαδέρφια, φίλοι, θείοι; Ίσως και γονείς και παιδιά; Κάτι προσωπικό θα θυμίσει σε όλους μας το νούμερο...

Το κομματικό κράτος δε διέλυσε μόνο τη χώρα οικονομικά και κοινωνικά. Δολοφόνησε και 25.000 Έλληνες για να αυτοσυντηρήσει το διεφθαρμένο και πελατειακό του μοντέλο, στην άσφαλτο μονάχα. Γατί ασφαλώς υπάρχουν και άλλοι λογαριασμοί.

Ο Γκυ Ντεμπόρ, ο μεγάλος αναρχικός διανοητής που το 1967 έγραψε το συνταρακτικό βιβλίο “Η Κοινωνία του Θεάματος”, πρώτος περιέγραψε το κυρίαρχο μοντέλο της εποχής μας. Την κυριαρχία των media που έχουν επιβάλει την εικονική πραγματικότητα ως υπέρτατο θεό, ως μοντέλο ύπαρξης και κοινωνίας των ανθρώπων της. Η κοινωνία του θεάματος όπως λέει ο Ντεμπόρ ανάμεσα σε πολλά και διάφορα, καταστρέφει την κριτική σκέψη στο όνομα της ρηχής εικόνας. Το θέαμα δεν είναι απλά η κυριαρχία των εικόνων- είναι ο καθορισμός των ανθρώπινων σχέσεων, η παραγωγή συμπεριφοράς και απόψεων από τις εικόνες τις ίδιες, από την ανάγκη των εικόνων.

Το έγκλημα της ασφάλτου έγινε αθέατα και χάθηκε πίσω από άλλες εικόνες. Οι υπεύθυνοι εγκληματίες του κράτους και του ιδιωτικού τομέα δεν παρήγαν εικόνα. Μόνο στατιστική. Και η εικόνα σαρώνει τη στατιστική. Πέρασαν απαρατήρητοι. Ξεχάστηκαν ή μάλλον δεν ανακαλύφτηκαν ποτέ.

Εικόνα παρήγε ο μουρλός ο Κουφοντίνας, ο βλαμμένος και ανεκπαίδευτος Κορκονέας και τώρα τελευταία τα ωραία αυτά παιδιά της σέχτας, κ.λπ που στέλνανε βόμβες στη Χιλή! τη Βουλγαρία !! και δολοφονούσανε απόλυτα άγνωστους, ευρύτερα, δημοσιογράφους !!!

Χτίσανε την εικόνα του παλληκαρά και του λαϊκού αγωνιστή. Τι κι' αν δολοφονήσανε το Μπακογιάννη, που ήταν, κατά γενική ομολογία, απόλυτα αξιόλογο άτομο, ιδιαίτερα αν τον δει κανείς μέσα στην υπόλοιπη, επιεικώς ανεκδιήγητη, παρέα της ΝΔ. 'Εφτανε στον Κουφοντίνα να φτιάξει τη δική του εικόνα. Έτσι κι΄ οι μικροί. Σαστίζει ο νους προσπαθώντας να καταλάβει τι τους/ μας φταίει η Χιλή και η Boυλγαρία κι' ο κάθε άγνωστος δημοσιογράφος...

Στην ίδια κοινωνία κι΄ αυτοί. Τρέφονται απ΄ την εικόνα. Κι΄ η εικόνα όμως τρέφεται απ΄ αυτούς. Βαρύ το κόστος παιδιά. Ειλικρινά λυπάμαι. Ακόμα και για τον Κορκονέα λυπάμαι. Ο τεχνικός της Concorde, που δεν έκανε καλά τη δουλιά του και πήρε 200 άτομα στο κεφάλι του, έμεινε έξω απ΄ την εικόνα και τιμωρήθηκε με 15 χρόνια αναστολή. Με τίποτα δηλαδή. Ο Κορκονέας που απλά ήταν ανεκπαίδευτος, παρορμητικός και βλαξ, φόνευσε τον Γρηγορόπουλο και έφτιαξε στο άψε σβήσε μια εικόνα, που συσπείρωσε και εξέθρεψε όλη την αηδία και αγανάκτηση των εικοσάρηδων.

Άραγε τους άλλους, στα μεγάλα σαλόνια, σε απόμερα προάστεια, με πούρα και ωραίες κυρίες για παρέα, η εικόνα των 25.000 τους επισκέπτεται καμιά φορά;

Γιατί άλλος κανείς, δεν πρόκειται να τους επισκεφτεί. Ούτε ο εισαγγελέας, ούτε ο Κουφοντίνας ούτε ο Τσίπρας που έχει να επιλύσει το μέγιστο θέμα της οριοθέτησης του πανεπιστημιακού ασύλου και της υπεράσπισης του καταρρέοντος επιχειρηματικού κράτους.

Aphrodite and Gioconda

2010-11-26T17:45:00.005+02:00

The visit to Louvre is a life experience. And among the many cultural treasures exhibited there, the Milos Aphrodite is among the most divine. Due to nationality perhaps we could not, with my wife, hold our tears. But it maybe more than that. I did my statistics and only the Gioconda had more spectators. But again, the people stunned by the Aphrodite remained, breathless, for a longer time. And I noticed few of them coming back again. And then, the Gioconda has had all this recent massive marketing. And Gioconda was conceived by that colossal mind, Leonardo da Vinci. Aphrodite was just of an unknown artist. Some unknown person it was, who just with the light of the Aegean and the scents of its sea and the sounds of its wind crafted this heavenly beauty. Some that will never be known. As if we may not deserve or it may not matter.

If this name will not be known, if we can not bow and worship him next to Praxiteles and Phedias, how much can it matter if Aphrodite is at the Louvre, or in an Athens museum?

Were you right after all Melina? Is there, on earth, anyone, really deserving the privilege to permanently host the Aphrodite?

Who was prime minister in...?

2010-11-12T14:15:00.000+02:00

1945, Papandreou

1955, Karamanlis

1965, Papandreou

1975, Karamanlis

1985, Papandreou

1995, Papandreou

2005, Karamanlis

Do IMF funds differ from debt restructuring?

2010-10-13T11:52:00.019+02:00

The Greece occupation army (*) has devastated and discredited in the last thirty years the country and has led it recently to the IMF doors in search of a last survival opportunity.

==

(*) a term invented by Mr. Marinos, top Greek journalist and former member of the EU parliament, comprises the following four tiers:

ruling politicians
corrupt managers of elite public "companies"
high ranking trade unionists
private sector companies doing exclusive "business" with any of the above

There are, in theory three ways to put the country on track.

====

The first is to structurally reform the archaic institutions and soviet inspired practices (left so because, in this way, they best secure the interests of the occupation army), to attract investments and capitalise on the capable human resources of the country.

For any being in touch with the country this is an utterly impossible prospect!

Two recent experience based examples:

To change the official address of a company in Greece, with no other changes (types of activity, shareholders, capital, etc.) you require to knock on at least 15 doors, waste several thousand of EUROS and wait for at least 12 months. Can there be any remote hope that such an environment may stir investment activity?

Recently the Greek state, seeing money rapidly flowing out of the country, decided to block all transfers abroad. A business transfer of a greek company to a polish subcontractor, of around 2 thousand Euros, was blocked by the bank. It requested that the company first goes to the tax authority to explain what this transfer is really about (!). The people there after finding out on the map where Poland was (!!) had to figure out what the English written contract was about and then what the polish written invoice was about. Herculean tasks! That was apparently too much for them. They requested official translations (this means another 20 days, queues and money) and suggested that most probably the polish company would be taxed (!!!) for some unknown and totally ridiculous reason. It would have been completely impossible to explain this to a foreign company, so the greek company decided to transfer, hand by hand, the money to Poland, like Mafia dealers, and next time to channel the contracts via a subsidiary company abroad. Net result: The state looses taxes, the state employees loose an opportunity to train in geography, the polish company saves its money and the greek company preserves its credibility.

Stories that would have seemed unbelieavable even by soviet leaders. So lets drop the joke: There is just no chance to see any top down, triggered by politicians, real, structural reform in Greece.

=====

The second option is to succeed in collecting taxes. Black economy is, according to published data THE SHADOW ECONOMY AND CORRUPTION, IN GREECE, STAVROS KATSIOS Ionian University - http://www.asecu.gr/Seeje/issue06/katsios.pdf) something like 50 billion Euros. If you put all this on paper you can expect something like 8- 10 billion Euros. A significant amount that would perhaps reduce deficits around 4- 6% yearly. Would that however be enough to completely stop the downfall? Absolutely not. Now, to completely eliminate the black activity is of course beyond the means of the Greece occupation army and partially beyond its will because it, itself, is a big part of it. Just recall ex minister Voulgarakis offshore activities, which resulted to massive tax evasion that he explained in huge smiles on the TV, considering it morally and legally perfect. The guy is going around free, smiling all the time, and may soon appear again to ask for the vote of Greeks.

===

The third option is to reduce expenses, and this is the only one there is some action. Selectively, of course, because there are self interests to maintain. The delegates in the Parliament are 300 when we would be much better and cheaper off with just 200. The Netherlands has 150 delegates and is 50% larger and 1000% more effective than Greece. The ministers are always increasing in numbers, so are their servants here and there in Parliament and beyond.

Unfortunately, there is no fourth option.

====

The point I try to make is that the key strategy in managing the dramatic Greek debt will be that of a dramatic and selective public expense reduction. This strategy is the only one that is currently unfolding (all the rest about Green development are just follies no-one takes seriously) and the only one that will carry on in a more fierce way in the next years.

As the IMF will continue to financially support Greece the selective reduction of the living standards of the population will continue and will increase. People may start changing cars at 15 and not every three years as currently the case. And so on.

Those with no connection to the client state and its ruling rogues will suffer the most. The more you hear from official lips about the poor, the pensions, the social fiber we need to preserve, etc. the more concerned one should be.

Will this dramatic consumption reduction be enough to further reduce the deficits?

Few people think so, given especially the social unrest that will result.

What is however interesting is that maybe reaching this rapid degradation of living standards will motivate people again. A cousin of mine paid for doing nothing (as she herself told me) in some mountainous municipality and now seeing her work position threatened (she is, alas!, not part of the core client state) has started to react in a very creative way. She is considering getting onto some cheese business and making preliminary inquiries in this direction. In the mid term this guarantees a much more interesting life than rotting useless on some municipality chair.

It is sad; to wait for utter disintegration in order to unleash creativity in people. This dormant creativity, in Greek people is huge. Look at the diaspora, look at the maritime business. Look at everything living out of the jurisdiction of the occupation army. This creativity is something one can really hope on.

Conclusion: Getting poor appears pretty inevitable and also a certain way for a bottom up mindset change on Greece, rediscovering and re- establishing creativity in place of massive consumption with lenders money, silently and irresponsibly shifting the huge bill to future generations.

The only question is:

If this is correct, why to we need to waste all this time with the IMF and not restructure every debt we have and enter immediately into the state of an impoverished state and poor citizens in the hope that, as in many occasions in the past, this will trigger the best in Greeks, and will result to their reclaiming and liberating their counry?

===

Casino849

2010-09-27T10:18:00.010+02:00

Για μήνες τώρα έχει κατακλυσθεί η χώρα και ιδιαίτερα η Αθήνα απ΄ τις διαφημίσεις του casino848.com. Με το περίφημο σλόγκαν "Παίξε όπως είσαι" που περισσότερο ειλικρινά θα μπορούσε να είναι "Φέρτα όποιος και νάσαι" και με διακοσμητικές φωτογραφίες ενός μαφιόζου, μιας κυρίας με ρολό, ενός τύπου μισοσφαγμένου, μιας ξανθιάς, ενός τρελαμμένου απ΄ τη χαρά των κερδών κ.ο.κ, για να προβάλλεται η ευρύτητα του κοινού, στο οποίο απευθύνεται το μήνυμα. Από το Ελ. Βενιζέλος μέχρι το Σύνταγμα θα δει κανείς χιλιάδες τεράστιες επιγραφές σε δρόμους, περίπτερα, ταράτσες. Καμπάνια πάρα πολλών εκατομμυρίων.

Και όλ΄ αυτά σε μια χώρα που ο ΟΠΑΠ χτυπιέται με την Εθνική Τράπεζα και την 3Ε για τον τίτλο της μεγαλύτερης επιχείρησης της χώρας και όπου η περί τον τζόγο Ιntralot του Κου. Κόκκαλη έχει περίπου 8 φορές τη χρηματιστηριακή αξία της περί την τεχνολογία Intracom.

Ο δημόσιος χώρος, όταν δεν καταλαμβάνεται από παράνομα ιδιωτικά συμφέροντα (παραλίες, πλατείες, πεζοδρόμια) ή κομματικούς ηλίθιους όλων των αποχρώσεων του ουράνιου τόξου (αφισοκολλήσεις σε πανεπιστήμια) μονοπωλείται απ΄ όποιον έχει χρήματα να τον αγοράσει. Έτσι απλά και αδιαμαρτύρητα. Εργολάβοι της υπεράσπισης του δημόσιου χώρου έχουν αναγορευτεί, απ΄ το κομματικό κατεστημένο, ο Κος Φωτόπουλος της ΔΕΗ, οι αντίστοιχοι του ΟΣΕ και ποικίλοι άλλοι που αξιοποιούν το τέχνασμα του δημόσιου συμφέροντος για τα κρύψουν τα ιδιοτελή τους συμφέροντα και μόνο.

Τελικό αποτέλεσμα. Δημόσιος χώρος να υπάρχει μόνο τυχαία και περιστασιακά.

Κι΄ όμως παρά το παραλήρημα του τζόγου μέσα στο οποίο ζει η Ελληνική κοινωνία φαίνεται υπάρχει κι΄ άλλη ζήτηση του συγκεκριμένου προϊόντος. Για ακόμη ένα casino849. Εμφανίστηκαν εμίρηδες απ΄ το Κατάρ, γνώστες καλοί της δεινής θέσης της χώρας και ρωτάνε τον πρωθυπουργό "πόσο κάνει να μας το δώσεις όλο;" Για το Ελληνικό ο λόγος, την παραλία της Αττικής που ακόμη και ο Κος Εμίρης αντιλαμβάνεται ότι είναι το φιλέτο της Μεσογείου ολάκερης. Και το οποίο προσδοκά να μετατρέψει σε, τι λέτε άραγε; Σε πολιτισμικό κέντρο; Σε εκπαιδευτικό κέντρο; Σε κέντρο για την πράσινη ανάπτυξη; Ασφαλώς όχι. Σε περιφερειακό κέντρο τζόγου και όλων των συνοδευτικών υπηρεσιών (πορνεία, κ.λπ) που ο Αλλάχ απαγορεύει στις ευλογημένες χώρες της αραπιάς αλλά όχι και στη γη των απίστων.

Εκεί φτάσαμε. Εμίρηδες, που, χωρίς το πετρέλαιο, θα βόσκανε καμήλες στην έρημο, τα θέλουν όλα και τα θέλουν τώρα.

Και μετά μας στεναχωρεί η προοπτική να πουλήσουμε και δυο νησιά ή να ενοικιάσουμε την Ακρόπολη σε κανένα fund; Η καταστροφή της Αττικής από εμίρηδες, που όπως και να τα κάνουμε, δεν τόχουν το άλμα οι άνθρωποι, μόνο χρήματα έχουν, δε συγκρίνεται ως προοπτική με το να ελέγχουν οικονομικά 2-3 νησιά οι Γερμανοί, που ξέρουν και από όπερες και από τέχνες και επιστήμες.

Φοβάμαι τέτοια ερωτήματα αργά και σταθερά θα τεθούν. Αφού η ηγεσία της χώρας είναι ανίκανη να παράγει ανάπτυξη θα αρχίσει να πουλά και να εκχωρεί. Όχι μόνο το ψευτοδημόσιο μαγαζί του Κου Φωτόπουλου (ΔΕΗ) αλλά πραγματικό δημόσιο χώρο. Ας αφήσει τους λεονταρισμούς και ας προσέξει ποιον θα συνεταιριστεί. Χειρότερη παρέα απ΄ τον Κο. Εμίρη μάλλον δεν υπάρχει.

Tροχόπουλοι και Φωτόπουλοι

2010-08-23T21:34:00.007+02:00

Ο Κος Τροχόπουλος ζει στη Βεροια. 'Εκανε πρόσφατα κάτι σημαντικό. Δημιούργησε μια δημοτική βιβλιοθήκη -υπόδειγμα. Χώρος δημιουργίας μάλλον, παρά απλής ανάγνωσης βιβλίων. Με πάρα πολλές δραστηριότητες. Μέχρι και 700 άτομα τη μέρα επισκέπτονται το καινοτομικό αυτό δημιούργημα του Κου Τροχόπουλου. Μια πολιτισμική άνοιξη για την πόλη της Βέροιας. Τον Κο Τροχόπουλο δεν το ανακάλυψε, ούτε καν τον πληροφορηθηκε, το ελληνικό κράτος. Τον ανακάλυψε όμως ο Κος Bill Gates και ένα από τα πολλά κοινωφελή ιδρύματα που δημιούργησε, ο φιλοσοφημένος αυτός βαθύπλουτος Αμερικανός, που έχει μπει για τα καλά στη ζωή όλων μας. Ένα εκατομμύριο Ευρώ βραβείο ο Κος Τροχόπουλος απ΄ τον Bill Gates. Λέτε να κατέβει για δήμαρχος στη Βέροια ο Bill Gates; Δε νομίζω. Mάλλον κάτι πραγματικά σοβαρό έκανε ο Κος Τροχόπουλος.

Ο Κος Φωτόπουλος ζει στην Αθήνα. Δεν έκανε ποτέ του τίποτα το σημαντικό. Είναι αρχισυνδικαλιστής της ΔΕΗ, θεματοφύλακας δηλαδή του περιεχόμενου της τσέπης των υπαλλήλων της ΔΕΗ. Ούτε ο Bill Gates ούτε κανένας άλλος άνθρωπος, που έχει κάνει κάτι στη ζωή του, ασχολήθηκε ποτέ με τον Κο Φωτόπουλο. Ασχολήθηκαν όμως τα ελληνικά ΜΜΕ. Ασχολήθηκαν γιατί ο Κος Φωτόπουλος άρχισε να γρυλλίζει ότι θα κατεβάσει διακόπτες και διάφορα άλλα κοινωνικά "επωφελή". Για να μην πουληθεί η ΔΕΗ, λέει, στους ιδιώτες. Τα έχει σπουδάσει όλα αυτά ο Κος Φωτόπουλος. Είναι και "παληκάρι" και νοιάζεται για όλους εμάς τους άλλους. Έχει και “λαό” πίσω του. Φάτσα κάρτα στα κανάλια, ο Κος Φωτόπουλος. Γνωρίζει καλά ότι έχει μηδενικές πιθανότητες να διασφαλίσει τα συμφέροντα της παρέας του. Έχει χοντρύνει το παιγνίδι, κάποιοι ποντάρανε πρόσφατα και επιπλέον 110 δις, και οι Φωτόπουλοι είναι πια είδη αναλώσιμα στις μέρες μας. Το ξέρει αυτό ο Κος Φωτόπουλος. Τόσο βλαξ δεν είναι. Αλλά αυτό ακριβώς είναι το παιγνίδι του. Θα “πέσει” “μαχόμενος” ο Κος Φωτόπουλος. Στις Θερμοπύλες της τσέπης του. Η παρέα του δε θα δει καλό και τα "μονοπώλια" θα αλώσουν τελικά την Ενέργεια. Αλλά η “πτώση” η δικιά του μπορεί και να τον φέρει κέντρο, άντε και λίγο αριστερά, στη Βουλή. Τον Κο Φωτόπουλο.

Ότι η Ελλάδα μπορεί το ξέρουμε.

Αυτό που είναι δυστυχώς αβέβαιο είναι αν θα ασχοληθεί κανείς με τον Κο Τροχόπουλο. Για το καλό της χώρας. Να τον βάλει να διαμηνύσει σε όλη τη χώρα τι σημαίνει βιβλιοθήκη τον 21ο αιώνα. Που το γνωρίζει καλά. Όπως το απέδειξε πέραν κάθε αμφιβολίας. Κι΄ όμως. Αν δείτε τον Κο Τροχόπουλο σε κανάλια, τροχίστε μου τη μύτη. Σε λίγες βδομάδες κανένας δε θα τον θυμάται.

Κι΄ αν σταματήσετε να βλέπετε τον Κο Φωτόπουλο στα κανάλια, να υποθέσετε με σιγουριά ότι από τη ΓΕΝΟΠ βρέθηκε πια ... στη Βουλή για να αγωνίζεται από καλύτερα μετερίζια ενάντια στα "μονοπώλια".

Προνομιούχοι και μη προνομιούχοι την εποχή της επιστασίας

2010-08-02T16:05:00.014+02:00

Σκέψεις κατά την ανάγνωση του άρθρου "Τα ελέω κράτους μονοπώλια" του Πάσχου Μανδραβέλη, Καθημερινή 01.08.2010, με θέμα τις ιστορικές ρίζες των κλειστών επαγγελμάτων στη χώρα.

===
Είναι πια γνωστό, σε κάθε καλοπροαίρετο άνθρωπο, ότι κύρια αιτία όλων των δεινών της χώρας, με κορωνίδα τα απέραντα οικονομκά της χρέη, είναι η πελατειακή της δόμηση, όπου το μόνο που (συνεχίζει να) μετράει είναι οι υποχρεώσεις του πολιτικού κατεστημένου προς τον ιδιο του τον εαυτό και δευτερευόντως προς τους υποψήφιους ψηφοφόρους του. Οι υποχρεώσεις προς τη χώρα, τους κοινωνικά αδύναμους, τους νέους, τους γέρους, τις μελλοντικές γενιές υπήρξαν πάντα προφάσεις εν αμαρτίαις, θέματα για τα οποία κανείς πραγματικά δε νοιάστηκε τα τελευταία τριάντα χρόνια. Ίσως γι΄ αυτό και περισέψανε οι κορώνες για όλα αυτά.

Θέριεψαν έτσι απ΄ τη μια ποικίλες και απόλυτα ιδιοτελείς, συντεχνίες, της ΔΕΗ, του ΟΣΕ, της Ολυμπιακής, των φορτηγατζήδων, των λιμενεργατών, και απ΄ την άλλη “επιχειρηματίες” που “επιχειρούσαν” γύρω από τον κρατικό ΟΤΕ, τον κρατικό ΟΠΑΠ, ποδοσφαιρικές ομάδες και που δεν είχαν παρά ασήμαντες επιδόσεις, οπουδήποτε αλλού. Τελειωμός δεν υπάρχει. Θέριεψαν όλοι αυτοί με κοινοτικά χρήματα και με δάνεια, που μέχρι πριν από λίγο εύκολα και απερίσκεπτα συνάπτονταν. Όσο περισσότερη διαπραγματευτική και εκβιαστική πίεση μπορούσε κανεις να ασκεί στην πολιτική εξουσία, όσο περισσότερα αντισταθμιστικά ωφέλη μπορούσε να προσφέρει, τόσο περισσότερα “κεκτημένα” αποκτούσε.

Την ίδια στιγμή, επιχειρηματικότητα, ανταγωνιστικότητα, αξιολόγηση και γενικά οτιδήποτε υπονοούσε ότι “δεν είμαστε όλοι ίδιοι” εξορίστηκαν, ως έννοιες άχρηστες, που διατάρασσαν, χωρίς κανένα λόγο, το νιρβάνα του 'Ελληνα μετά το '80 και τον άκρατο καταναλωτισμό του. Τι τις θέλαμε τέτοιες αναχρονιστικές και καπιταλιστικές μιζέριες, αφού όλοι μπορούσαμε να περνάμε καλά, ανέξοδα και αυτονόητα.

Κάπως έτσι διαλύθηκε η χώρα.

Ιδιαίτερο όμως ενδιαφέρον έχει η κατάσταση σήμερα, συγκυρία όπου τίθεται, απ΄ τους δανειστές μας, έμμεσα ή άμεσα το θέμα του ξεθεμελιώματος του πελατειακού κράτους. Ευτυχής εξέλιξη, αφού τίποτα δεν πείθει ότι υπάρχει ικανότητα αυτοδιοίκησης στη χώρα. Nομίζω ότι το ξεθεμέλιωμα, ως ιστορική φάση, έχει περισσότερο ενδιαφέρον, γιατί είναι διεργασία σε εξέλιξη και όχι απλή ιστορία.

Ενοοώ τούτο. Το πελατειακό κράτος, στη σημερινή φάση, της αναγκαστικής του συρρίκνωσης, και με περιορισμένες πια τις επεκτατικές και διαπραγματευτικές του δυνατότητες, συνεχίζει να ενδιαφέρεται για την αυτοσυντήρησή του και μόνο. Η νέα αθλιότητα, που εξελίσσεται ήδη μπροστά στα μάτια μας, είναι η επιλεκτική τιμωρία των λιγότερο δυνατών συντεχνιών, με τις οποίες έχει, ιστορικά, τις χαλαρότερες σχέσεις διαπλοκής.

Οι συνταξιούχοι, απόμαχοι και χωρίς αντιπροσώπευση στους δαιδαλώδεις διαδρόμους της ελληνικής πολιτικής σκηνής, εισπράττουν το λογαριασμό τους χωρίς κανένα έλεος. Οι φορτηγατζήδες, επίσης, δε φαίνονται να έχουν ιδιαίτερα ισχυρούς δεσμούς με το πελατοκεντρικό κράτος. Γι΄ αυτό και ο δικός τους λογαριασμός είναι επίσης χωρίς εκπτώσεις. Από μια άποψη μου είναι συμπαθείς οι φορτηγατζήδες γιατί στις νέες συνθήκες, είναι ανάμεσα στους απροστάτευτους απέναντι στη μανία αυτοσυντήρησης του κατεστημένου.

Περιπτώσεις όπως ο ΟΣΕ πρέπει να αντιπροσωπεύουν μια μέση κατάσταση. Οι περισσότεροι, φαίνεται, θα μεταταγούν σε κάποιο οικονομικά μίζερο οργανισμό του δημοσίου όπου θα παίρνουν 2 και 3 φορές περισσότερα χρήματα απ΄ το συνάδελφο του διπλανού τραπεζιού, χωρίς να κάνουν τίποτα. 'Ετσι απλά, γιατί ξέρανε και ξέρουνε να “αγωνίζονται”. Κάτι τέτοιο έγινε και στην Ολυμπιακή, όπου οι υπεράριθμοι πιλότοι και τεχνικοί απορροφήθηκαν στην ΥΠΑ με μισθούς 3-4 φορές μεγαλύτερους από αυτούς της ΥΠΑ (Καθημερινή, 01.08.2010)

Ακραία περίπτωση πιθανόν θα είναι η ΓΕΝΟΠ/ ΔΕΗ, ο πυλώνας αυτός του ιδιοτελούς συντεχιασμού στη χώρα. Ήδη ο Κος πρόεδρος με look αριστεριστή της δεκαετίας του '70 και με αντίστοιχο γλωσσικό ιδίωμα, μας διαλαλεί, ως νέος Λεωνίδας, ότι προτιμά να πεθά... συγνώμη, να κατεβάσει το διακόπτη, παρά να προδώσει τον ελληνικό λαό.

Όσο το σκέφτομαι, μου είναι πραγματικά συμπαθείς οι φορτηγατζήδες. Περνάνε ώρες αμέτρητες μέσα σε μια καμπίνα με απέραντη μοναξιά και παρέα τον Καζαντζίδη και φωτογραφίες από ημίγυμνες δεσποινίδες. Και τουλάχιστον, όσο και να λειτουργήσανε πρόσφατα σε βάρος του κοινωνικού συνόλου, οι εκπρόσωποί τους είχαν κάτι το γνήσιο λαϊκό, ποτέ δε μας υποχρέωσαν να ακούσουμε εθνοσωτήριες ανοησίες.

Οι κύριοι της ΓΕΝΟΠ έχουν περισσότερες “ευαισθησίες”. Αν και πιθανότατα μετρίας ή καμίας μόρφωσης, έχουν αυτό το μοναδικό “εθνικό” ένστικτο που θα μας “προστατεύσει” απ΄ την παράδοση στα συμφέροντα των μονοπωλίων που καραδοκούν. Κυρίως όμως έχουν τους πανίσχυρους, τους χαλύβδινους, δεσμούς μέσα στο πελατειακό σύστημα, για να μπορέσουν να διαπραγματευτούν σκληρά τις ιδοτελείς σαχλαμάρες που διακηρύσσουν.

Obama and BP, Greece and Siemens

2010-05-29T22:12:00.009+02:00

I read through the US press and Obama's consistent efforts to hold BP accountable for the spill disaster and I cant help recalling the case of Siemens who seems to practice government official bribing as a standard business practice. These guys gave out something like 10 million Euros as bribes to Greek officials for the fat Olympic Games contracts. Their guy in Greece is on the run for some years, while local politicians have started confessing (no other option really) their many “small” gifts.

Of course in the case of Greece it was easy play for Siemens to push forward with their unethical policies. Greek politics have completely invalidated the law of big numbers, by succeeding to bring together, and for a 30 year period, a statistically improbable amount of human incompetence and corruption. The bill has now started showing up; alas, to ordinary people and not to the political bastards who ruined the country.

So there' s an issue with multinationals. A very subtle one however. Extremist policies are not the solution. I think Obama is touching upon the issue discreetly but decisively. Maybe a bit soft here a bit tough there. I read articles in NYT asking for a more tough attitude. I also browse through WSJ. Lets say that a more tough position is utterly not possible, given the way a great lot of people in the US think about Obama, skin color included. However, in any case, a true, a genuine, a non extreme and rational confrontation, questioning the godly wisdom of multinationals is truly unfolding. And Obama is the engineer of it.

Realistically, I only hope that in some years from now a good majority in the US will consciously resist having AIG bailed out by the US government, as a reward for its reckless short sighted policies just to allow it to come back in life and to business as usual, if not an even more arrogant one. That will be Obama' s utter success

In Greece, on the contrary, despite the abundance of pseudo-socialists and demonstrations, often- as recently- penetrated by criminals and murderers, nobody, literally, considered publicly protesting Siemens ugly policies. In a country where you have everyday protests for any nonsense that can cross human mind, it only comes as natural for Siemens to carry out massive bribing, following its General Assembly decisions.

The "Left" here is happy in its virtual world. Busy with all sorts of ridiculous issues, existing only in its crazy and degraded mind; like the defense of the University asylum, rooted in some weird belief for an imminent attack by Mars who will come to oppress and limit our freedoms.

With no time to voice anything against Siemens. No surprise of course for the "Left". But sad that the whole of the society seems comfortable with this zero reaction, surpassed in apathy only perhaps by Siemens itself.

...αλλά με νούμερα και όχι με ευχές

2010-05-09T17:15:00.014+02:00

Τον πολιτικό κόσμο θεωρεί υπεύθυνο το 98,6% των Ελλήνων για την κρίση, σύμφωνα με δημοσκόπηση της εταιρίας MRB για την εφημερίδα Real News. Μάλιστα, στη δεύτερη θέση ευθύνης οι ερωτηθέντες τοποθετούν τις συνδικαλιστικές ηγεσίες με ποσοστό 82,7% και στην τρίτη θέση τον επιχειρηματικό κόσμο με ποσοστό 76%

===

Θα πρέπει Κε Παπανδρέου να δημιουργήσετε μια ιστοσελίδα όπου καθημερινά να μας ενημερώνετε για τα αποτελέσματα στα τρία αυτά μέτωπα. Για παράδειγμα και μόνο θα μπορούσατε

Να κοινοποιείτε πόσα παράλογα δικαιώματα του πολιτικού κατεστημένου ξεθεμελιώσατε κάθε μέρα, ξεκινώντας απ΄ τους 300 που καλό θα ήταν να γίνουν άμεσα 200. Επίσης να μας ενημερώσετε πόσο θα περικοπούν (και μη μας κοροϊδέψετε ότι θα καταργηθούν- και η δραστική περικοπή τους καλή είναι...) οι εξωφρενικές μίζες για τα εξοπλιστικά προγράμματα και τα φάρμακα και μηχανήματα στα νοσοκομεία. Υπάρχει έργο πολύ. Δε θάχετε δυσκολίες, ιδιαίτερα αν μέσα στον “πολιτικό κόσμο" συμπεριλάβετε και τους δημοτικούς άρχοντες, το μέγα αυτό βάθρο του πελατειακού κράτους και του σοβιετικού τύπου δημόσιου τομέα που διαθέτουμε στη χώρα.

Να κοινοποιείτε πόσα άθλια προνόμια τεμπέληδων και καιροσκόπων συνδικαλιστών καθημερινά περικόψατε. Όπου να κοιτάξετε θα δείτε στρατιές ολόκληρες από αγωνιστές του γλυκού νερού και της αιώνιας καρέκλας. Στην κατηγορία αυτή μπορείτε να συμπεριλάβετε και την εθνική ντροπή των ΔΕΚΟ που έχουν όσα χρέη όσα και προνόμια και φτιάχτηκαν για κανένα άλλο λόγο παρά για να εξυπηρετήσουν ποικίλες συντεχνίες, ενώ συντηρούνται στη ζωή σε πανάκριβες εντατικές, παρά τα αφύσικα για το ανθρώπινο είδος χρέη τους. Και όταν αποφασίζετε να στέλνετε στο διάολο μερικές απ΄ αυτές τις βαθυχρεωμένες 'εταιρίες' που στεγάζετε στον κρατικό Π/Υ, να μας ανακοινώνετε και πόσο περικόπτετε τα ποσά αποζημιώσεων σε σχέση με τα σκανδαλώδη ποσά που δώσατε στους ¨απολυμένους” του ΟΤΕ και της Ολυμπιακής και που αποτελούνε πρόκληση για κάθε άλλο, υπό απόλυση, εργαζόμενο.

Τέλος να μας κοινοποιείτε πόσες από τις τις μύριες όσες ανάπηρες βδέλλες τύπου Κόκκαλη, που τάχα μου επιχειρούν στη χώρα, ξεκολλήσατε από πάνω σας καθημερινά, λέγοντάς τους ότι το κράτος επτώχευσε, το πάρτυ ετελείωσε, και ότι ή θα κολυμπήσουν στα βαθιά ή να πάνε σε παίξουν κανένα ΛΟΤΤΟ που έχουν και τεχνογνωσία. Και να αρχίσετε να πιάνετε κανέναν από τους αμέτρητους φοροφυγάδες. Κάτι στελέχη μεγαλοεπιχειρήσεων (καμιά δεκαριά ξέρω προσωπικά, άρα μάλλον θα πρόκειται για χιλιάδες) με 20- 30.000 μηνιάτικο πληρώνονται στην Κύπρο και στο Λουξεμβούργο και εδώ δηλώνουν 3- 4.000. Αυτό που λέτε, αλλά ποτέ δεν κάνετε. ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ;

Με δυο λόγια χρειαζόμαστε νούμερα Κε Πρόεδρε και όχι επίθετα ή ευχές. Γιατί χωρίς νούμερα η εμπιστοσύνη που σήμερα σας έχει ο κόσμος γρήγορα θα καταρεύσει μαζί με τη χώρα. Προς ηδονιστική χαρά των γνωστών σαδομαζοχιστών και διανοητικά πειραγμένων της αριστεράς της Κα. Παπαρρήγα.

====

Ή καθημερινή αυτή ενημέρωση θα ήταν η καλύτερη, τεχνικά, απόδειξη της πρόθεσής του Κου Παπανδρέου να διαχειριστεί την κατάσταση με μέτρα και όχι με συνθήματα.

Τέλος, επειδή λογιστική είναι σπουδαία αλλά δεν υποκαθιστά τη στρατηγική, δυο παρατηρήσεις στο επίπεδο της πολιτικής

Συνεχίζει να μη λέγεται η αλήθεια στο λαό. Η πρακτική αυτή, δεδομένων των προθεσμιών με τις οποίες τρέχει το πρόγραμμα του ΔΝΤ, είναι χωρίς νόημα. Κερδίζονται κάποιοι μήνες χωρίς ομως να χτίζεται η αξιοπιστία που παράγεται από την ειλικρίνεια. Παράδειγμα τρανταχτό. Τα μέτρα του ΔΝΤ, που προσυπέγραψε η ελληνική βουλή αναφέρουν δέσμευση για απολύσεις 20.000 δημοσίων υπαλλήλων το 2012-2013. Με απόλυτη σαφήνεια και χωρίς καμιά προϋπόθεση ή όρο. Αυτό πόσοι το ξέρουν; Και κάτι ακόμη. Οι 20.000 αυτοί υπάλληλοι κοστολογούνται με 55.000Ε κόστος το χρόνο ο καθένας! Ουτε στη Σουηδία να ζούσαμε!

(ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Κατεβάστε από εδώ τη συμφωνία και δείτε τον Πίνακα 1, Σελιδα 14 "Workforce reduction beyond 5:1 (add. 20,000)")

Γιατί δε λέγονται αυτά στο λαό από την κυβέρνηση, τα κομματα και τα ΜΜΕ; Είναι όμως απολυτα σαφώς διατυπωμένο. Συντηρείται δυστυχώς μια εντύπωση του παροδικού. Πολλοί πιστεύουν ότι εδώ τελειώσαμε. Μερικοί ίσως ότι σε 1-2 χρόνια θα ξανάρθουν οι μισθοί των δώρων. Ενώ η αλήθεια, διατυπωμένη με μοναδική σαφήνεια στο κειμενο των 23 σελίδων της συμφωνίας είναι ότι πρόκεται για μόνιμη υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου που θα συνοδευτεί από σειρά άλλων σκληρών μέτρων στην ίδια κατεύθυνση. Και το δάσος πίσω από τα δέντρα είναι ότι το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων δεν μπορεί να υποστηριχθεί από τη σημερινή παραγωγικότητά τους. Και αυτό αποσιωπάται ενώ θα έπρεπε να είναι το μείζον θέμα συζήτησης, το μόνο για το οποίο πρέπει και μπορούμε να κάνουμε κάτι, στον πραγματικό κόσμο που ζούμε και όχι στον φαντασιακό κόσμο των Σαμαρά – Τσίπρα- Παπαρρήγα- κ.λπ

Τέλος, σχεδόν οι πάντες καταλαβαίνουν ότι οι κοκκορομαχίες με το Σαμαρά δε βοηθούν την κατάσταση. Ασφαλώς ο κος Σαμαράς θα έπρεπε να είναι στην ίδια, άντε σε γειτονική, κρυψώνα με τον κο Καραμανλή αντί να παριστάνει τον υπερευαίσθητο στη Βουλή υιοθετώντες τις ανοησίες της αριστεράς. Ηθικά εκεί είναι η θέση του. Ηγείται όμως πολιτικά ενός μεγάλου κόμματος και οι συνθήκες επιβάλλουν μη πόλωση αλλά συνεργασία. Και επιστράτευση των 10- 20 αξιόλογων Ελλήνων τεχνοκρατών σε μόνιμο ρόλο συμβούλου της κοινής προσπάθειας. Για να μεγιστοποιηθούν οι λίγες πιθανότητες να βγει κάτι από τα μέτρα. Και όμως, αυτό που έχει καταλάβει ο Καρατζαφέρης, και είναι προς τιμή του, παραμένει άπιαστο όνειρο για τους ηγέτες των δύο μεγάλων κομμάτων. Ο Σαμαράς έχει, και πολύ καλά κάνει, ενοχές και για τον ίδιο και τα ξεσπαθώματά του το 1993 με τους Σκοπιανούς όσο και για την ολέθρια πολιτεία του κόμματός του μετά το 2006. Παίζει άμυνα και δύσκολα θα πρωταγωνιστήσει στη δημιουργία κλίματος συναίνεσης. Ο Παπανδρέου έχει το πλεονέκτημα και οφείλει να τον στριμώξει στο ίδιο τραπέζι. Είναι θέμα κοινού νου. Μονό αν κάποιος έχει προτεραιότητα να ασκεί τις φωνητικές του χορδές φωνασκώντας, κατά βούληση, ότι του κατέβει στο κεφάλι έχει σοβαρό αντεπιχείρημα για να μην γίνει κάτι τέτοιο.

Υπέρ του Γ. Παπανδρέου...

2010-05-07T10:52:00.017+02:00

Ο Paul Krugman, κορυφαίος οικονομολόγος, φιλέλληνας και οπαδός του δημοκρατικού κόματος στις ΗΠΑ σε άρθρο του στη New York Times, την 6η Μαϊου καταθέτει τη άποψη ότι σύντομα αναχωρούμε από το Ευρώ

=====
Greek End Game, P. Krugman, NY Times, 6 Mαϊου
Many commentators now believe that Greece will end up restructuring its debt — a euphemism for partial repudiation. I agree. But the reasoning seems to stop there, which is wrong. In effect, the consensus that Greece will end up defaulting is probably too optimistic. I’m growing increasingly convinced that Greece will end up leaving the euro, too

=====

Όλες οι ενδέιξεις πείθουν ότι η πιθανότητα αυτή είναι πια μεγάλη. Είναι δε βέβαιο ότι η αποτυχία των πρόσφατων μέτρων θα δρομολογήσει μονοσήμαντα αυτή την κατεύθυνση

Γι΄ αυτό πολύ σωστά ο Γ. Παπανδρέου κλώτσησε έξω απ΄ το ΠΑΣΟΚ Σακοράφα, Δημαρά και Οικονόμου. Ας πάνε να ανταμώσουνε τον πολέμαρχο Σαμαρά, που ετοιμάζεται, μετά τα Σκόπια, να μας ανάψει και μια νέα φωτιά, ή ακριβέστερα να κρατήσει αναμμένη τη φωτιά που μαίνεται.

Το 1980 ο Κ. Καραμανλής διεξήγε ένα μοναχικό αγώνα να συνδέσει τον Ελλάδα με τη Δύση. Και είναι προς μεγάλη τιμή του Λ. Κύρκου και του ΚΚΕεσ εκείνης της εποχής που ήταν η μόνη δύναμη που παρά τις τεράστιες ιδεολογικές διαφορές της στρατεύτηκε σε αυτή την προοπτική.

Το 2010 ο Γ. Παπανδρέου είναι ο μόνος πολιτικός στη χώρα που είναι αμόλυντος και διαθέτει κοινό νου. Χωρίς τον Γ. Παπανδρέου δεν θα υπήρχε ελπίδα. Τώρα υπάρχουν λίγες. Μέσα σε ένα περιβάλλον ακατάσχετης, εκρηκτικής ανοησίας η στήριξη του Γ. Παπανδρέου στον αδυσώπητο αγώνα εναντίον της, πολύχρωμης πια, ανοησίας, είναι μονόδρομος.

Ένας φίλος από (ή μια απώλεια προς) το εξωτερικό γράφει...

2010-05-06T14:02:00.003+02:00

Μα τι στο καλό συμβαίνει σε αυτήν τη χώρα; Είμαστε με τα καλά μας; Δε θέλω να ξαναπατήσω το πόδι μου εκεί. Ούτε για διακοπές ούτε για τίποτε.

Νιώθω απίστευτη θλίψη. Ανά πάσα στιγμή είμαι έτοιμος να κλάψω--κάποια δάκρυα καταφέρνουν τελικά να γλιστρήσουν. Γιατί θλίβομαι; Για ποια χώρα; Για αυτή που με άφησε έξω από το Πανεπιστήμιο; Για αυτή που "υποδέχεται φιλόξενα" τους μετανάστες; Για τη χώρα που όλοι τάχα εργάζονται σκληρά και με "φιλότιμο"; Για αυτή όπου ο καθένας κάνει όποτε του καπνίσει ό,τι του καπνίσει; Για τη χώρα του "δε βαριέσαι"; Για αυτή που κατάφερε να με διώξει;

Ή μήπως με θλίβει η χώρα των "δυνατοτήτων", η χώρα του ένδοξου, μακρινού παρελθόντος; Και το παρόν; Που είναι και κυρίως, ποιο είναι; Στοπ επιτέλους στην καραμέλα "όταν εμείς ανακαλύπταμε τη Δημοκρατία, εσείς σκαρφαλώνατε στα δέντρα"!!

Μέλλον... δε μπορώ να σκεφτώ το μέλλον. Δεν καταλαβαίνω, πως και γιατί φτάσαμε ως εδώ. Ανοχή; Συνενοχή; Γιατί κανένας δεν παραδέχεται τίποτε; Καμία ευθύνη, από κανέναν; Πάντα οι άλλοι φταίνε σε αυτήν τη χώρα; ΠΑΝΤΑ;;

Απογοήτευση. Θλίψη. Σιωπή. Νεκροί. Νεκρή Ελλάδα.

Δε θέλω άλλες δικαιολογίες.

Αποχαιρέτα τη Βαβέλ που φεύγει

2010-05-06T10:53:00.018+02:00

Aρχίσανε τα τύμπανα πολέμου. “Σφαγιάζονται οι εργαζόμενοι”, “κατακρεουργούνται δικαιώματα” και διάφορα άλλα συναφή πλημμυρίζουν τους δρόμους και τα μέσα επικοινωνίας. Φτηνά και ηλίθια που προσβάλλουν βάναυσα τη λογική και την αξιοπρέπεια. Και στις παρυφές τους ανθούν διάφοροι ποικίλοι δολοφόνοι, που η διαλυμένη κοινωνία μας δεν τους εμφύσησε κανένα ανασχετικό ένστικτο, στη βλακώδη, φασιστική και βαθιά συμπλεγματική βία τους.

Όταν φωνάζεις κάποιον να σε κυβερνήσει, όπως πρόσφατα έκανε η απόλυτα δημοκρατικά και με συντριπτική πλειοψηφία εκλεγμένη κυβέρνηση της χώρας, κάθεσαι στη γωνιά, σιωπηλός, ίσως και κλαμένος και απλά εκτελείς. Αναγνωρίζεις ότι είσαι ανίκανος, ότι φταις εσύ και κανένας άλλος. Εκτελείς σιωπηλά και χωρίς σχόλια που απλά σε μεταθέτουν στο επίπεδο του τζάμπα μάγκα. Με συνείδηση ότι αν δεν εκτελέσεις καλά, θα είναι σαν να πηδάς απ΄ το τηγάνι, όπου τωρα βρίσκεσαι και ψήνεσαι, κατ΄ ευθείαν μέσα στη φωτιά.

Είναι μεγάλη η διαφορά, πολύ μεγάλη, μεταξύ του να έρθει κάποιος απρόσκλητος και να έρθει προσκεκλημένος.

Όταν έρχονται οι Γερμανοί με τη βία, έχει μεγαλείο ο Γλέζος που ανεβαίνει στην Ακρόπολη και τους ξεσκίζει τη σημαία.
Όταν έρχονται οι Γερμανοί με τη υπογραφή σου, το πολύ πολύ να ανέβει το ΚΚΕ να βρωμίσει την Ακρόπολη με τα αηδιαστικά του συνθήματα, για να γελάει η Δυτική Ευρώπη και να οργίζεται η Ανατολική.

Η Κα Παπαρρήγα και ο Κος Τσίπρας, που είναι σε επαναστατική μέθη κάνουν πράγματι μια διαφορετική ανάλυση για την κατάσταση. Αρνούνται το δίλημμα τηγανιού- φωτιάς και λένε να πηδήξουν έξω απ ΄το τηγάνι, με έφοδο στην πλουτοκρατία.

Ορίστε περάστε.

Και μην περιμένετε δημοψηφίσματα Κα Τσίπρα. Πάλι 2-3 % θα πάρετε και θα ρισκάρετε. Αφήστε το καλύτερα.

Το όπλο παρά πόδας δεν το έχετε Kα Παπαρήγα; Δεν ξεχνάτε να μας θυμίζετε ότι το Σύνταγμα το έχετε γραμμένο. Tώρα είναι η στιγμή σας. Ή θα εξορίσετε την πλουτοκρατία απ΄ τη χώρα ή θα σας εξορίσει η ιστορία. Γιατί σύντομα, βάζω ότι στοίχημα θέλετε, κανείς δεν θα ενδιαφέρεται για το “δημοκρατικό” δικαίωμα της κατάληψης και καταστροφής των έλαχιστων δημόσιων χώρων που έχει η χώρα, για τη "λαϊκή κατάχτηση" του να εκτινάσσει ο κάθε βλαμμένος τις μπογιές- εμετούς του στους τοίχους και να μας εκβαρβαρίζει την καθημερινότητα. Και πολλά πολλά άλλα που μας κομίσατε και μας βαφτίσατε "δημοκρατικά". Ζούμε τέλος εποχής Κα Παπαρρήγα. Η μυθολογία που σας συντήρησε καταρρέει.

Αποχαιρετάμε όχι την Αλεξάνδρεια αλλά τη Βαβέλ, όχι με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα αλλά με βουβή αξιοπρέπεια.

Ακούμε όχι τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου, αλλά το σπασμό του θηρίου που καταδίκασε τη χώρα να είναι τελευταία όταν θα μπορούσε να είναι πρώτη.

Παρηγοριά ότι χειρότερο μόνο η φωτιά. Τρόμος ότι 2500 χρόνια ιστορία, ίσως από κάποια γωνιά του χωρόχρονου, μας παρατηρούν.

Θα την πληρώσουν όπως πάντα οι απόκληροι. Ένα 15- 25% της κοινωνίας, μέσα και οι μετανάστες, πρώτοι και πιο ευάλωτοι, που το κίβδηλο κοινωνικό μας κράτος, αυτό που απόλυτα βλακωδώς λέτε "κατακτήσεις και δημοκρατικά δικαιώματα" ψευτο- σοσιαλιστές μου, και που ασφαλώς και υπάρχει μόνο στο αρρωστημένο μυαλό σας, τους έχει απλά, κατ΄ επανάληψη και με δομικό τρόπο ξεχ(α)εσμένους. Ευθύνες για την οικονομική κατάρρευση δεν έχετε. Όμως, για τη διαστροφική μετονομασία του πελατειακού σε κοινωνικό κράτος είστε οι πλέον υπεύθυνοι.

Οι έχοντες και οι κατέχοντες

2010-05-03T18:50:00.020+02:00

Η αριστερά θα πρόσφερε σημαντική υπηρεσία αν φρόντιζε να επεξηγήσει τη θεωρία της ότι τα χρήματα τα έφαγαν κάποιοι έχοντες και κατέχοντες.

Ο Ριζοσπάστης της 7 Μάρτη 2010 κάνει μια προσπάθεια βασισμένη στην συνηθισμένη του τακτική του αυτή της ψευτιάς χωρίς όριο. Αναρωτιέται κανείς, αυτοί οι άνθρωποι δε θέλουν να έχουν μια ελάχιστη πειστική εξήγηση για το κεντρικό τους επιχείρημα; E όχι, δε θέλουν! Αρκεί που χαλάνε κόσμο και είναι ανυπάκουοι σαν τα μικρά παιδιά. Κι' ας λένε ό, τι νάναι.

Θα σας το πω ειλικρινά. Σκασίλα μου μεγάλη οι σαχλαμάρες και οι ψευτιές του Ριζοσπάστη. Το πρόβλημα, το μόνο πρόβλημα, είναι ότι οι ψευτιές τους αποτέλεσαν και αποτελούν το καλύτερο, το πιο ανέλπιστο προπέτασμα καπνού να για να ξεφύγουν αυτοί που πραγματικά φάγανε και ήπιανε όλα αυτά τα χρόνια.

Λένε λοιπόν οι ψευταράδες του Ριζοσπάστη, στις 7 Μάρτη.

Το ενεργητικό των τραπεζών το 2009 καταγράφηκε στα 579 δισ. ευρώ. Χρήματα που θα μπορούσαν να καλύψουν 120 φορές τη χτεσινή αφαίμαξη που υπέστη ο λαός.

Το ενεργητικό όμως περιλαμβάνει μέσα του πράγματα όπως οι απαιτήσεις από τρίτους, κ.ο.κ. Δάνεια δηλάδή που δώσανε και θα τα εισπράξουνε, αν τα εισπράξουνε, στο μακρινό μέλλον. Τρέχα γύρευε δηλαδή λεβέντες μου. Με αυτά τα ανύπαρκτα λεφτά θα εξωφλήσει το κράτος; Τα χρήματα αυτά είναι εικονικά παλληκάρια μου. Υπάρχουν στα χαρτιά και όχι στα συρτάρια!

Και συνεχίζουν με τη γνωστή παραπληροφόρηση που κυκλοφόρησε σε όλα τα κανάλια

Τα 28 δισ. ευρώ που χάρισε στις τράπεζες η κυβέρνηση είτε με τη μορφή ζεστού χρήματος είτε με τη μορφή εγγυήσεων είναι περίπου 6 φορές περισσότερα από τη χτεσινή λεηλασία.

Ξέρετε να δημιουργείτε εντυπώσεις απ΄ το τίποτα, την ξέρετε καλά την τέχνη αυτή. Ξέρετε ότι ο κόσμος δεν ξέρει τι σημαίνει “εγγυήσεις”. Δε χρειάζεται λοιπόν να πείτε και ψέμα. Δημιουργείτε την εντύπωση ότι το κράτος (που έφερε το ΔΝΤ να το σώσει!!) έδωσε 28 δις στις τράπεζες, τη στιγμή που τους έδωσε απλά παλιόχαρτα (ομόλογα) για να δανειστούν απ΄ την ΕΚΤ. Σωθήκαμε δηλαδή και πάλι!!

Λεβεντιές, γιατί βρε λέτε όλες αυτές τις σαχλαμάρες και επιτρέπετε στα πραγματικά λαμόγια να ξεφεύγουν ανενόχλητα; Αυτή τη γελοία θεωρία που είχατε τη δεκαετία του '80, ότι η εργατική τάξη αριθμεί το 90% του πληθυσμού και το κεφάλαιο το 2% ακόμη την πιστεύετε; Αυτή την ανάλυση έχετε ακόμη για την κοινωνία; KΑΛΟΙ - ΚΑΚΟΙ = 90 -2 !! Είστε τόσο ανόητοι;!

H Εθνική Τράπεζα ξεφτέρια μου αξίζει στο χρηματιστήριο 7-10 δις. Αυτή είναι η ναυαρχίδα μας! Και συμμετέχει και το κράτος, όχι μόνο οι κακοί. Θέλουμε καμιά 30αρια Εθνικές Τράπεζες για νάρθουμε στα ίσια μας με το χρέος. Άντε λοιπόν Δον Κιχώτες μου, κάντε έφοδο στις 30 Εθνικές Τράπεζες των ονείρων σας!

Πιο καλοπροαίρετοι αλλά παντελώς ανυποψίαστοι οι του Σύριζα. Στην αρχή της κρίσης προτείνανε να δανειστούμε εσωτερικά, απ΄ τους πολίτες δηλαδή. Απ΄ τους Έλληνες πολίτες που, όσοι είχανε, γεμίζανε όλες τις θυρίδες και τις κυπριακές- ελβετικές κ.λπ. τράπεζες με τα λεφτά τους. Σιγά μη δανείζανε το υπό χρεωκοπία κράτος, το βαρέλι χωρίς πάτο!

Και προς το τέλος της κρίσης καταλήξανε στη μεγάλη ιδέα του δημοψηφίσματος με κεντρικό ερώτημα κάτι σαν “Να πάμε στο ΔΝΤ ή να πάμε για ψάρεμα” μήπως πιάσουμε πολλές- πολλές συναγρίδες και ξωφλήσουμε. Και ψιθύριζαν κάτι για επαναδιαπραγμάτευση του χρέους που σημαίνει ότι θα μας πετάγανε με τις κλωτσιές απ' την ευρωζώνη και ο καφές θα κόστιζε τώρα 17.500 δραχμές.

Έτσι τα λέει η αριστερά. Τα κόμματα εξουσίας διαλύσανε τον τόπο με τις πολιτικές τους και η αριστερά κυνηγούσε όλα αυτά τα χρόνια φαντάσματα. Εκτός από εκείνο το κομμάτι της που είχε υστερόβουλη ατζέντα εξουσίας και έκοψε δρόμο την κατάλληλη στιγμή (Δαμανάκη, Ανδρουλάκης, και πολλοί άλλοι).

===

Κάνατε, επαναστάτες μου, καμιά διαδήλωση για τα 100 χιλιάρικα που έπαιρναν το χρόνο στον ΟΛΠ με ψευτο-υπερωρίες;
Μήπως για τον ΗΛΠΑΠ, όπου οι εργαζόμενοι παίρνουν και σήμερα διπλάσια (7.000 E ο μέσος εργαζόμενος το μήνα) απ΄ το αδελφό ΑΤΤΙΚΟ Μετρό (3.500 E ο μέσος εργαζόμενος το μήνα), Καθημερινή, 14 Μάρτη 2010; Ασφαλώς όχι! Την ακούω βέβαια ήδη την απάντησή σας “Η εξίσωση πρέπει να γίνει προς τα πάνω!” Ασφαλώς! Με τα λεφτά που θα πάρετε απ΄ το γιουρούσι, απ΄ τους έχοντες και κατέχοντες τις 30 Εθνικές Τράπεζες των ονείρων σας!
Κάνατε καμιά διαδήλωση που τα έργα οδοποιίας, η Μεγάλη Ιδέα δηλαδή των τελευταίων 30 χρόνων, δημοπρατούνταν ανερυθρίαστα σε διπλάσιο Π/Υ απ΄ ότι αντίστοιχα έργα αλλού (π.χ. Κύπρος) και το αποτέλεσμα ήταν τρισχειρότερο.
Κάνατε καμιά διαδήλωση που τα υπουργεία ήταν και είναι γεμάτα χρυσοπληρωμένους χαζοσυμβούλους, ρουσφέτια και κομματόσκυλα τεμπελχανάδες;
Κάνατε καμιά διαδήλωση που οι αποζημιώσεις που δόθηκαν στους απολυμένους του ΟΤΕ και της Ολυμπιακής είναι ασύλληπτα όνειρα για το μεγάλο πλήθος εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα και του κοινωνικού (και όχι ψευτο-επιχειρηματικού) δημόσιου τομέα;
Σας απασχόλησε ποτέ έμπρακτα γιατί το κράτος, το χρεωκοπημένο τούτο κράτος, που μοιράζει συντάξεις των 500Ε, πληρώνει την ίδια στιγμή 16 μισθούς στα δικά του παιδιά στη Βουλή, γιατί πληρώνει (ΕΡΤ) 40 χιλιάρικα μισθό τη φορά το συμπαθή Κο. Παπαδόπουλο να πίνει μπύρες και να ρίχνει στροφές κάθε Σαββατόβραδο;
Σας απασχόλησε ποτέ έμπρακτα που κανένας ελεύθερος επαγγελματίας δεν πληρώνει φόρο σ΄ αυτή τη χώρα; Σιγά τώρα μη συγκρουστείτε με τις σφηκοφωλιές του Δικηγορικού Συλλόγου, του ΤΕΕ, κ.λπ. Αυτές οι άθλιες συντεχνίες είναι η μήτρα που σας γέννησε και η ίδια, η εντελώς ίδια μήτρα, που διέλυσε τον τόπο.
Σας απασχόλησε ποτέ που η εκπαίδευση είναι διαλυμένη και οι καλύτεροί μας φεύγουν και δεν ξαναγυρνάνε; Έτσι, έστω και για λίγο, όταν ξαποσταίνατε απ΄ τις ερμηνευτικές σας αγωνίες για τη σαχλαμάρα του πανεπιστημιακού ασύλου; Ασφαλώς όχι! Καλύτερα μάλλον θα νοιώσατε, περισσότερο ασφαλείς!
Σας απασχόλησε ότι σε όλες τις απεργίες που κάνετε δεν θα βρείτε ούτε 10 μετανάστες; Αυτοί είναι οι προλετάριοι λεβεντιές, το πήρατε μήπως χαμπάρι; Γιατί σας γυρνάνε την πλάτη; Τι έχετε να πείτε σ΄ αυτούς αλήθεια (*);

Δεν υπάρχει τέλος φίλοι μου.

Μόνο τέλος εποχής υπάρχει.

(*) ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι προσωπικές- ατομικές ευαισθησίες που υπάρχουν στη αριστερά είναι σημαντικές, εκδηλώθηκαν για παράδειγμα με την καταγγελία της βαρβαρότητας εναντίον της Κούνεβα αλλά και σε πολλές άλλες περιπτώσεις. Δεν αποτελούν όμως πολιτική άποψη για τους μετανάστες. Η αριστερά σφυρίζει αμέριμνα, δε θέλει στη ουσία να ακουμπήσει το θέμα γιατί θα χρειαστεί να μιλήσει με αριθμούς όπου δεν τα καταφέρνει καθόλου καλά. Γι΄ αυτό και επωφελείται τόσο αποτελεσματικά ο Καρατζαφέρης και οι διάφορες παραλλαγές του. Δείτε και τη δημοσίευση "Πόσους μετανάστες χωράει η Ελλάδα", Ιούλης 2009

Αϊ χάσου ρε Μαϊλη

2010-04-29T22:04:00.022+02:00

Στις ειδήσεις του MEGΑ, την Πέμπτη 29 Απρίλη, ο Μαϊλης του ΚΚΕ μας δήλωσε απερίφραστα ότι διαφωνεί με το Σύνταγμα!

Ο Μαϊλης και το ΚΚΕ βρίσκονται κατά τα φαινόμενα σε “επαναστατική” ετοιμότητα. Το ότι εκλέχτηκε πρόσφατα κυβέρνηση με σαρωτική πλειοψηφία δεν έχει ιδιαίτερη σημασία για τον αυτόκλητο αυτόν εργολάβο της εργατικής τάξης και θιασώτη της δικτατορίας του "προλεταριάτου" στα λόγια και της νομενκλατούρας του κόμματος στην πράξη.

Θα πρέπει βέβαια να ομολογήσει κανείς ότι, αναφορικά με την παρουσία και δράση του ΔΝΤ στη χώρα υπάρχουν πράγματι δυο απόψεις που είναι λογικά στέρεες και δεν είναι κακομοίρικες και γελοίες.

Η μια (ΚΚΕ, Τσίπρας), που προτείνει την έφοδο στην πλουτοκρατία και τους έχοντες και κατέχοντες, και είναι βέβαιο ότι θα την επιχειρήσει το επόμενο διάστημα

Η άλλη, που προτείνει έφοδο στο τεράστιο διεφθαρμένο και άχρηστο κράτος

Ο Μαίλης όμως είναι ηθικά εκτεθειμένος. Βαρύτατα.

Η ιδεολογία του παρότι είχε για 60 χρόνια το μισό πλανήτη κατέρρευσε σε μια νύχτα. Δεν έριξε ούτε μια, ούτε ΜΙΑ, πιστολιά. ΠΟΥΘΕΝΑ!!. Τόσο πολύ πιστεύανε αυτό που κάνανε. Οι αρχιξεφτίλες! Αυτό δε τον προβληματίζει καθόλου; Τέτοια ξεφτίλα ούτε οι Ναζί. Κάποιοι απ΄ αυτούς αυτοκτόνησαν, κάποιοι κάνανε μέχρι και αντάρτικο για λίγους μήνες, μέχρι να τους ξεβράσει η ιστορία στον ίδιο καλάθι που ξέβρασε και το σοβιετικό κομμουνισμό.

Ο απολογισμός τώρα. Μετά από 60 χρόνια κομμουνισμό γέμισε ο πλανήτης ξανθιές πουτάνες και βρωμερούς μαφιόζους, όλοι τους (οι μαφιόζοι και όχι οι πουτάνες) τέως κομμουνιστές, και σήμερα αρχικαπιταλιστές. Η Ελούντα και η Κύπρος είναι γεμάτη από δαύτους.

Ο κομμουνισμός του Μαϊλη ζει και στην Κίνα, ένα στυγνό καπιταλιστικό κράτος όπου η εργατιά πληρώνεται με 100 δολάρια το μήνα ενώ απ΄ την άλλη Κινέζοι φιγουράρουν πια στις πρώτες θέσεις των πλουσίων του πλανήτη. Για την ακρίβεια η πλουσιότερη γυναίκα του κόσμου είναι Κινέζα και φυσικά, μέλος του κόμματος και κομμουνίστρια!!! http://www.treehugger.com/files/2006/10/worlds_richest.php

Μπράβο στη σύντροφο υπερ- δισεκατομμυριούχο!

Βεβαια ο Μαϊλης θα μας πει ότι αυτοί είναι προδότες, κ.λπ. Και γιατί βρε απολίθωμα-Μαϊλη θα πρέπει να δεχθούμε τη θεωρητική άρα άχρηστη άποψη περί κομμουνισμού που έχεις εσύ και μερικές χιλιάδες Έλληνες, και όχι την πρακτική άρα χρήσιμη για συμπεράσματα, κάτι δις. Κινέζων; Στη θεωρία προτιμώ τη θρησκεία που υπόσχεται παράδεισο στον Ουρανό και όχι στη ...Βουλγαρία.

Τέλος, κατά τoν Μαϊλη, ο κομμουνισμός ζει και στη Βόρεια Κορέα, το τρισβάρβαρο φασιστικό καθεστώς, όπου ο λαός πεθαίνει από την πείνα, την ανέχεια για να καλοπερνάει αυτό το παχύδερμο που κυβερνάει με την κτηνώδη παρέα του. Σημείωση: Ποτέ, κανένας, στην Ελλάδα δεν έκανε μια διαδήλωση γι' αυτή την κτηνωδία που λέγεται Βόρεια Κορέα.

Αϊ χάσου ρε Μαϊλη που διαφωνείς και με το Σύνταγμα.

Reaching the turning point

2010-04-01T07:58:00.001+02:00

Greek governments have been for thirty years pushing debt on future generations, for reasons of an appalling consumption (Greece has the more per capita Porsche Carreras in the world), for the well being of themselves and their clientele and without creating any development prospect for the country whatsoever. Right or left, for thirty years they have been consistent in hiding from the people the significance of numbers, just hoping that they will have completed their personal life-cycle when the bill shows up.

Now, they are again maintaining the myth that “something will happen”. They carry on with the practice of an irresponsible borrowing and emerge victorious from EU summits that just confirmed that these absurd rates are their best option.

They should rather make the bold statement that their ridiculous 30 year policies have ruined the country. Financial and human capital is currently flowing out of the country at amazing rates. How long can they still afford to cheat? The “austerity” measures will only do for just a tiny little part of the burden of the excessive spreads.

It would be far better to ask for an apology, declare their incompetence and ask for the IMF to take short term control of the country. In the mid term, the diaspora of our country has extremely competent individuals, running the biggest commercial fleet of the world and thriving in many areas outside our occupied, by the incompetent and profligate public administration, country.

They will, hopefully, provide for the mid term solution.

About numbers (Part II, Politics)

2010-03-21T20:48:00.021+02:00

Greek society is not in good terms with numbers. Only recently it realised that there is an over 300 billion Euro debt and that this year there are pending payments of about 40 billion. Very, very few know what the next year payments will be. Even more, few people realise the significance of what 300 billion may be like. Huge numbers, beyond the arithmetic that people usually engage with, in their daily lives, are not easy to grasp. If people, for instance were told that the market value of the National Bank of Greece is something like 10- 15 billion Euros, this would have provided a comparative benchmark; “our debt is 20- 25 times the value of our flagship corporation”. Similarly, if people knew that the yearly payments to the public sector employees is 30 billion Euros again, he could perceive the magnitude of the debt; it would be the money all public employees receive in 10 years.

So, few indisputable numbers are made available, and these are known and understood by the few. Is it because of the inherent difficulty for individuals to come in terms with numbers or because their political leaders have kept them in the blind for their own reasons? Or rather a, most probable, mix of the two? Of course, in the lack of numbers, adjectives and fairy tales abound. As a result, we have truly an abundance of myths, big words and metaphysical hopes in the country.

My purpose however here is not to discuss why people are not used to numbers. Rather to elaborate on those, lacking, numbers who could provide some insight on major economic phenomena in the country in the last thirty years. And would shed light on who has benefited and who has lost and especially how much. Only for the debt, we can be sure that the political parties between 1980 and 2010 put it on the safe shoulders of the teenagers of today and of tomorrow. This is a fact, the most certain verdict of history, and time will eliminate all defensive or self justifying myths to take the blame from the particular power holders of this period and shift it elsewhere, in or out the country.

But it was not only the debt that massively redistributed money, among generations in this case. There have been also other major efforts or practices that benefit some to the expense of others and the society at large. Where the scale of the crime has not been measured.

Three examples of what I consider among the most unfair and greed driven practices, that resulted to major redistribution on money.

First, the black economy. Huge revenues that are not traced, not taxed but felt around us, in the glitz of the life of not a few Greeks. Who, by the way, are the globally best market of the super posh car brand Porsche (see sales statistics of the car maker). Can this be about productivity? Of course not!

How big is the black economy, and who are those who mainly benefit? Is it just 30% as rough statistics say of far higher as lots of us feel.

In any case, those who benefit from black economy, do so to the expense of public tax revenues. Greece has truly not been able to make any wise use of these revenues. The quality of services, the corruption and the bureaucracy is third world and the cost of services higher than first world. So, lots of people. living in the white economy, are eventually and justly not so much concerned, if some segments of society engage in black transactions. Transferring funds to a such an incompetent state appears to be no real issue for them. For sure, they have a point..

More sinister than the black economy, in terms of creating social injustice and an uncompetitive economy, has been the structure of the public sector itself. The public in Greece has roughly two parts; the social part (health, education, administration, etc.) and the entrepreneurial part, i.e., public companies, doing business or pretending to do so. This, latter one, has succeeded in securing extremely high earnings to its employees. People working in the trains, in the metro service (old part), in the electricity corporation, the telecoms and Olympic airways (until recently) enjoyed, and still enjoy, earnings often many times more their colleagues of the "social" public sector. Not to mention of course the wages in the second class, private, sector. Just to give an idea. There is still no University professor in Greece matching the average earnings of an employee (typically including drivers, cleaners, ticket clerks, supervisors, etc.) of HSAP (old part of the metro system), where the average monthly earnings amount to ~7000E (Kathimerini, 14 March). Even if the University brought in some Nobel holder he would be making far less than the average worker at HSAP!! Just to remind. Most of these public companies are totally uncompetitive and living in deep red for many years now. Whenever the state found the muscle to shut down any of them it had to pay out massive compensation plans to avoid protests (in Athens it only takes 100- 200 people to destabilize the whole city). Plans, that, by the way, no private sector employee could ever dream of.

The qualitative aspects of this weird phenomenon are known and are indisputable. Greek administration, as of early 80s, massively strengthened the political power and the financial earnings of these organisations, collectively knows as DEKO. The political system created space for its many friends and political clients under the most favourable conditions and the simple commitment to share the profit. Contrary to what is happening today, a lot of cheap money was easily pouring in from the EU and the International funds at those easy years and had to be managed timely and effectively.

The package was nowhere to be found, east or west; huge earnings, no work, infinite possibilities for engaging in corrupt transactions with the private sector clients. And atop of all, the safe haven of the “public” and the pseudo-mission of serving the public interest. A completely vicious set-up.

The first victim was the country itself. Not only because it took on its back the financing of this huge ballast but also because this destroyed any chance that the private sector would emerge in the international markets with any notable success. Huge, public, fat and corrupt clients, as the 80's telecoms (OTE) were the best show in town for Mr. Kokkalis and his technology ventures of the time. Why risk in the international markets if you can have such a client? Buy yourself a football team to have some fanatics ready to sacrifice, in case something goes wrong, and get on with the easy business. Short term vision, as it turned out to be? Maybe. Life is short term after all

The uncompetitive economy was built on this rotten substrate. This, as an impact was far worse, than the financial sustaining of all this fat.

Socially, the injustice of having such large privileges in the entrepreneurial part of the public sector was paramount. Towards both the social, public sector, as well as the private sector employees and workers. Now, why this dramatic social injustice escaped all notice of the Left is just evidence of its consistent extra-terrestrial habits. Even if somebody gets 7000E a month to engage in personal and corrupt transactions with the private sector, in the mind of the Greek Left, he still qualifies as a worker and should be granted all possible solidarity.

However clear the roll out of the process, we dramatically lack any arithmetic approach. How many, how much, how long? Questions left unanswered. Most likely, nobody will even learn the size and all details of this crime.

Last, the stock market scandal of the turn of the century. When hundreds of thousands of micro investors, encouraged by the political system, lost their money, in search of extreme and unlikely paybacks. This was definetely an instance of a massive transfer of money from the poor to the rich. However, how many billions exactly changed hands, and in exactly which directions, will remain a mystery. As long as we lack such numbers we can only be speculative.

Society would benefit much from arithmetic analyses of such phenomena. And a lot of people, would no longer be able to hide behind missing numbers.

About numbers (Part I, Science)

2010-03-14T00:08:00.007+02:00

I read, recently, an excellent book. Or, to be accurate, I am in the process of reading it. I haven't yet reached the conclusions section; so its not the opinions raised or the conclusions reached by the author that I find compelling; its just the methodology. I would strongly recommend this book to any person even remotely interested in modern environmental issues and global change, in general, and in renewable energy in particular.

The book is entitled “Sustainable Energy — without the hot air” and has been written by David JC MacKay, professor at Cambridge. You can buy it at Amazon for twenty Euros, you can freely download from the web at www.withouthotair.com.

What is special about this book is that it is about numbers. In the preface, the author himself endorses “Numbers not adjectives”. This is that drives the whole analysis. Numbers in science can be very complex. The author, a technology professor himself, fully appreciates this difficulty. The challenge he embarks upon is to explain in simple words what we can expect from renewable energy. He religiously respects the mandates of science and common sense. All the scientific complexity is however addressed in the annexes; the main text can be followed by almost every person with a grammar school level of mathematics. For those seeking to understand the full complexity of the issues, details are presented in the annex.

The author, step by step, builds two stacks; that of our energy needs (demand) and that of what renewable energy can supply to us, under assumptions of a true, massive, exploitation of these, many, technologies (supply). Again, I haven't yet reached the point where the result is disclosed; which stack is higher and how much. For the moment I am enjoying the extraordinary style of the book; what I would epitomize as a rare example of “true science made simple”.

Renewable technology is strongly debated. There are all sort of views around. All the way from “the ultimate solution” down to a “silly romantic nonsense”. All views have typically serious people among their ranks. Many motives may drive this diversity; wishful beliefs, economic interests, psychological needs to condemn or to praise, and many more.

In retrospect, when reading this book, I realized the practical impact such books can have. Because of their powerful approach, based on numbers, which respect science, they can restrict this vast range of views. At least, for the vast majority of good willed people. Who put truth above selfish interests or strong inner psychological drives, including religion.

In other words, we may have so many views about renewable energy because such, solid and number based approaches, have not yet become mainstream. Of course, even in science there are errors, there are limits of confidence. In real life, there is hardly ever one solution only. Rather a spectrum of possible solutions. However only numbers can draw the borders between science and superstition or meta- science approaches. Only numbers can provide for hypothesis assessments, can assign probabilities to them, can restrict the spectrum of potential truth that, without science, will easily expand from heaven to hell.

This book will help realize or recall the true power of numbers.

The question now is: why have such rigorous, number-based, approaches appeared so late. This debate on renewable technology is ongoing for 20-30 years. Why did it take so much time?

Difficult to say. Is it manipulation by specific economic interests? Lots of people see conspiracies everywhere, especially when economic interests are at stake. I sort of reject this conspiracy scenaria. I don't think that any economic interest can manipulate western type democracies.

Answers are often simple. I would say that I tend to believe that such approaches take so much time to appear in the literature, because at the end it may simply be extraordinarily difficult to be both a true scientist, understanding the full complexity of numbers and, at the same moment, a person able and willing to report on this complexity is a way understandable by the broader audiences.

This is the rare triple skill of Professor McKay. He commands the science in its full broadness and complexity and has no intention to use political and public appealing and flattering nonsense as cheap substitutes. Then he has the ability to communicate this complexity to the people. And finally, he is not the person that will be manipulated by any economic interest; even more, he has the will to push forward, driven by the moral of reporting important scientific truths for the benefit of society.

Sadly, there are not many people, of this caliber and integrity, around.

(to be continued...)

A 1000 capitalists

2010-02-27T21:25:00.008+02:00

Mr. Papandreou represents the best chance for Greece to manage the return of the country to a rational financial management, based on principles applicable everywhere in the world, with few exceptions (North Korea, etc.) . Mr Papandreou, when abroad, sends out an image of a charismatic, a confident and prudent person. This has several decades to be the case. Pleasant and unexpected surprise.

May not be enough however. In Greece key people in his government are sending out a different image; an image painted with the notorious colors of irony, audacity and mythology. Mr. Pagalos, a top ranking political figure reminded Germany about the Nazi crimes (!) as if the current situation has anything to do with the Nazis. Mr Papoutsis, typical populist figure, vented his anger against the EC institutions, holding them responsible (!!) in case the IMF turns out to be the only solution for Greece. This irrational behavior, where the cause – effect relationship is completely disregarded and a number of absurd and irrelevant facts are called upon, is the typical behavior of small and spoiled children.

The reason we have reached this point has of course nothing to do with Nazis, Turks, Roman legions or any other devastation the country experienced in its long history. It is much more simple than this: irresponsible and selfish management of the state, by all governments, with insignificant exceptions, all along the period 1981- 2009. Something from which large segments of the society benefited, (and not just a few rich as the mythology of the Left claims) for no obvious reason and to the expense of the future generations, starting from the current one, who must now give back the billions that the prime minister (Papandreou senior) publicly urged his Minister of Finance to give out to the people in the 80s.

Unfortunately it more and more appears that the country cannot be managed by its own. The measures launched will have little effect; a second round will most likely create uncontrollable social unrest as large segments of the society still believe the unbelievable: that all this is because 1000 capitalists have had it all! So if they give it back, everything will be more or less ok. As above, small and spoiled children always put the blame somewhere else. If such nonsense is still mainstream in the Greek society, there is little chance that we will ever be able to find a solution ourselves.

Given the inability of the domestic political forces to provide a solution, given that the EU institutions appear inexperienced and unwilling to get Greece back on track the country has only one solution to stop paying out 7% rates to, by definition, keen and greedy international funds; The IMF.

The idea that Greeks have about the IMF is again hampered by mythological approaches where thirsty vampires will be called in by the 1000 capitalists to devastate the people. Mythology aside, there are aspects of the IMF role that will be very bad and very unjust. Unfortunately it will not be possible for the IMF to draw the line between those large parts of the public or private sector that are parasitic, and those which are dying out of hard work. Because, yes, there are also such people. Dying out of hard work. There are quite a few of them, we have seen them here and there. We were surprised, perhaps we felt a bit uncomfortable. So, yes they exist!

The IMF does not have the expertise nor the time to carry out surgical interventions; this was our job, this, only we could do. For 30 years we avoided the discussion of who works and who not. In the 80s, "productivity", "entrepreneurship", “competitiveness”, "private" were all damned words. They were considered as tricks of the 1000 capitalists. To realize how fake and hypocritical and complex, rather than ideology, based was all this, you need only realize that there is hardly any country in the world with less “public” space than Greece. Private was bad only with reference to the 1000 capitalists; all the rest, “workers”, were free to occupy pavements, coasts, beaches, gardens, squares, entrances, pedestrian routes, etc. with their cars, motorcycles, chairs, tables, beds, etc.

What we did not do in 30 years let us not expect that the IMF will do it in 30 days. There will be carpet bombing solutions, on just and unjust alike. This is what is ultimately unfair. The current/ coming generations are the first victim; the honest, the humble, the conscious people who made little noise and a lot of work, who left their trace from where they serviced, will, soon, be the second one. I would say that many among them will be immigrants; workers on the fields, on construction platforms, in factories, in our houses. Workers who could not afford joking about the 1000 capitalists; workers who needed to work day and night. Workers, who, what an irony, have so much more in common with the Chicago, true, workers who fell under the police bullets in a, true, demonstration many years ago.

They will now be most certain be the first the fall under the IMF bombs. Unbelievable injustice; unborn children to be born in a mountain of debt created by their parents and grandparents; poor and responsible workers to experience the IMF bombs more than anyone else. And... the 1000 capitalists to escape unscathed!

If only the bombs could also kill this myth!

Γιατί δολοφονήθηκε ο Καποδίστριας;

2010-01-29T17:26:00.006+02:00

"Εφ´ όσον τα ιδιαίτερα εισοδήματά μου αρκούν διά να ζήσω, αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν"

"Eλπίζω ότι όσοι εξ´ υμών συμμετάσχουν εις την Κυβέρνησιν θέλουν γνωρίσει μεθ´ εμού ότι εις τας παρούσας περιπτώσεις, όσοι ευρίσκονται εις δημόσια υπουργήματα δεν είναι δυνατόν να λαμβάνουν μισθούς αναλόγως με τον βαθμό του υψηλού υπουργήματός των και με τας εκδουλεύσεις των, αλλ´ ότι οι μισθοί ούτοι πρέπει να αναλογούν ακριβώς με τα χρηματικά μέσα, τα οποία έχει η Κυβέρνησις εις την εξουσίαν της".

Ιωάννης Καποδίστριας, πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδας, προς τη Δ´ Εθνοσυνέλευση